PORTENTUM, i, n. Monstruosité, miracle, prodige. Syn. Monstrum, prodigium. Epith. Certissimum, maximum, fatale. Usus: Clodius fatale portentum reipublicæ. Cf. [Prodigium].
PORTĬCŬS, ūs, f. Galerie, colonnade, portique. Syn. Ambulatio, xystus. Epith. Excelsa, inferior, minus onerosa et multo quidem facilior. Usus: Pavimentata porticus, in qua inambulavimus. Porticu ædes cingere.
PORTĬO, ōnis, f. Division, partie, portion. Syn. Pars. Usus: Omnes Asiæ civitates pro portione in provincias descripsit. Frumentum Mamertinis pro portione imperatum.
PORTĬTOR, ōris, m. Péager, receveur du péage. Syn. Publicanus, exhibendis portoriis præfectus. Usus: Portitorum quæstus in omnium odium incurrit.
PORTO, as, avi, atum, are, a. Porter, transporter. Syn. Fero, comporto, defero, deporto, conveho. Adv. Undique furta. Usus: Ad Antonium frumentum omne portatur, on porte tout le blé chez Antoine. Omnia mea mecum porto.
PORTŌRĬUM, ĭi, n. Droit d’entrée ou de sortie pour les merchandises, droit de douane. Syn. Vectigal, quod in portu exigitur pro mercibus, etc. Epith. Certum. Usus: Portorium imponere; portorii nomine aliquid exigere; portorium dare; portorium locare alteri vel conducere. Omnia Italiæ portoria sublata sunt. Cf. [Vectigal].
PORTŬŌSUS, a, um, Qui a beaucoup de ports. Usus: Mare minime portuosum.
PORTŬS, ūs, m. Port; refuge, asile, abri. Syn. Locus in littore tutus appellendis navibus, portus claustra. Epith. Celeberrimus, plenissimus navium, optimus, propior, tranquillus et tutus, clausus, ultimus. Manufacti, munitissimi. Phras. Portum contingere propter ventum non potuimus, le vent nous empêcha de pénétrer dans le port. Portum restante vento tenere non potuimus; rejecti sumus a portu restante vento; portum ventus eripuit; submovit nos a portu ventus; ne portum obtinere, ingredi, subire liceret, ventus effecit; portum restante vento inire, assequi non licuit; venti vis adversi portu nos arcuit, prohibuit, amovit, exclusit; portum subire conantes vis adversa venti repulit, rejecit. Usus: Ex portu prodire, progredi, quitter le port, sortir du port, mettre à la voile. In portum invehi, deferri, venire, se recipere; portum capere, portum tenere, arriver à bon port. Naves in portum cogere, conjicere, compellere, rassembler les vaisseaux dans le port. In portu esse, in portu navigare, in tuto esse, extra periculum esse, être dans le port, en sûreté. Fugæ portus erat in tuis castris, et subsidium salutis. Portus ac perfugium supplicii, c’est un refuge et un port, un abri contre le supplice.
POSCO, is, pŏposci, poscĭtum, ere, a. Demander, solliciter qqche. Syn. Peto, flagito, requiro. Usus: Non desinit a me litteras poscere. Cf. [Peto].
PŎSĬTĬO, ōnis, f. Position d’un corps, situation d’un lieu. Usus: Urbis positio pulcherrima.