PRÆVĀRĬCĀTĬO, ōnis, f. Prévarication. Usus: Prævaricatio et accusatoris corruptela ab reo. Cf. [Falsus].
PRÆVĀRĬCĀTOR, ōris, m. Prévaricateur; avocat qui a de secrètes intelligences avec la partie adverse. Syn. Accusator pecunia corruptus, item: Reus, corrumpens pecunia judicium. Usus: 1. Prævaricatoris nomen significat eum, qui in contrariis causis quasi varie esse positus, videatur, on appelle prévaricateur un homme qui varie pour ainsi dire entre les deux parties adverses. Prævaricator causæ publicæ. 2. Corruptor. Piso prævaricator Catilinæ, faux accusateur de Catilina.
PRÆVĀRĬCOR, aris, atus sum, ari, d. Être de connivence avec. Syn. Colludo. Adv. Turpissime. Usus: Non defendere, sed prævaricari accusatione videbatur, il semblait qu’au lieu de défendre l’accusé, il fut de connivence avec l’accusateur.
PRÆVĔHOR, eris, ctus sum, hi, d. * Passer, (voler, chevaucher) devant. Usus: Equites per obliqua campi prævecti fugientibus se obtulere, les cavaliers lancés obliquement à travers la plaine.
PRÆVĔNĬO, īs, vēni, ventum, ire, n. et a. Prévenir d’avance, précéder, empêcher. Syn. Præverto, anteverto; præripio. Phras. Malum præveniri oportet, il faut prévenir le mal. Occurrendum malo est; malum vel malo prævertere convenit; præoccupanda est vis mali; occupanda malorum remedia; præmoliendum est aliquid, quo malum avertatur; præcipere consilio prudentiaque debemus, quæ arcendo malo opportuna erunt. Usus: Fecisset, ni casus aliquis aut occupatio consilium prævenisset.
PRÆVERTO, is, ti, versum, ere, a. Prévenir; préférer. Syn. Anteverto, prævenio. Usus: Fuga supplicium prævertere. Pietatem omnibus rebus præverti decet. Cf. [Prævenio].
PRÆVĬDĔO, es, vīdi, vīsum, ere, a. * Voir à l’avance, prévoir. Syn. Prospicio; animo prospicio, cogitatione præcipio, præsentio, præcaveo. Adv. Multo ante, maxime. Phras. 1. Dudum hoc prævideram, depuis longtemps je l’avais prévu. Conjectura, mente, cogitatione prospexeram; res tota mihi prævisa et præcauta fuerat; dudum ista præsenseram; dudum cogitatione præceperam; animus mihi divinatione quadam ista suggesserat; horum præmeditatione majorum dudum adversus dolorem me præmuniveram; odorabar ego ista dudum et mente augurabar. Cf. [Præsagio]. Usus: Qui semper animo excubat, multa prævideat necesse est.
PRÆVĬUS, a, um, Qui précède. Usus: Stella auroræ prævia, astre précurseur de l’aurore.
PRÆVŎLO, as, avi, are, n. Voler devant, en avant. Usus: Grues in tergo prævolantium colla reponunt, les grues qui sont derrière appuient leur cou sur celles qui précèdent.
PRAGMĂTĬCUS, a, um, Homme versé dans les questions de droit, jurisconsulte. Syn. Vir in agendis rebus versatus, expertus. Usus: Pragmatici homines cavere jubent. Tu si quid pragmaticum habes, scribe. Cf. [Actuosus].