PRŌCUMBO, is, cŭbŭi, cŭbĭtum, ere, n. Se pencher en avant, tomber. Usus: Fessus via procubuit. Cf. [Genu].

PRŌCŪRĀTĬO, ōnis, f. Action d’administrer, de régir, administration. Syn. Curatio, administratio, gubernatio. Epith. Frumentaria, magna, plena, quæstoria. Usus: 1. Aliquem ad civitatis, negotii procurationem vocare, procurationi præficere; procurationem alicui committere, confier à quelqu’un une administration. Procurationem multarum rerum habere, avoir une vaste administration. Aliquem a procuratione amovere; liberare aliquem procuratione, quæ illum multis officiis implicatum et constrictum tenebat, délivrer qqn d’une administration qui l’enlaçait dans un réseau d’affaires et de devoirs. 2. Expiatio, cérémonie pour détourner une chose funeste, expiation. Constituendæ, faciendæ nobis sunt procurationes et observationes. Cf. [Administratio].

PRŌCŪRĀTOR, ōris, m. Agent, intentant, directeur, procureur. Syn. Qui aliena negotia procurat; alieno præpositus negotio; alieni juris vicarius; qui aliquid nostri negotii gerit; qui res domesticas dispensat; qui curationem ac dispensationem rerum habet, suscepit. Epith. Æquus, diligens, familiaris, propinquus, necessarius, voluntarius, villicus. Usus: Cum villicos procuratores dedissem. Procuratores ludorum. Procuratoris negligentia factum est ut, etc.

PRŌCŪRO, as, avi, atum, are, n. et a. Soigner, avoir soin, s’occuper de. Syn. Curo, administro, guberno, gero. Phras. Rem meam diligenter procura, occupez-vous soigneusement de mon affaire. In rerum mearum procuratione nihil diligentiæ prætermittas, velim; rei istius curatio, ut cordi tibi sit, etiam atque etiam a te peto; tu si me amas, omnia dispicies remque ut tuam, summa fide geres. Cf. [Administro], [Curo], [Gero], [Facio]. Usus: 1. Hereditatem, negotia, rationes alicujus procurare, être l’homme d’affaires de qqn. 2. Expio, détourner un mal par des expiations. Vide ut ea prodigia procurentur et expientur.

PRŌCURRO, is, curri, cursum, ere, n. S’élancer en avant, avancer; faire des progrès. Syn. Excurro. Usus: Sed ut productus studio ultra procurras, tu ailles plus loin, tu fasses de nouveaux progrès. Cum ab stationibus procurreretur.

PRŌCURSĀTĬO, ōnis, f. Combat d’avant-garde, escarmouche. Usus: A quibus per procursationem commissa pugna.

PRŌCURSĀTOR, ōris, m. Soldats d’avant-garde. Syn. Breve certamen cum procursatoribus fuit.

PRŌCURSO, as, are, n. Courir en avant, escarmoucher. Usus: Procursantibus a statione, qui lacesserent.

PRŌCURSŬS, ūs, m. Marche en avant vive attaque. Usus: Tumultuario prœlio ac procursu magis militum quam ex præparato certatum.