RĔJECTĪO, ōnis, Rejet, dédain, mépris. Usus: Rejectio judicum facta est, récusation (des juges).
RĔJĬCĬO, is, jēci, jectum, ere, a. Rejeter; repousser, éloigner, écarter. Syn. Aspernor, repudio. Adv. Plane, feliciter. Phras. Ea sententia ab omnibus rejecta est, cet avis fut rejeté de tout le monde. Ea sententia irrisa est ab omnibus; explosa et ejecta est; respuere hanc sententiam omnes et pro nihilo putavere; eam sententiam plerique omnes ineptam judicavere, improbavere, refutavere; fuit ea sententia plerisque spreta et damnata. Cf. [Amoveo]. Usus: Deligere bona et rejicere contraria. Causam ad senatum rejicit. Ab iis libris obscuritas me rejecit. Cf. [Abjicio].
RĔLĀBOR, eris, lapsus sum, labi, d. n. Couler en arrière, refluer. Usus: Relabuntur, refluunt, revertuntur flumina unde fluxerunt.
RĔLANGŬESCO, is, gui, ere, n. S’affaiblir, tomber en faiblesse. Syn. Oblangueo.
RĔLĀTĬO, ōnis, f. Rapport sur une affaire; question. Epith. Salutaris, diligens. Usus: Quis audivit aut actionem, aut relationem tuam. Pro: ex certa relatione, par une relation, un récit certain, rectius dicitur: certis auctoribus comperi.
RĔLĀTOR, ōris, m. Celui qui fait des rapports, rapporteur. Usus: Te auctore et relatore.
RĔLAXĀTĬO, ōnis, f. Relâche, récréation. Syn. Remissio. Usus: Otii fructus est non contentio animi, sed relaxatio, repos de l’esprit.
RĔLAXO, as, avi, atum, are, a. Relâcher, distraire, reposer. Syn. Remitto, dissolvo, solvo. Phras. Rus cogito ut animum relaxem, je songe à aller à la campagne pour me reposer. Animi causa; ut animum parumper a molestiis abducam; ut animus parumper acquiescat a curis; ut animum curis distractum varieque dissipatum recolligam; ut animus sine cura quiescat; ut animus ex curarum tædio recreetur; ut, quam mihi negotiorum et curarum odiosa consuetudo hilaritatem ademit, abstulit, eripuit, in me exstinxit, eam rerum jucundissimarum aspectu atque usu recuperem; ut aliquid vernæ amœnitatis degustem; ut verna jucunditate fruar; ut amissam animi hilaritatem recipiam; ut ex laboris assiduitate me reficiam; ut aberrem a molestiis, aberrationem habeam. Cf. [Remitto]. Usus: Animum relaxare ac remittere. Risus tristitiam mitigat et relaxat. Longior dolor intervalla dat et relaxat. Se ab occupationibus relaxare et jucunditati dare. Cum se animus corporis vinculis relaxarit ac liberarit. Alvus aliquando vel adstringitur vel relaxatur Cf. [Recreo].
RĔLĒGĀTĬO, ōnis, f. Exil dans un lieu déterminé. Syn. Amandatio. Epith. Jejuna, rusticana.
1. RĔLĒGO, as, avi, atum, are, a. Éloigner, écarter, reléguer qque part. Syn. Amando, exilio mulcto, expello, ejicio. )( Reduco. Usus: Pater filium ab hominibus in prædia rustica relegarat, le père relégua son fils à la campagne loin du commerce des hommes. Cf. [Exilium], [Ejicio].