RĒMĬGĀTĬO, ōnis, f. Action de ramer, manœuvre à la rame. Syn. Impetus pulsusque remorum, remigium.

RĒMĬGĬUM, ĭi, n. Action de ramer. Syn. Remigatio; remigum multitudo.

RĒMĬGO, as, avi, atum, are, n. Ramer. Syn. Remis navem propello, remis incito navigium, mare pertinacius remis everbero. Adv. Paululum. Cf. [Navigo].

RĔMĬGRO, as, avi, atum, are, n. Revenir habiter, retourner, rentrer. Syn. Redeo, remeo. Usus: Remigrare in domum suam.

RĔMĬNISCOR, eris, isci, d. n. et a. Repasser dans sa mémoire, se souvenir. Syn. Subit animum memoria rei. )( Obliviscor. Usus: Præterita reminisci. Cf. [Recordor], [Memoria].

RĔMISSĒ, Avec douceur, avec indulgence. Syn. Leniter, molliter, levi animo et remisso. Usus: Remisse, urbane, leniter dicere, agere.

RĔMISSĬO, ōnis, f. Action de relâcher, de détendre; relâchement. Syn. Languor, abjectio. Epith. Humanissima, liberalissima. Usus: 1. Remissio animi et dissolutio, indulgence, faiblesse de caractère. 2. Quies, otium, solatium, repos. Ad omnem animi remissionem ludumque descendere, relâche, récréation, délassement d’esprit, divertissement. 3. Relevatio, imminutio, adoucissement, affaiblissement. Senescentis morbi remissio, affaiblissement, déclin de la maladie qui touche à sa fin; contentiones et remissiones vocis, élévations et abaissements de la voix. 4. Intermissio, relâchement. Tales amicitiæ remissione usus sunt eluendæ, de telles amitiés doivent être déliées par le relâchement des rapports. Cf. [Relaxatio].

RĔMISSUS, a, um, Relâché, détendu, mou, lâche. Syn. Lenis, contractus, timidus. )( Acer, contentus. Usus: Animo esse leni et remisso. Sermo quietus et remissus. In ulciscendo, in bello gerendo, in disputando remissus. Dolor castigatus et remissus. Ventus remissior, vent plus doux. Dubitabam utrum remissior essem an summo jure contenderem, si je devais user de douceur ou agir dans toute la rigueur du droit. Cf. [Laxus].

RĔMITTO, is, mīsi, missum, ere, a. et n. Renvoyer, laisser aller; relâcher; diminuer. Syn. Retro mitto; relaxo; minuor. Adv. Aliquantum, dissolute, largiter, perscienter, nequaquam. Phras. 1. Ventus remittit, le vent cesse. Ventus cadit, concidit; ventus, tempestas se frangit; ventus ponit; minuit ventus. 2. Ira jam remittit, déjà sa colère s’affaiblit. Languescit ira; defervescit, resedit, consedit, conquiescit ira; ira senescit, cadit, concidit; deflagrat ira. 3. Industria remittit, le travail se relâche. Languescit, senescit industria et remittit. Cf. [Minuo]. 3. Remittere culpam, remettre une faute, la pardonner. Condonare crimen; gratiam delicti facere; veniam et impunitatem dare. Cf. [Ignosco]. Usus: 1. Librum, nuntium remittere. 2. Dimitto, éloigner, écarter. Opinionem ante conceptam remittere. 3. Condono, pardonner. Pœnam remittere. De meo tibi aliquid remitto. 4. Minuo, diminuo, detraho, relâcher, abandonner. De pristina severitate; de virtute remittere. Iracundiam remittere. Hiems, frigus, dolor remittit. 5. Relaxo, relâcher, détendre. Animum, vocem, arcum remittere. 6. Relaxo, Condono.

RĔMOLLESCO, is, ere, n. Se ramollir. Usus: Otio remollescunt homines.