RĔDEMPTOR, ōris, m. Entrepreneur de travaux publics; fermier. Syn. Operis faciendi vel vectigalium conductor, qui et Manceps a Cicerone dicitur. Usus: 1. Redemptor ille, qui Torquato columnam conduxerat faciendam. 2. Redemptor noster, rédempteur. Syn. Auctor parensque salutis nostræ. Vindex salutis humanæ; nostræ salutis restitutor. Redemptio nostra, Rédemption. Syn. Nostræ salutis restitutio; salus hominum Christi cruciatibus morteque parta.
REDĔO, is, ĭi, ĭtum, ire, n. Retourner, revenir. Syn. Reverto, revenio, me recipio. Adv. Gradatim, insidiose, peregre, sero, verissime. Phras. Cupio quamprimum ad vos redire, je désire revenir vers vous le plus tôt possible. Ad vos me recipere cupio; in optatis mihi est, ut me aliquando vestri ac patriæ compotem fortuna faciat; ut in patriam me pedes referant; in domum meam remigrem, revertar; domum me referam; reditu aut potius reversione mea vos exhilarem; ut ad vos recurrere, patriæ me reddere postliminio liceat; ut expeditum in patriam receptum habeam; urbem patriam repetam. 2. Domum redibo, je reviendrai chez moi. Domum me referam; domum repetam; domum me convertam, conferam; domum remigrabo, revertar; domum me recipiam. 3. Vix ad se rediit, il fut à peine revenu à lui, il eut à peine repris ses sens. Vix se, vix animum ex timore collegit; vix se, vix animum recepit a timore; vix recreatus est ex illo pavore; vix se recuperavit ex illa trepidatione; vix redintegravit animum. Cf. [Colligo], [Recolligo]. 4. Rediisti ad pristinam consuetudinem, vous avez repris vos anciennes habitudes. Ad tuam te intemperantiam innovasti; in eamdem vitæ consuetudinem revolutus es; ad mores pristinos rediisti; ad tuam te consuetudinem moresque te retulisti. 5. Sed ut redeam eo unde cœpi, mais pour en revenir là d’où je suis parti. Sed ut ad prima redeam; ut redeam ad id, unde exorsus sum; ad ea quæ constitueram; sed ut ad superiora illa redeat, revertatur oratio; ut ad præterita revertamur; ut ad eam partem, unde digressa est, revertatur oratio; verum ad jurgium illud, quo loco digressus sum, revertar; sed adhibeat oratio modum et redeat illuc unde deflexerat. Ut eo, unde digressa est, se referat oratio; sed ut eo revocetur, unde huc declinavit oratio; sed redeamus ad inceptum; sed redeat unde aberravit oratio. Usus: Ad quos dies redibis? In gratiam redire cum aliquo, rentrer en grâce auprès de qqn, se réconcilier avec lui. Ad ingenium suum et mores rediit, il a repris ses premiers sentiments, son caractère. In pristinum statum res rediit, la chose a repris son ancien état. Parum ex agro illo redit, le revenu de ce champ est peu considérable.
RĔDHĬBĔO, es, ĭtum, ere, a. Rendre ce qu’on a reçu. Syn. Reddo. Usus: Rem emptam, cujus vitium venditor non dixerit, vendenti redhibere. Cf. [Reddo].
RĔDĬGO, is, ĕgi, actum, ere, a. Faire revenir, faire rentrer, ramener; réduire à. Syn. Adduco, pertraho, cogo, conficio, colligo. Phras. Ad nihilum redactæ sunt opes meæ, mes richesses sont réduites à rien. Ad nihilum omnia reciderunt; rediit mihi res ad restim, ad rastros. Cf. [Perdo], [Gero]. Usus: 1. Bellicosas gentes in ditionem suam et potestatem; sub imperium et jurisdictionem redigere. Cf. [Conficio]. 2. Colligo, faire rentrer une somme d’argent, percevoir, retirer. Ex præda, e bonis venditis magnam vim pecuniæ redigere. 3. Revoco, reduco, mettre dans tel ou tel état. Inventa redigere in ordinem, mettre en ordre les matériaux trouvés. Aliquid in memoriam redigere, disposer qqche dans sa mémoire.
RĔDĬMĪCŬLUM, i, n. Collier, diadème, ceinture.
RĔDĬMĬO, is, ĭi, ītum, ire, a. Ceindre, couronner, orner. Syn. Orno, corono. Usus: Rosis, sertis, coronis redimire se.
RĔDĬMO, is, ēmi, emptum, ere, a. Racheter; délivrer; affermer. Syn. Emo, recupero, conduco. Adv. Palam, publice, recte, male. Phras. Christus nos sua morte redemit, JÉSUS-CHRIST nous a rachetés par sa mort. Debitæ primi hominis culpæ pœnas suis cruciatibus exsolvit; salutem mortalibus finemque diuturnæ servitutis moriendo attulit; sua morte perditum genus hominum in possessionem cœlestis patriæ restituit; genus humanum afflictum ac perditum sua morte recreavit et erexit; pro communi salute suum caput in omnes cruciatus obtulit, ut amissam nostra primorumque parentum culpa cœlestem nobis patriam recuperaret. Usus: Re vilissima maximam redemit. Culpam redimere. Ego vitam omnium meo unius periculo redemi. Ista vel vita recte redimi possent.
RĔDINTĔGRĀTĬO, ōnis, f. Renouvellement, rétablissement. Syn. Renovatio, iteratio. Usus: Vehementer movet auditorem ejusdem verbi redintegratio, répétition du même mot.
RĒDINTĔGRO, as, avi, atum, are, a. Renouveler, rétablir, réparer. Syn. Renovo, instauro. Usus: Bellum, prœlium, vires, animum redintegrare. Memoriam redintegrare. Cf. [Renovo].
RĔDĬTĬO, ōnis, f. Retour. Usus: Celeritas reditionis.