PRÆMĔDĬTĀTĬO, ōnis, f. Préméditation, prévision. Syn. Meditatio; prævisio. Epith. Diuturna. Cf. [Meditatio].
PRÆMĔDĬTOR, aris, atus sum, ari, d. a. Méditer d’avance, songer à. Syn. Meditor, cogito, domo affero, paro, præparo. Adv. Optime, jam. Usus: Ex qua forma me fingere possim et præmeditari, quo animo accedam ad urbem, et songer d’avance à la manière dont je dois arriver à la ville. Sapientis est quidquid homini accidere possit, id præmeditari ferendum modice esse, si evenerit, il appartient au sage de songer que tout ce qui peut arriver de malheureux à l’homme doit être supporté avec modération, s’il arrive. Cf. [Meditor].
PRÆMITTO, is, misi, missum, ere, a. Envoyer devant, d’avance. Usus: Præmittere in locum aliquem.
PRÆMĬUM, ĭi, n. Récompense; privilége, distinction. Syn. Merces, fructus, beneficium. )( Pœna, supplicium. Epith. Alienum, amplissimum, eximium sceleris, invidiosum, satis magnum, mercenarium, meritum, novum, par, pervulgatum, erectum, summum. Præmia humana, juncta et casta virtutis et officii, moderata, infinita, permagna, tanta. Phras. Bene merentibus præmia danda sunt, il faut donner des récompenses à ceux qui les méritent. Oportet, ut bene de quoquam meriti laborum suorum præmia ferant, capiant; ut præmiis donentur; exstare omnibus debent laborum suorum præmia; præmio afficiendi, honestandi sunt, qui laborem alterius gratia sustinuerunt; bene merentibus pretium præmiumque debetur; susceptus alterius causa labor præmio decorandus est; præmia tribuenda, deferenda, persolvenda sunt recte de alio merentibus. 2. Recte agentibus magna præmia constituta sunt, on a préparé de grandes récompenses pour ceux qui se conduisent bien. Summa recte agentes manent præmia; fructum certum, uberrimum præstantissimumque ferent, capient, percipient, qui vitam cum virtute agunt; vitæ laudabiliter actæ præmium est earum rerum copia, quas qui possidet, optime cum illo agi existimatur. Præmiorum spe magna admodumque firma niti possunt ii, quorum vita cum virtute traducitur. Egregia præmia pro certo exspectare; sine dubio sibi polliceri, plane sperare licet iis, qui virtutem colunt, qui vitam vivunt, ducunt, peragunt cum virtute. Mercedem actionum suarum, virtutis suæ, suæ probitatis, officii sui, optimorum consiliorum atque factorum exspectare certissimam possunt, qui virtutem in vita non vulgari studio colunt, quibus in vita virtus erat in pretio. Præclaram honestamque vitam magna præmia manent, consequuntur. Cf. [Remuneror], [Merces]. Usus: Duabus rebus continetur Respublica: præmio et pœna. Præmiis invitare virtutem. Militibus præmia solvere, persolvere. Legibus et virtuti proposita sunt præmia, et peccatis supplicia, les lois proposent des récompenses aux vertus, et des peines aux vices. Nullum ego a vobis præmium virtutis, nullum insigne honoris, nullum monumentum laudis postulo præterquam hujus diei memoriam sempiternam.
PRÆMŎNĔO, es, ŭi, ĭtum, ere, a. Avertir. Usus: Me magnopere, ut caverem, præmonebat, il m’avertissait de prendre garde.
PRÆMONSTRĀTOR, ōris, m. Guide. Usus: Hic adjutor meus et monitor et præmonstrator.
PRÆMONSTRO, as, avi, atum, are, a. Guider, montrer à l’avance. Syn. Prænuntio, monstro.
PRÆMŎRĬOR, ĕris, mortŭus sum, mori, d. * Mourir prématurément. Ante tempus morior.
PRÆMŪNĬO, is, īvi, ītum, ire, a. Prémunir, fortifier par devant. Syn. Præfulcio, præparo.