ANTISTES, stitis, m. Prêtre, pontife. Syn. Præsul. Usus: Sacrorum antistites, religionum interpretes.
ANTISTĬTA, æ, f. Prêtresse. Usus: Fani Cereris antistita.
ANTRUM, i, n. Antre, caverne. * Syn. Caverna, specus.
1. ĀNUS, i, m. Anus, fondement. Usus: Anum appellas alieno nomine, cur non suo potius?
2. ĂNŬS, ūs, f. Vieille femme. Epith. Delira, excors, fatidica. Usus: Quæ anus, ita, ut tu, deliret.
ANXĬĒ, Avec anxiété. * Syn. Sollicite, curiose, religiose, cum anxietate. Usus: Anxie rem ferre videtur. Anxie quærit.
ANXĬĔTAS, ātis, f. Anxiété, tourment, souci. Syn. Sollicitudo, dolor. Differ. Anxietas ab angore ut ebrietas ab ebriositate. Cf. [Afflictor].
ANXĬUS, a, um, Inquiet, tourmenté. Syn. Natura proclivior ad angorem, sollicitus. Phras. 1. Anxius sum, je suis inquiet. In angustiis sum; omnibus rebus urgeor; in summas angustias adductus, inclusus sum; valde suspenso animo exspecto, qui evadam. Angor animo; metu conficior et angore. In sollicitudine sum; non mediocrem habeo, sustineo sollicitudinem; hæret in me sollicitudo illa; discrucior animo; sollicitor plurimis modis; animo male est, exedor, excrucior, emaceror. Nullum mihi tempus sine sollicitudine intercedit; vehementer re ista commoveor. Angitur intimis sensibus, il est profondément troublé, inquiet. Cruciatur, æstuat, titubat, hæsitat; quo se vertat, nescit. Qui homini æstus, quis error, quæ tenebræ? quid ille, caput sinistra perfricans, secum commurmurat? nocturno metu, et diurno vitam agit angore plenissimam. Æger animi, trepidus rerum suarum, nec satis certus, quo loco res suæ sint; afflictat se, manus supplices ad cœlum tendit; cogitationibus animum exedit; gravatum animi anxietate corpus ægre trahit. In angustum ejus coguntur copiæ. 2. Anxio te animo esse video, je vois que vous êtes triste, inquiet. Sentio te ægritudine confici; multis curis urgeri; affligi mœrore et consumi. Non me fugit, quantis curarum fluctibus, quantis perturbationibus animus jactetur tuus. Video, te in molestissimis esse curis; mœrore contrahi; ægritudine contabescere. Tristibus vexatum curis; angoribus implicatum; sollicitudine æstuantem te conspicio. Magnis mihi curis agi, magnis premi, angique sollicitudinibus videris. Nisi me conjectura fallit, multum acerbitatis tibi exortum est; magnum mœrorem eo ex casu cepisti, suscepisti, hausisti; ingentem ea tibi res sollicitudinem incussit; multas tibi curas dedit. Angorem capis, ut video, nimium; angori te das, dedis, implicas nimio; speciem mali majorem anxio animo tibi figuras; sollicitudine exsanguis es; in angustiis versaris maximis. Noctem, reor, cum perpetuis vigiliis, et magno animi motu agis. Turbata magnopere, quantum conjectura consequor, tibi mens est; gravis tibi injecta est cura; magnus te incessit metus. Cf. [Affligo], [Sollicitus], [Timeo]. Usus: Morosi sunt, iracundi, anxii et difficiles senes. Sollicitus et anxius amor. Animo esse anxio. Cf. [Scrupulosus].
ĂPĂGE et ĂPĂGĬTE! Ôte, retire-toi; arrière, loin d’ici. Abigentis vox est, et fastidientis aliquid. Usus: Apage cum illo.
ĂPER, pri, m. Sanglier. Syn. Silvestris porcus. Epith. Ingens. Usus: Hercules cum Erymanthio porco confligens.