RĔCEPTŬS, ūs, m. Action de se retirer; retraite, recul; refuge, asile. Syn. Perfugium, avocatio ex pugna. Usus: Receptui canere, signum dare. Nullum receptum nisi ad te et tuam opem habeo. Tempus jam non erat ad receptum pertinacis sententiæ, il n’était plus temps de revenir sur un avis obstiné.

RĔCESSŬS, ūs, m. Action de se retirer, de s’éloigner. Syn. Digressus. )( Accessus. Usus: 1. Luna accessu et recessu suo maris accessum recessumque gubernat, la lune en s’approchant et en se retirant, produit le flux et le reflux de la mer. 2. Latebra, coin, cavité, retraite. Multi in hominum animis, latebræ, multi recessus.

1. RĔCĪDO, is, cīdi, cīsum, ere, a. Couper, retrancher. Syn. Incido. Usus: Recidere ornamenta superflua.

2. RĔCĬDO, is, cĭdi, cāsum, ere, n. Retomber. Syn. Convertor, cado, redundo, incido. Phras. In eadem scelera recidit, il est retombé dans les mêmes crimes. De integro in eadem flagitia revolvi, relabi, incidere; iterum in eamdem improbitatem incurrere; in eadem rursus flagitia se ingurgitare. Cf. [Peccatum]. Usus: Ex lætitia in luctum; in priorem fortunam recidere. Ea res ad hunc annum recidit. Mala consilia in auctorem recidunt. Huc tandem omnia recidere. Ad nihilum molitio tota recidit. Cf. [Cado], [Venio].

RĔCĬNO, is, ere, n. et a. Résonner, retentir. Syn. Resono.

RĔCĬPĬO, is, cēpi, ceptum, ere, a. Retirer à soi, ramener, reprendre; reconquérir. Syn. Accipio, recupero. Adv. Brevi, difficillime, tardius. Phras. In gratiam receptus est, il fut gracié. Supplici apud eum gratiæ locus fuit; restitutus est in antiquum gratiæ locum; reconciliata inter eos est ex inimicitiis gratia voluntatesque copulatæ. Cf. [Gratia], [Reconcilio]. Usus: 1. Aliquem in fidem, gratiam, amicitiam recipere. Aliquem splendide, hospitio, ad epulas recipere. 2. Abeo, exeo, redeo, proficiscor, se retirer, s’en aller, quitter. Domum se, in castra, in Italiam e provincia se recipere. Ad mores pristinos, ad ingenium suum, ad meliorem frugem se recipere. Recepit se hostis. 3. Colligo, se remettre, revenir à soi, reprendre ses sens. Se a timore; animum e magno metu recipere. 4. Polliceor, s’engager à qqche, prendre un engagement. Mandata effice quæ recepisti. Scis quid tibi de me receperim. Recipere et confirmare aliquid alicui. Tibi spondeo in meque recipio, je promets et je garantis.

RĔCĬPRŎCO, as, avi, atum, are, a. et n. Ramener en arrière ou faire aller et venir. Usus: Quid Euripo in æstu reciprocando constantius, qu’y a-t-il de plus régulier que le flux et reflux de l’Euripe.

RĔCĬTĀTĬO, ōnis, f. Lecture à haute voix. Syn. Lectio. Usus: Litterarum recitatio.

RĔCĬTĀTOR, ōris, m. Lecteur. Syn. Lector.

RĔCĬTO, as, avi, atum, are, a. Lire à haute voix un acte, etc., donner lecture de. Syn. Percenseo, pronuntio, e memoria reddo. Adv. Clarius, denuo, identidem, palam. Usus: De tabulis publicis recitare. Epistolam, scriptum ex ordine recitare.