RĔCONCĬLĬĀOR, ōris, m. Celui qui rétablit.
RĔCONCĬLĬO, as, avi, atum, are, a. Ramener, rapprocher, réconcilier. Syn. Placo, in gratiam reduco; in veterem gratiam restituo, distractos in pristinam concordiam reduco; pacem concilio; gratiam inter aliquos compono; gratiæ reconciliationem efficio. Phras. Reconciliati sumus, nous sommes réconciliés. Ingratiam rediimus; odium amore commutavimus; depositis odiis mutuam benevolentiam suscepimus. Inimicitias, simultates, odia deposuimus, abjecimus, dimisimus; omnem veterum injuriarum memoriam, omnem ulciscendi voluntatem ex animo delevimus; odia misimus ac finivimus; dexteras fidemque de integro dedimus. Pulso odio successit amor pristinus. Orta est inter nos, vetere exstincto odio, mutua benevolentia. Animorum nostrorum mutua in amore consensio; animorum ac voluntatum similitudo diuturno tandem odio successit. Cf. [Gratia], [Amicitia], [Concilio]. Usus: Hic me meus animus cum Cæsare reducit, reconciliat, restituit in gratiam, c’est ce sentiment qui me ramène aujourd’hui vers César, qui me réunit à lui, et qui lui rend toutes les affections de mon âme. Inimici in gratiam reconciliabuntur.
RĔCONCINNO, as, are, a. Rajuster, raccommoder. Syn. Reficio.
RĔCONDĬTUS, a, um. Mis à l’écart, éloigné, caché, Syn. Occultus, abditus, abstrusus, retrusus. )( In promptu. Usus: Sepositum et reconditum habere aliquid. Interiores et reconditæ litteræ. Homo natura tristis et reconditus. Natura in specie oris reconditos mores effinxit.
RĔCONDO, is, dĭdi, dĭtum, ere, a. Réunir; éloigner, cacher. Syn. Condo, sepono, abdo, abscondo. Adv. Nimium, penitus. Usus: Gladium in vaginam recondere. Mens visa arripit et recondit, inde memoria oritur. Cf. [Abscondo].
RĔCŎQUO, is, coxi, coctum, ere, a. Faire recuire. Usus: Nomo me tanquam Pelian recoxerit.
RĔCORDĀTĬO, ōnis, f. Souvenir, mémoire. Syn. Memoria. Epith. Acerba, apta, assidua, non satis explicata, grata, jucunda, sana, secura, suavis. Usus: Recordationes fugio, quæ quasi morsu quodam dolorem efficiunt. Repetere animo veteris memoriæ recordationem, rappeler en son esprit le souvenir d’une circonstance passée. Cf. [Memoria].
RĔCORDOR, aris, atus sum, ari, d. Se souvenir. Syn. Reminiscor, memoria teneo. Adv. Diligentius, multum, vere. Phras. 1. Sæpe recordor præteriti temporis calamitatem, je me rappelle souvent les calamités du temps passé. Subit animum persæpe memoria temporis miserrimi; sæpe in memoriam redit calamitas temporis; animum persæpe refero ad præteriti temporis calamitates; tenet me persæpe memoria temporis calamitosissimi; infixa est animo calamitas temporis superioris; versatur identidem in animo calamitas; ex animo nunquam discedit tristissimi temporis recordatio; tangit persæpe animum memoria funestissimi temporis. 2. Recordor adhuc dictorum, je me souviens encore de vos paroles. Memoria teneo, memoria custodio dicta tua; in memoria mihi sunt, versantur dicta tua; memoria retineo, quæ dixeras; memoriam eorum habeo, teneo, servo, conservo, quæ tu mecum; resedit in animo memoria dictorum; animo teneo ac memoria, quæ tu ad me; scripta sunt in animo meo quæ tu mecum olim; persæpe in mentem venit eorum, quæ tu olim mecum; sæpe redeo in memoriam eorum quæ ex te audivi. Cf. [Memoria]. Usus: Recordor tua consilia, tuorum consiliorum, de tuis consiliis. Re ipsa admonitus recordor et reminiscor. Cf. [Memoria].
RĔCRĔO, as, avi, atum, are, a. Remettre en bon état, rétablir; p. se ranimer. Syn. Reficio, relaxo, relevo; restituo, colligo. Adv. Necessario, ocius, paululum. Phras. 1. Libenter me a magnis curis recreo, je me repose volontiers de mes travaux importants. Tristitiam et severitatem ludo aliquo relaxo et mitigo; a contentione studiorum animos curasque laxo; ex diuturna perturbatione suavitate amicorum me recreo; vires amissas revoco; curam animi quiete aliqua remitto; me confirmo, relevo; requietem aliquam corpori et animo indulgeo; ad aliquam animi remissionem descendo; cum amicis me oblecto; varias a molestiis aberrationes ac velut diverticula quædam quæro; inter labores jam exhaustos et mox exhauriendos intervallum aliquod interjicio; ab assiduis contentionibus studiorum animum remitto. 2. Pratorum ac nemorum aspectus mirifice me recreat, la vue des prairies et des bois me délasse merveilleusement. Pratorum ac nemorum aspectus animum mirifice reficit; a molestiis abducit; mirifica voluptate animum perfundit; liquidissima voluptate animum complet; mirifice oculos animumque tenet, oblectat; pratorum aspectu suavissime aberrat animus a molestiis curisque; suavissimam animi voluptatem capio. 3. Recrea te parumper, récréez-vous un peu. A cæteris voluptatibus desertus, jucundo otio sustenta te paululum et recrea; da te jucunditati paululum; ad aliquam animi remissionem descende; habeat aberrationem quamdam a negotiis animus; animum liberali otio viresque revoca, ad ferendos novos de integro labores; relaxa animum et abducta contentione studiorum; da laxamenti aliquid contentioni studiorum; lassum pondere curarum animum ludo refice et instaura; excedant animo curæ paulisper, ut acriore deinceps impetu ad intermissa revertare. Cf. [Delecto], [Oblecto]. Usus: Recreat me et reficit aspectus vester; afflictum erigere, perditum recreare. Litteris tuis sustentor et recreor. Cum animus se collegit et e mœrore se recreavit. E morbo recreari et convalescere. Cf. [Relaxo].
RĔCRESCO, is, crēvi, crētum, ere, n. Repousser, croître de nouveau. Syn. Rursum cresco.