RĔSŎNO, as, avi, are, n. et a. Retentir, résonner. Syn. Persono, percrepo. Adv. Urbanius. Usus: 1. In hac vocum concordia dulce quiddam et amicum resonat. 2. Respondeo, répondre. Gloria virtuti resonat tanquam imago, la gloire est comme l’écho ou le reflet de la vertu.

RESPECTO, as, avi, atum, are, n. et a. Regarder derrière soi, regarder autour de soi avec attention. Syn. Respicio. Usus: Hæc ita prætereamus, ut tamen intuentes et respectantes relinquamus, laissons cela, mais laissons le de manière à y jeter un coup d’œil en le quittant.

RESPECTŬS, ūs, m. Regard jeté en arrière; asile, refuge. Syn. Aspectus aversus. Epith. Mirabilis. Usus: 1. In suo quisque gradu obnixi, sine respiratione ac respectu pugnabant. Rex sine respectu effugit, le roi s’enfuit sans retourner la tête. Meus animus in aciem est, nec respectum ullum quærit. Quum respectum ad senatum et ad bonos non haberet, eam sibi viam ipse patefecit, n’ayant plus aucun recours auprès du sénat et des gens de bien, il se fraya lui-même cette voie. 2. Ratio, considération, égard à, compte. Sine respectu majestatis, sans égard pour la dignité. Cf. [Ratio], [Curo].

RESPERGO, is, si, sum, ere, a. Couvrir de liquide, arroser, mouiller. Syn. Aspergo, profundo, conspergo. Usus: Cum prætoris oculos prædonum remi respergerent, comme les rames des pirates faisaient jaillir l’eau jusque sur les yeux du préteur.

RESPERSĬO, ōnis, f. Action de mouiller, de verser. Usus: Sumptuosa respersio, action de verser du vin sur un tombeau.

RESPĬCĬO, is, spexi, spectum, ere, n. et a. Regarder par derrière, regarder autour de soi. Syn. Retro ad aliquem aspicio; os vultumque in aliquem converto; oculos ad aliquem refero, retorqueo; aspectum refero in aliquid; oculis redeuntem sequor. Adv. Jucundius, longe, retro, melius, morose. Usus: 1. E tenebris lucem aliquam respicere. Respexit et simul ad Consulem aspexit. Antiquam societatem respexit. Præteriti temporis memoriam cogitatione respicere. 2. Rationem habeo, curo, se préoccuper de, avoir soin ou souci de. Respicite salutem, reipublicæ commoda. 3. Adjuvo, aider, protéger. Nisi quis deus nos respiciat.

RESPĪRĀTĬO, ōnis, f. Respiration, pause. Syn. Interspiratio, interpunctio. Usus: 1. Alios intervalla, moræ, respirationes delectant. 2. Exhalatio, exhalaison. Aer oritur ex respiratione aquarum. 3. Spirandi actus, action de respirer. Sine respiratione animal intermoritur. Cf. [Respiro].

RESPĪRO, as, avi, atum, are, a. et n. Rendre un souffle, exhaler. Syn. Spiro, spiritum duco; anhelo; animam reddo, quæ ducta est spiritu; recreor, quiesco. Adv. Libere, paulum. Phras. Nunc ægre, nunc liberius respiro, tantôt je respire avec difficulté, tantôt avec plus de facilité. Spiritus nunc ægre, nunc liberius meat; nunc arcte meat interclusus spiritus, nunc commodius ducitur; difficultas spirandi nunc fauces strangulat, nunc relaxat. Nunc difficilius, nunc commodius spiritus redditur. Noxius humor nunc spiritum intercludit, nunc reciprocare animam sinit. Noxius humor nunc animam comprimit, nunc laxat. Tametsi anhelitum nonnunquam recipiam, humor tamen, qui fauces obsidet, spiritum sæpius elidit. Vix æquabilem tantisper spiritum traho, cum interclusio animæ et solitæ spiritus angustiæ mox sequuntur. Usus: 1. Pulmones ductam animam respirant et reddunt, les poumons exhalent et rendent le souffle qu’amène l’aspiration. 2. Recreor, quiesco, animum recipio, respirer, se reposer, se remettre. Erigere animum, paululum a metu respirare. Respirabo, si te videro, et in his miseriis requiescam. 3. Cesso, intermitto, se ralentir, se calmer. Oppugnatio ne punctum quidem temporis respiravit. Cf. [Recreor], [Instauro], [Colligo].

RESPLENDĔO, es, ere, n. Reluire. Syn. Refulgeo.