RĔCŬPĔRĀTOR, ōis, m. (t. de droit). Le récupérateur, chargé à Rome de juger les procès et d’accommoder les différends entre citoyens. Syn. Judex in causis civilibus et privatis. Epith. Improvidus. Usus: Recuperatorem dare alicui.

RĔCŬPĔRĀTŌRĬUS, a, um, Relatif aux récupérateurs. Usus: Judicium recuperatorium.

RĔCŬPĔRO, as, avi, atum, are, a. Recouvrer. Syn. Recipio, redimo, reparo. Usus: Erepta recuperare. Recuperare existimationem perditam et in antiquum statum restitui. Cf. [Restituo].

RĔCURRO, is, curri, ere, n. Courir en arrière, rebrousser chemin en hâte. Syn. Redeo, revehor; perfugio, ad opem alicujus confugio. Usus: Velim quamprimum ad nos recurras.

RĔCŪSĀTĬO, ōnis, f. Refus. Epith. Justa. Usus: Omnes sine mora, sine ulla recusatione, summo etiam studio et alacritate negotium susceperunt, sans hésitation.

RĔCŪSO, as, avi, atum, are, a. Repousser, écarter, refuser. Syn. Abnuo, defugio, declino, aspernor, nolo, repudio, rejicio, aversor, tergiversor, abhorreo; a me amoveo, amolior, deprecor, ejuro. Adv. Diu, honeste, vehementer, valde. Phras. Si id crimen est, non recuso pœnam, si cela est un crime, je ne refuse pas le châtiment. Nihil de pœna recuso; pœnam non refugio, non deprecor, causam non dico quin quod meritus sum feram; causæ nihil est quin; causæ nihil dico quin pœnas, ut meritus sum, luam. Usus: Nihil quod homini accidere possit recusandum est. Cf. [Nolo], [Nego].

RĔDĂMO, as, avi, atum, are, a. Aimer réciproquement, rendre amour pour amour. Syn. Amori vel in amore respondeo.

RĔDARGŬO, is, ŭi, ere, a. Accuser. Syn. Coarguo, convinco. )( Probo. Usus: 1. Inconstantiam alicujus redarguere. 2. Increpo, accuso, réfuter, convaincré de faux, confondre. Redargue me, si mentior. Fallebat multos, quod nemo eum redargueret. Cf. [Arguo], [Reprehendo].

REDDO, is, dĭdi, dĭtum, ere, a. Rendre. Syn. Restituo, refero, remunero, persolvo. Adv. Celeriter, commode, cumulate, diligenter, juste, latine, opportune, probabiliter, studiose, tarde, vicissim, verbosius. Usus: 1. Suum cuique reddere. 2. Recito, rendre, dire, raconter. Quæ quisque didicerit, totidem verbis reddat. 3. Verto, traduire. Quæ græce legeram, latine reddebam. 4. Do, tribuo, rendre, remettre à qqn ce qui lui est dû. Sententiæ suæ rationem reddere. Reddere vitam pro republica. Litteras alicui; honorem cuique suum reddere. 5. Similis sum, rendre, reproduire, représenter. Filius matrem reddit. 6. Efficio, præsto, rendre tel ou tel, faire. Cupiditas reddit homines cæcos.

RĔDEMPTĬO, ōnis, f. Rachat; corruption, marché. Syn. Conductio. Usus: Publicani temeritate redemptionis pene eversi.