PERPĔTŬO, as, avi, atum, are, a. Rendre continu, durable, faire durer. Syn. Continuo. )( Mitigo. Usus: Magistratuum potestas perpetuanda videtur, il semble qu’il faille rendre les magistratures inamovibles.

PERPĔTŬUS, a, um, Continu, sans interruption; entier; éternel. Syn. Perennis, constans, æternus, sempiternus, universus, continens. Usus: Hilaritatem illam in perpetuum amisi. Perpetuis et contextis voluptatibus fruitur. Oratio, historia, disputatio perpetua. Agmen perpetuum, nunquam interruptum.

PERPLĂCĔO, es, cere, n. Plaire beaucoup. Usus: Ea lex mihi perplacet. Cf. [Placeo].

PERPLEXĒ, * D’une manière obscure, embarrassée. Usus: Perplexe agere, respondere.

PERPLEXUS, a, um, * Tortueux, embrouillé, obscur. Syn. Intricatus, implicatus, tortuosus. Usus: Responsum perplexum. Dubii, ambigui, perplexi sermones. Cf. [Implico].

PERPLŬO, is, ere, n. et a. 1. n. Pleuvoir à travers, laisser passer la pluie. 2. a. Faire pleuvoir qqche dans qqche. Usus: Amor in pectus perpluit meum.

PERPŎLĬO, is, īvi, ītum, ire, a. Polir, limer, corriger. Syn. Expolio. Usus: Opus imperfectum perpolire et absolvere. Extremum perpoliendi operis laborem adhibere.

PERPŎLĪTĬO, ōnis, f. Le fini, la dernière main. Syn. Expolitio.

PERPŌTĀTĬO, ōnis, f. Banquet, festin, orgie. Epith. Intemperantissima. Usus: Intemperantissimæ perpotationes. Cf. [Bibo].

PERPŌTO, as, avi, are, a. Boire tout le temps, c. à d., avec excès. Adv. Similiter. Usus: Totos dies perpotare. Cf. [Bibo].