RĔCLĀMĀTĬO, ōnis, f. Cris improbateurs. Syn. Acclamatio. Epith. Præclara, luculenta.

RĔCLĀMO, as, avi, atum, are, n. Se récrier contre, protester, réclamer. Syn. Repugno, adversor, contradico. Adv. Fortissime, vehementer. Usus: Tota theatra, omnes una voce reclamarunt, le théâtre entier protesta par ses cris. Cf. [Adversor].

RĔCLĪNO, as, avi, atum, are, a. Incliner, appuyer, coucher sur. Syn. Reflecto, inclino.

RĔCLŪDO, is, si, sum, ere, a. Ouvrir un objet fermé, découvrir. Syn. Aperio.

RĔCŌGĬTO, as, avi, atum, are, n. Réfléchir, examiner, repasser dans son esprit. Syn. Meditor, tota mente repeto, recipio me ad cogitationem reliquam alicujus rei; priorum admoneor; rei præteritæ cogitatio me subit. Cf. [Memini], [Cogito].

RĔCOGNĬTĬO, ōnis, f. Examen, ressouvenir. Syn. Recensio. Usus: Ejus animus nunc in recognitione scelerum versatur. (Recognitio, reconnaissance, vulg. est); latine: referendæ gratiæ studium.

RĔCOGNOSCO, is, gnōvi, gnĭtum, ere, a. Reconnaître, se rappeler. Syn. Cognosco, considero, recenseo, recolo. Adv. Penitus, perlibenter. Usus: Nihil novi audietis, vetera solum recognoscetis. Recognosce mecum illam noctem. Reminiscendo recognosco aliquid. Cf. [Considero].

RĔCOLLĬGO, is, lēgi, lectum, ere, a. Rassembler, recueillir. Syn. Colligo. Phras. Vix recollegi me, j’ai à peine repris mes sens. Vix animum recepi; vix animum paulisper laxavi; vix animum a mœrore allevavi; ad spem et fiduciam torpentem animum erexi; vix animum languentem revocavi; vix animum sollicitudine exoneravi; vix vitalem calorem recepi; vix rediit animus et sui compos factus est. Usus: Animum recolligere. Cf. [Colligo].

RĔCŎLO, is, cŏlŭi, cultum, ere, a. Cultiver de nouveau; pratiquer, exercer de nouveau. Syn. Recognosco; memoria repeto. Usus: Pristina sua studia recolere, reprendre ses anciennes études. Pueritiæ nostræ artes inter nos recolimus.

RĔCONCĬLĬĀTĬO, ōnis, f. Rétablissement, réconciliation. Syn. Reditus in gratiam. Phras. Reconciliatio gratiæ ejus mihi curæ erit, j’aurai soin de me réconcilier avec lui. Ut ejus mihi voluntas reconcilietur, opera dabo; ut mecum in gratiam redeat; ut in antiquum gratiæ locum me restituat; ut mihi se restituat; ut si quid alienæ opinionis aut parum amicæ voluntatis adversus me susceperit, deponat, abjiciat, dimittat. Cf. [Concilio], Usus: Cæsar agit de reconciliatione gratiæ suæ et Pompeii.