PRÆFRACTUS, a, um, Dur, rude; inflexible, opiniâtre. Syn. Pertinax, pugnax, ferreus. Usus: Thucydides præfractior nec satis rotundus. Cf. [Pertinax], [Obstinatus].
PRÆFULCĬO, is, si, tum, ire, a. Appuyer, soutenir. Syn. Præmunio, sustento. Cf. [Fulcio].
PRÆFULGĔO, es, si, ere, n. Briller, étinceler. Syn. Præter modum fulgeo.
PRÆGESTĬO, is, ire, n. Désirer vivement. Syn. Valde cupio, gestio. Usus: Prægestit animus videre quamprimum.
PRÆGNANS, antis, omn. gen. Enceinte. Syn. Gravida sum, ventrem fero; plena, gravidata sum. Usus: Cum illum prægnans mater alvo contineret.
PRÆGRĂVO, as, avi, atum, are, a. * Appesantir, alourdir, accabler. Usus: Multitudine urbem prægravante.
PRÆGRĔDĬOR, ĕris, essus sum, ĕdi, d. n. et a. Marcher devant, précéder. Syn. Præeo, antecedo.
PRÆGRESSĬO, ōnis, f. Action de précéder, de devancer. Syn. Præcursio. Usus: Ut nihil fieret sine prægressione causæ, que rien ne peut se faire sans une cause qui précède.
PRÆGUSTĀTOR, ōris, m. Celui qui déguste les mets et les boissons avant qu’on les serve sur la table du prince. Syn. Qui cibos Principis prægustat. Usus: Clodius prægustator libidinum tuarum.
PRÆGUSTO, as, avi, atum, are, a. Goûter le premier, préalablement. Usus: Cibos prægustare.