RŬTĬLO, as, avi, atum, are, n. Briller, être éclatant. Syn. Splendeo. Usus: Rutilantia arma.

RŬTĬLUS, a, um, Rouge. Usus: Fulgor rutilus horribilisque terris quem Martium dicitis, cette étoile de couleur rouge.

SĂBURRA, æ, f. Lest de gravier pour les navires. Syn. Arena, qua naves onerantur. Usus: Onerarias duxit multa saburra gravatas.

SACCUS, i, m. Sac. Usus: Coria, saccos, cilicia imperavit, sacs à filtrer.

SĂCELLUM, i, n. Petit sanctuaire, chapelle. Syn. Ædicula, cella, templum. Epith. Maximum, sanctissimum. Usus: Sunt loca publica urbis, sunt sacella.

SĂCER, cra, crum, Consacré à une divinité, voué, sacré. Syn. Religiosus, consecratus, habens religionem. )( Profanus. Usus: 1. Sacra et religiosa signa. Rem sacram facere. Sarta tecta ædium sacrarum tueri. Infula Jovi sacra dicataque. 2. Exsecrandus, diris devotus, maudit, détestable, abominable. Homo sacer et intestabilis. Ejus caput Jovi sacrum est, sa tête fut vouée à Jupiter.

SĂCERDOS, ōtis, m. Prêtre. Syn. Minister publicus DEI, sanctissimo sacerdotio præditus; antistes cerimoniarum et sacrorum; qui rebus divinis, qui sacris præest; qui sacrificia publica et privata procurat; sacerdotii religionibus venerandus. Flamen, fani antistes, sacrificulus, flamine, prêtre des faux dieux. Epith. Castissimus, expulsus et exspoliatus sacerdotio, religiosus, sibyllinus. Usus: Præsto mihi fuere sacerdotes cum infulis. In collegio sacerdotum est. In numerum sacerdotum accipere.

SĂCERDŌTĀLIS, e, gen. com. De prêtre, sacerdotal. Syn. Quod ad sacerdotem pertinet.