2. RĔLĔGO, is, lēgi, lectum, ere, a. Parcourir de nouveau, relire. Usus: Crebro tuas litteras relego et regusto.
RĔLĔVO, as, avi, atum, are, a. Relever, remettre sur pied, soulager. Syn. Levo, consolor, minuo, levationem affero. Usus: Jam tandem relevata et recreata respublica videtur. Communem casum relevare. Tu qui toties dolorem meum tuis sermonibus relevasti. Cf. [Consolor], [Recreo], [Levo].
RĔLICTĬO, ōnis, f. Abandon, délaissement. Syn. Derelictio, desperatio, proditio.
RĔLĬGĀTĬO, ōnis, f. Action de lier, d’attacher. Syn. Colligatio.
RĔLĬGĬO, ōnis, f. Respect, crainte de DIEU, esprit religieux; culte extérieur. Syn. Pietas, sanctitas, cultus divinus, res divinæ, sacræ, religiones et cerimoniæ sacræ, cultus Divini Numinis. Epith. Antiqua, communis, divina, domestica, externa, ficta, inexpiabilis, justa, magna, mira, nimia, perversa, pristina, privata, publica, pura, sancta, sempiterna, singularis, solemnis, summa, tanta, utilis. Phras. 1. DEUM summa religione colebat, il honorait DIEU très religieusement. DEO supremum cultum et honorem tribuebat, præstabat, exhibebat; summa DEUM religione venerabatur; DEUM pura, integra, incorrupta mente venerabatur; sacris impense dedebat animum DEUM que religione maxima colebat. Quæ divino cultu continentur ea ille caste integreque tractabat; in ejus animo Numinis assidua insidebat cura; exsistebat in eo mira religionum sanctitas cultusque divini ardor. Cf. [Religiosus]. 2. (Religionem ingressus est, Vulg.), il est entré en religion. DEO sese in religiosam servitutem dicavit; totum se DEO religiosissima mente consecravit; DEO dicatorum hominum instituta complexus, professus est; abdicatis rebus omnibus, in religiosorum hominum familiam nomen dedit; sacræ militiæ se addidit, nomen dedit; inter sacræ familiæ candidatos nomen professus est; a profanis stipendiis, ad Christi vexilla convolavit. 3. (Susceptus est ad religionem, Vulg.), il a été admis dans un ordre religieux. In sacram familiam cooptatus est; ad sacri ordinis alumnos aggregatus, adscriptus est; sacram familiam auxit; in numerum dicatorum DEO hominum relatus est. Usus: 1. Religio Numinis pio cultu continetur. Religionem pie colere; religioni servire. Religiones omnes polluere. Ab omni religione declinare; a religione abducere. Novas religiones inducere, suscipere. Negligere religiones. 2. (Scrupulus conscientiæ, Vulg.), délicatesse résultant des sentiments religieux, scrupule de conscience. Religionem alicui afferre, injicere, inducere, inspirer des scrupules à qqn. Aliquid in religionem vertere, trahere, faire un scrupule à qqn de qqche. Religione quadam tangi, aliquid sibi religioni ducere, habere, se faire un scrupule de. Alicui religionem eximere, adimere, tollere, eripere, auferre; aliquem religione solvere, exsolvere, liberare, lever les scrupules de qqn. Ea res in religionem venit populo, le peuple se fit un scrupule de cette chose. 3. Sacramentum, loyauté, honneur, délicatesse; serment. In re aliqua religionem interponere, adhibere. Religione obstrictum, implicatum, impeditum esse; obligare se, aliquem alligare religione.
RĒLĬGĬŌSĒ, Religieusement; exactement. Syn. Bona fide, sancte, candide.
RĒLĬGĬŌSUS, a, um, Religieux, pieux. Syn. Summa religione præditus, sanctus, sacris deditus, animus religione perfusus. )( Impius. Phras. 1. Religiosissimus vir est, cet homme est très religieux. Magna est et antiqua religione; maxima cum religione vitam traducit; pius sanctusque vir est; pietatem imprimis colit; exemplar est religionis, vitam sancte pieque exigit. Is est, in quo tanquam in speculo intueantur qui religionem colunt; insigni est pietate erga DEUM. Ab ineunte ætate ad vitæ sanctimoniam incumbit; pectus omni pietate imbuit. 2. Vir religiosus optime sibi consulit, le religieux pourvoit parfaitement à ses propres intérêts. Qui se DEO dicat, addicit, dedit, totum tradit; qui se ad unum DEUM confert; qui suas omnes cogitationes, omnia studia sua in uno DEO figit ac locat, qui ab uno DEO pendere vult; qui divina studia, præterea nihil colit; qui Christianam pietatem non communi vulgarique instituto, sed proprio quodam studio, propria quadam mentis inductione complectitur; qui præter DEUM nihil animo spectat; qui suum animum, suas cogitationes, sua consilia ad unum refert DEUM; qui omnibus in rebus duce DEO utitur; cujus est vita cum pietate conjuncta; qui nihil non pium, nihil non cum religione conjunctum cogitat, is omnium optime suis rationibus prospicit. Cf. [Probus], [Pius], [Professus]. Usus: 1. Integer, innocens, religiosus, qui omnia, quæ ad cultum divinum pertinent, diligenter pertractat. Vir natura sanctus, in testimonio religiosus. 2. Scrupuli plenus, ce dont on se fait un scrupule. Religiosum erat lucum Marti sacrum exscindere.
RĔLĬGO, as, avi, atum, are, a. Lier en arrière; attacher, nouer. Syn. Vincio, colligo. Adv. Extrinsecus. Usus: Ad currum religatus Hector.
RĔLĬNO, is, ēvi, ere, a. Décacheter, ouvrir. Usus: Epistolam, dolium relinere.
RĔLINQUO, is, līqui, lictum, ere, a. Laisser en arrière, abandonner. Syn. Linquo, reliquum vel reliqui facio, missum facio; omitto, mitto; defero, dimitto. Adv. Admodum nihil, trepide, dissolute, feliciter, fortiter, in perpetuum, indigne, largiter, antequam, omnino, nihil scripti, omnino nullam memoriam, plane, prorsus nihil, sapienter, studiose, turpiter, intus, consulto. Phras. 1. Reliquit sua studia priora, il a abandonné ses premières études. Multam salutem bonis litteris dixit; deposuit cum libris litteras; discessit, descivit a pristino consilio; missa fecit studia sua; deflexit de curriculo suo; bona gratia dimisit doctrinarum studia; removit se ab honestis litteris; studia ab eo deserta obsolevere; segregavit a se penitus Musas; abjecit bonas litteras; a litteris alio operam industriamque transtulit, traduxit; a Musis, ut si bellum ipsis indixisset, se disjunxit. 2. Amici omnes me reliquerunt, tous mes amis m’ont abandonné. Ab amicis ita destitutus sum, ut nemo afflictum erigat; causam meam omnes deserunt; desunt amico amici; proditum, inductum, conjectum in fraudem jacere patiuntur. Ab amicis repudiatus, a propinquis nihil sublevatus in summa solitudine vivo; turpissima defectione deseruerunt et dereliquerunt me amici omnes. Cf. [Desero], [Descisco], [Deficio]. 3. Tuo hæc arbitrio relinquo, je laisse cela à votre gré, à votre liberté. Istam partem totam ad te defero; id omne ad arbitrium tuum libentissime confero; ejus rei æstimationem tibi remitto; hujusce rei arbitrum, disceptatorem ac judicem te volo, constituo; hujusce rei tuum esto arbitrium; hanc rem omnem in tua fide ac æquitate depono. Usus: Nullum precibus meis locum; desiderium sui magnum reliquit. Aliquem non solum relinquere, sed etiam prodere.