PRÆMŪNĪTĬO, ōnis, f. Précautions oratoires, préparation. Syn. Præparatio. Usus: Sine præmunitione acerbe in aliquem invehi.
PRÆNŌMEN, ĭnis, n. Prénom. Epith. Vetus. Usus: Aliquis, cui prænomen sit Decio.
PRÆNOSCO, is, ere, a. Étudier, chercher à comprendre, à deviner.
PRÆNŌTĬO, ōnis, f. Notion anticipée, idée qu’on se fait d’une chose par avance. Syn. Prima notio, ante capta animo rei informatio. Usus: Hanc habemus seu anticipationem seu prænotionem deorum, idée innée des dieux.
PRÆNUNTĬO, as, avi, atum, are, a. Annoncer d’avance, faire connaître, informer, instruire de. Syn. Præmonstro, prædico. Cf. [Nuntio].
PRÆNUNTĬUS, a, um, Précurseur, avant-coureur, messager. Usus: Stellæ magnarum calamitatum prænuntiæ, ces étoiles qui annoncent de grandes calamités.
PRÆOCCŬPO, as, avi, atum, are, a. S’emparer le premier, se rendre maître. Syn. Occupo, anteoccupo, anteverto, anticipo. Usus: Quas partes mihi sumpseram, præoccupasti oratione, ton discours a déjà traité le sujet que je m’étais réservé.
PRÆOPTO, as, avi, atum, are, a. Préférer, aimer mieux. Usus: Mortem in certamine, quam vinci, præoptantes.
PRÆPĂRĀTĬO, ōnis, f. Préparation, préparatifs, apprêts. Syn. Prævisio, præmeditatio. Epith. Diligens. Usus: In omnibus negotiis, priusquam aggrediare, adhibenda est præparatio diligens, quoi que l’on entreprenne, il faut, avant de se mettre à l’œuvre, s’être préparé avec soin. Provisio animi et præparatio multum prodest ad minuendum dolorem.
PRÆPĂRO, as, avi, atum, are, a. Préparer, disposer d’avance. Syn. Præparationem adhibeo, præmunio, paro, comparo. Adv. Diligenter. Usus: Ad vitam agendam præparare res necessarias. Præparato animo, auribus præparatis ad concionem accedere. Litteris ante excoli animos et ad concipiendam sapientiam imbui ac præparari decet. Cf. [Paro], [Paratus].