PRÆPRŎPĔRUS, a, um, Très prompt, rapide, précipité. Syn. Præmaturus, nimis celer. Usus: Præpropera festinatio. Cf. [Præceps].
PRÆRĬPĬO, is, ŭi, eptum, ere, a. Enlever, soustraire, dérober. Syn. Præcerpo, occupo, anteoccupo, præoccupo. Usus: Cui desponsam jam et destinatam laudem præripere iniquum est. Non præcerpam fructum consilii tui, nec præripiam victoriam. Cf. [Eripio], [Præcerpo], [Præoccupo].
PRÆRŎGĀTĪVA, æ, f. Indice, marque, témoignage. Syn. Dictum aut factum liberaliter ab eo, qui nobis benefacturus est, ante præstitum beneficium; specimen et præjudicium benevolentiæ. Usus: Suæ voluntatis prærogativam dare.
PRÆRŎGĀTĪVUS, a, um, Consulté le premier, qui vote le premier. Usus: Centuria prærogativa, quæ prima fert suffragium. Omen prærogativum, le vote de la centurie prérogative considéré comme présage, présage tiré de ce vote.
PRÆRŎGĀTUS, a, um, Demandé à l’avance. Syn. Primum rogatus.
PRÆRUPTUS, a, um, Taillé à pic, escarpé, abrupt. Usus: Prærupti montes, saxa.
PRÆS, prædis, m. Répondant, garant, caution dans les affaires d’argent. Syn. Sponsor, qui pro altero se obligat, in causa præsertim pecuniaria. Epith. Bonus. Usus: Prædem dare, accipere; prædem pro aliquo esse. Prædibus et prædiis cavere.
PRÆSĀGĬO, is, īvi, ire, a. Pressentir, augurer, présager, deviner. Syn. Præsentio. Phras. Dudum id futurum præsagiebam, depuis longtemps je prévoyais que cela arriverait. Divina quadam præsagitione id præsenseram; nescio qua permotus animi divinatione futurum prævidebam; animus meus, maximus ad hoc tempus vates, id mihi præsagiebat; præsagientis animi divinatione, id ita eventurum prævideram. Cf. [Prævideo], [Divino], [Conjicio]. Usus: Præsagiebat mihi animus.
PRÆSĀGĪTĬO, ōnis, f. Pressentiment, divination, prévision, faculté de prévoir. Epith. Divina. Usus: Inest in animis præsagitio extrinsecus injecta, et inclusa divinitus.
PRÆSĀGUS, a, um, Qui pressent, qui devine, qui prévoit. Usus: Mens malorum, futuri præsaga.