PLĂNĒTA, æ, f. Astre errant, planète. Syn. Stellæ errantes.
PLANGO, is, nxi, nctum, ere, a. Frapper, battre; se désoler, s’abandonner au désespoir. Syn. Tundo, percutio; ploro, defleo. Usus: Littora procellæ plangunt. Cf. [Lacrima].
PLANGOR, ōris, m. Transports de douleur, gémissements, lamentations. Syn. Ejulatus, ploratus. Usus: Plangore et lamentatione opplevere forum. Cf. [Lamentatio].
PLĀNĬTĬES, ei, f. Plaine. Syn. Campus, æquor. Phras. Planities ampla, vaste plaine. Campestris regio, in qua ne stirpes quidem operiant solum, et liber prospectus oculorum ad ea etiam, quæ procul recessere, permittitur; intermissa collibus planities; sub radicibus montium spatiosa planities procumbit; laxant se montium sinus, et majus spatium aperiunt. In æqua ubi descenditur, velut vasti maris, sic immensa panditur planities, ut subjectos campos terminare oculis haud facile queas. Montes inter vasta porrigitur planities. Usus: In summo est æquata agri planities.
PLANTA, æ, f. Plant, rejeton, bouture. Syn. Surculus, stirps. Usus: Malleoli, plantæ, sarmenta, vites, traduces, propagines.
PLĀNUS, a, um, Plan, plat, égal. Syn. Æquus, æquabilis. )( Montosus, præceps. Usus: 1. Capua planissimo in loco explicata. Quid tam planum quam mare? 2. Apertus, intelligible, clair, évident. Id objicis, quod planum facere non possis. Oratio plana et evidens.
PLĂTĂNUS, i, f. Platane. Arboris genus umbriferæ et patulis ramis diffusæ.
PLĂTĒA, æ, f. Large rue, place publique. Epith. Ampla, frequens. Usus: In hac platea habitat.
PLAUDO, is, si, sum, ere, a. et n. Battre des mains, applaudir; donner son approbation, être favorable à. Syn. Approbo, assentior, plausum alicui do vel tribuo. Adv. Valde, effuse. Usus: Omnes ei effuse plausere.
PLAUSTRUM, i, n. Chariot, charrette. Syn. Currus.