POSTMŎDO et POSTMŎDUM, * Après, ensuite, dans la suite. Usus: Postmodo gaudebis te iræ moderatum fuisse.

POSTPŌNO, is, pŏsŭi, pŏsĭtum, ere, a. Placer en seconde ligne, mettre au second rang. Syn. Posthabeo, post aliquid habeo, posterius duco. Usus: Omnia postposui, dum patri obedirem, j’ai tout négligé pour obéir à mon père.

POSTQUAM, Après que, quand, lorsque. Syn. Ubi, simul, simul ac, simul ut, simul atque. Usus: Postquam mihi proposui.

POSTRĒMO, Enfin, finalement. Syn. Postremum, novissime, ad ultimum. Usus: Quæro igitur primum, deinde, etc., postremo, je demande donc d’abord.... ensuite.... enfin, etc.

POSTRĒMUS, a, um, Le dernier, qui vient en dernière ligne. Syn. Ultimus, extremus, novissimus, qui agmen claudit vel cogit. )( Primus. Usus: 1. Alia prima ponet, alia postrema. 2. Pessimus, le plus vil, le plus méprisable, le plus mauvais. Homines postremi. Servitus est postremum malorum omnium.

POSTRĪDĬE, Le jour suivant, le lendemain. Syn. Postero die. Usus: Postridie ejus diei; postridie Bacchanalium.

POSTŬLĀTĬO, ōnis, f. Demande, prière. Syn. Postulatum. Epith. Æqua et honesta, brevis, impudens, turpis, valentior opinione. Usus: Concessit senatus postulationi meæ. Si vobis æqua et justa postulatio videtur.

POSTŬLĀTUM, i, n. (sæpius plur.) Demande, prétention. Syn. Postulatio. Epith. Commune, gravissimum in aliquem, intolerabile, novum, ridiculum. Usus: Reliquum est ut remittantur postulata per litteras. Postulata interponere, edere, ad aliquem deferre, accipere, transmettre à qqn les demandes, les prétentions de qqn. Postulata Geometrarum.

POSTŬLĀTŬS, ūs, m. * Demande en justice, plainte. Usus: Matris postulatu.