RESTĬTŬO, is, ŭi, ūtum, ere, a. Replacer, remettre en état; restituer. Syn. Instauro, corrigo, repræsento. Adv. Æque, dissolute, honorifice, perniciose, plane, turpiter, in integrum. Usus: 1. Pretium, veterem potestatem reipublicæ restituere. Pecuniam, libertatem restituere ac repræsentare. Restituere ac corrigere depravata. 2. Repono, rétablir. Aliquem in integrum, in antiquum gloriæ et honoris locum, in veterem possessionem gratiamque restituere. Vix sibi e gravi calamitate restitui cœperat. Quem auctoritate, studio, sententiis vestris restituistis, nunc manibus quoque vestris in suis sedibus collocate. 3. Veniam do, réhabiliter un condamné, réintégrer un exilé dans sa patrie. Condemnatum clementer restituit.
RESTĬTŪTĬO, ōnis, f. Rétablissement, réparation. Usus: Restitutio damnatorum, réhabilitation, rappel des condamnés.
RESTĬTŪTOR, ōris, m. Celui qui rétablit, restaurateur, sauveur. Usus: Lentulus salutis nostræ restitutor.
RESTO, as, stĭti, stĭtum, are, n. S’arrêter. Syn. Maneo, remaneo, resideo. Adv. Omnino. Usus: 1. Romæ restiti paulisper dum cœpta perficerem. 2. Relinquor, supersum, superat, reliquum est, residuum est, être de reste, subsister, survivre. Nihil ei præter hortos restat. Hæc reliqua pars est, hic restat actus. Unicus mihi amicus restat. Cf. [Reliquus].
RESTRICTĒ, Strictement, rigoureusement; avec ménagement. Syn. Anguste, stricte. Usus: Cur id tam restricte parceque faciat, ignoro, je ne sais pourquoi il agit avec tant de réserve et du ménagement.
RESTRICTUS, a, um, Modéré, serré, avare. Syn. Tenax, parcus, avarus. Usus: Natura ad largiendum restrictior, la nature est trop avare de ses dons.
RĔSŬPĪNUS, a, um, Renversé, couché sur le dos. Syn. Supinus.
RĔSURGO, is, surrexi, surrectum, ere, n. Se relever, se rétablir; ressusciter. Usus: Resurgunt res Romanæ contra spem. Cf. [Pascha], [Christus].
RĔTARDĀTĬO, ōnis, f. Retard, délai. Syn. Mora, impedimentum.
RĔTARDO, as, avi, atum, are, a. et n. Retarder, ralentir; réprimer, arrêter. Syn. Moror, moram affero, moram facio, moram et impedimentum infero. Usus: Celeritatem alicujus, hostium animos et impetum retardare, comprimere, frangere. Ne animum tuum a scribendo defatigatio ulla retardet, qu’aucune fatigue ne vous empêche de m’écrire. Cf. [Differo], [Moror], [Mora], [Impedio].