PRŎPĔRĔ, En hâte, promptement, vite. Usus: Propere se recepit.
PRŎPĔRO, as, avi, atum, are, n. Se hâter, se dépêcher, faire diligence. Syn. Festino, accelero, celeritate utor, maturo. Adv. Magnopere, necessario, protinus, vehementer. Phras. 1. Properandum est domum, il faut se hâter de retourner chez soi. Accelerandus gradus est; ventis remisque in patriam iter maturandum; omni festinatione domum properandum; quantum accelerari potest, iter maturandum est; cursu magis quam itineris modo domum contendendum est; præcipitandum iter est; festinatio, celeritas in repetenda patria adhibenda est; maturato opus est. 2. Hæc properans scripsi, j’ai écrit ces choses à la hâte. Præpropera festinatione hæc exaravi; approperato opere hæc in chartam conjeci; quod ad alia festinaret animus, ista de properavi summa festinatione. 3. Non potui melius scribere, quia properandum erat, je n’ai pu mieux écrire parce que je devais me hâter. Festinatio curam exemit nitidius scribendi; festinantius scribendum erat, quam ut opera pingendis litteris dari posset. Otii tantum non erat; non vacabat tantum boni temporis, ut non vacillantes interdum litterulæ, aut minus compositæ exirent. Usus: Remis et velis in patriam properare. Sive retardabis sive properabis. Cf. [Festino].
PRŎPĪNO, as, avi, atum, are, a. Offrir à boire à qqn; en gén. donner, offrir, livrer, abandonner. Syn. Trado, effero.
PRŎPINQUĬTAS, ātis, f. Parenté. Syn. Agnatio, conjunctio sanguinis, affinitatis necessitudo; vicinitas. )( Longinquitas. Epith. Maxima, pia. Usus: 1. Pietate propinquitas colitur. Cum illo maximis vinculis cognationis et propinquitatis conjunctus. 2. Vicinitas, proximité, voisinage. Municipium propinquitate finitimum.
PRŎPINQUO, as, avi, atum, are, a. et n. Approcher, s’approcher. Syn. Accedo propius, propinquior fio. Cf. [Prope].
PRŎPINQUUS, a, um, Proche, rapproché, voisin; parent. Syn. Vicinus, proximus, finitimus, citimus, cognatus, necessarius. )( Longinquus. Phras. 1. Domus propinqua foro est, la maison est tout près du forum. Foro imminet; in conspectu fori est; haud longe abest a foro; a foro paucis vix passibus recedit Cf. [Vicinus], [Prope]. 2. Propinquis abundas, vous avez beaucoup de parents. Propinquis et affinibus flores; a propinquis optime paratus, munitus es; cum multis tibi conjunctio sanguinis intercedit; multos habes conjunctione sanguinis devinctos; multi sunt cognationis, propinquitatis ac necessitudinis vinculis tecum conjuncti; quorum cognatione teneris, multi sane sunt et illustres; quos sanguine conjunctos habeo, populus sunt. Cf. [Cognatus], [Affinis]. Usus: 1. Loco, intervallo, spatio vicinus, au proche, proche. Propinqui horti et finitimi. 2. Tempore, qui est sur le point d’arriver, proche, prochain, non éloigné. Propinquam mortem denuntiat. 3. Cognatione, amicitia, propinquitate conjunctus, parent, proche. Arctior colligatio est propinquorum. 4. Natura proximus, qui se rapproche de, approchant, analogue. Si qui motus propinqui his ac talibus animi perturbationibus.
PRŎPĬOR, us, gen. com. Plus près, plus intime, plus étroit, qui touche de plus près. Syn. Arctior, junctior, interior. Usus: Omnibus sua pericula propiora videntur quam aliena. Causa fuit propior et exitu similior. Propior est ejusdem generis, nationis, linguæ societas, arctior interiorque conjunctio eorum, qui ejusdem sunt civitatis, il y a une société plus intime entre ceux qui, etc.
PRŎPĬTĬO, as, avi, atum, are, a. Rendre propice, fléchir, apaiser. Syn. Propitium reddo, placo. Cf. [Placo].
PRŎPĬTĬUS, a, um, Propice, favorable, bienveillant. Syn. Secundus, præsens. )( Infestus, iratus. Usus: Ita mihi omnes deos propitios velim. Cf. [Benevolus], [Placatus].
PRŎPŌLA, æ, f. Vendeur, revendeur, marchand. Syn. Qui mercatur a mercatoribus, quod statim vendat.