PRÆPĔDĬO, is, ĭi vel īvi, ītum, ire, a. Lier; empêcher, gêner. Syn. Impedio, irretio. Usus: Morbo præpeditus, empêché, arrêté par une maladie. Cf. [Impedio].

PRÆPES, ĕtis, omn. gen. Rapide dans son vol. Syn. Celer, citus. Usus: Avis præpes. Cf. [Celer].

PRÆPONDĔRO, as, avi, atum, are, a. et n. 1. n. Avoir plus de poids; 2. a. Surpasser. Syn. Ponderis plus habeo. Usus: Qui omnia metiuntur utilitate, neque eam honestate præponderari volunt, être primé, surpassé par l’honnêteté.

PRÆPŌNO, is, pŏsŭi, pŏsĭtum, ere, a. Mettre devant; préférer, donner la préférence. Syn. Antepono, præfero, antefero; antiquior, potior mihi est. Adv. Recte, longe. Phras. Latina lingua omnibus aliis est præponenda, il faut préférer la langue latine à toutes les autres. Latina Lingua principem inter alias locum tenet, primas tenet; principatum tenet, obtinet; in tanta linguarum varietate princeps est; primas fert; principatum fert. Latinæ linguæ principatus dandus, deferendus, tribuendus est; nemo tam iniquus causæ judex est, quin primas Latinæ linguæ deferat, det, concedat. Prima in tot linguis habenda est Latina; cum Latina nulla aliarum linguarum venire in contentionem potest. Latina lingua una inter omnes eminet, longo intervallo reliquas post se relinquit. Cf. [Potior]. Usus: Præponere amicitiam patriæ. 2. Præficio, mettre à la tête, donner le commandement. Aliquem legioni præponere.

PRÆPŎSĬTĬO, ōnis, f. Préposition. Pars Orationis.

PRÆPŎSĬTUS, a, um, Préposé, chargé de. Syn. Præfectus. Epith. Turpissimus. Usus: Negotio, navibus præpositus.

PRÆPOSTĔRĒ, Dans un ordre interverti, de travers, à rebours. Syn. Perverse, perperam. )( Ordine. Usus: Ut præpostere tecum agam, mox ad ordinem me referam.

PRÆPOSTĔRUS, a, um, Qui fait les choses de travers, maladroit; hors de raison, déplacé. Syn. Perversus. Usus: Ut erat semper perversus et præposterus. Præposteris consiliis utimur, conseils déplacés, intempestifs.

PRÆPŎTENS, entis, Très puissant, très influent. Syn. Valde potens. Usus: Clarus vir ac præpotens. Præpotentium virorum amicitiæ infidæ. Cf. [Potens].