PRŌDUCTĒ, En allongeant; en faisant la syllabe longue. )( Breviter.
PRŌDUCTĬO, ōnis, f. Allongement. )( Brevitas. Usus: Productio verbi, syllabæ, temporis.
PRŒLĬOR (PRÆ), aris, atus sum, ari, d. Combattre, livrer bataille. Syn. Prœlio dimico, pugno, certo; prœlium facio, committo, cieo; acie certo; dimicationem facio; manus confero; ad certamen descendo; prœlium ineo. Adv. Acriter, vehementer. Cf. [Certo], [Pugna], [Prœlium].
PRŒLĬUM (PRÆ), ĭi, n. Combat, lutte, bataille. Syn. Pugna, dimicatio, certamen. Epith. Calamitosum, difficile, magnum, fatale, firmissimum, maximum, rectum, secundum. Prœlia acerrima, multa, plurima, præclara. Phras. Prœlium committere, engager le combat. Totis copiis cum hoste contendere; instructa acie confligere; arma conferre; acie vel armis contendere; manus conserere; signa, manus, pedem conferre; armis concurrere; armis, ferro, acie decernere; prœlium conserere; prœlium facere; prœlio decertare, contendere, confligere. Cf. [Pugna], [Certamen], [Pugno]. Usus: Prœlium in certum diem pronuntiare, désigner le jour de la bataille. Prœlio hostem lacessere; ad prœlium elicere hostem, prœlium ciere, combattre, exciter au combat. Prœlium inire, incipere, conferre; prœlium inferre; in prœlium ruere, commencer le combat. Prœlium facere, edere, committere, pugnare; contendere, confligere, decertare prœlio, combattre. Prœlium conficere; prœlio defungi, faire son devoir dans une bataille. Prœlium sustinere, supporter le choc des ennemis. Prœlium dirimere, mettre fin au combat (séparer les combattants). Prœlium intermittere; prœlio abstinere, supersedere, s’abstenir de combattre. Prœlio excedere, quitter le champ de bataille. Elabi e prœlio, s’échapper du combat. Prœlium renovare, redintegrare, restituere, et rem proclinatam adjuvare, recommencer l’action, regagner une bataille à peu pris perdue.
PRŎFĀNO, as, avi, atum, are, a. Profaner, souiller. Syn. Violo, polluo, profano ritu tracto. Usus: Profanare dies festos.
PRŎFĀNUS, a, um, Non consacré, profane, commun. Syn. Nihil habens religionis, a religione remotus. )( Consecratus, sacer, religiosus. Usus: Cum omnia illa ex sacris profana fecisset. Locus profanus.
PRŎFECTĬO, ōnis, f. Départ. Syn. Discessus, iter. )( Reditus, reversio. Epith. Misera, præceps, inutilis, periculosa, subita. Usus: Consilium profectionis et reversionis meæ accipe. Cf. [Iter].
PRŎFECTO, Certainement. Syn. Certe, quidem.
PRŎFĔRO, fers, tŭli, lātum, ferre, a. Produire, publier, émettre, énoncer, dire. Syn. Recenseo, dico, prodo, promo, adduco, commemoro. Adv. Absurde, foras, jam dudum, latius diem, longius fines officiorum, immoderate. Phras. 1. Multa in medium protulit, il fit connaître bien des choses. Multa in lucem protulit, patefecit; in lucem extraxit, manifesta fecit; in aspectum lucemque protulit; ex occultis tenebris in lucem extraxit; occultissima quæque aperuit et exprompsit. 2. Tellus omnis generis herbas et fructus profert, la terre produit des herbes et des fruits de tout genre. Terra flores ac fruges fundit, profundit ager herbas; omnis generis fruges procreat; quotannis novis frugibus induitur; seges ex agro quotannis lætissima provenit; gignendæ herbæ non alius aptior est locus; quidquid alluit vicinus amnis, floribus vestitur. Usus: 1. Aliquid in medium, in lucem proferre. Sua merita, leges, testes proferre (Vulg. allegare). 2. Produco, prorogo, differo, longius rem duco, étendre, prolonger. Fines imperii, limites regni proferre. Judicii diem proferre. Audaciam suam ultra proferre.