S'arribo pièi quauque escaufèstre
O se toucan un arenié,
La perdo sara pèr lou mèstre,
La peno pèr li marinié.

CII

Mai enterin qu'à plen de man se pico,
Li porto-fais d'Avignoun, à la taulo
D'en fàci:—Es pas lou paire de l'Angloro,
Se vènon, aquéu gros que canto?—Foume!
Noun fau pas s'estouna s'a la canturlo:
Vesès pas que sa fiho a trouva mèstre?—
E vers la chato, insoulènt, an fa signe,
Qu'emé lou prince blound cacalejavo.
—Aquéli petachin, cridè Jan Rocho,
Dequé volon eila?—Gros tuerto-mouto,
E tu mai, dequé vos?—Coupa la tufo
Di pesoulin que nous copon la paio.
—Tu? noum de Diéu! bèn, vène eiça-deforo!
Un porto-fais cridè bravejant. Èro
Quequino lou luchaire: dins si lucho
L'aguènt un Liounés viéuta d'esquino,
I gènt dóu coustat d'aut pourtavo isagno.
—Vène deforo, eiça! piaiavo.—Bougre
De gus de plaço! espèci de pelòfi!
Replico lou prouvié, poudès vous metre
Quatre emai sièis ensèn!—E lou coulosse,
Escambarlant li taulo, en uno buto
Avié sauta au mitan. Mai li rigaire
S'entravèsson d'un bound. Dins lou broulisse
Li banc destrantaia fan la co-lèvo,
De part e d'autro lis iue s'enferounon,
Lis injùri mourtalo s'entre-croson:
—O quiéu-de-pèu! manjaire de cabriho!
—Assassinaire dóu marescau Bruno
Que dins lou Rose pièi lou trinassèron!—
Ai! ai! ai! li foutrau à mort van plòure,
Quand Mèste Apian:—Estas siau, crido, bogo!
Lou proumié que boulego, l'escabasse
D'un cop de poutarras... Taifo d'ibrougno,
Lou vesès pas que sias sadou? Que l'ispre
De la vinasso vous sort pèr li brego?
Eh! se voulias vous batre, avès li justo...
N'en manco, tout l'estiéu, aqui sus Rose?
Au Pont Sant-Esperit, à Roco-Mauro...
Pièi ounte mai? A Givors, à Valènço...
La lanço au poung, la targo sus lou pitre,
En plen soulèu, is iue de tout un mounde,
I'a-ti rèn de plus digne e de mai noble
Qu'un bèu justaire nus, sus la quintaino,
Quand fai plega soun ome e lou cabusso?
Te rapelles, Jan Rocho, aquéu dimenche,
A Sant-Pèire de Biòu, pèr sant Maurise,
Quand faguères (pamens ères bèn jouine)
Faire au grand Miserin lou viro-passo?
—Me rapelle, patroun, diguè Jan Rocho.
—Aviés pas soulamen quita la vèsto!
—Es verai.—Lis enfant, à la jassino!
Se noun voulèn que la levado fugue,
Coume dis lou prouvèrbi, long dóu Rose.—
E quatecant, à la voues auturouso
Dóu majourau prudènt que lis amaiso,
Li barcatié, davau souto si tèndo,
Lis egatié, damount dins si feniero,
Tóuti s'envan à Santo-Repausolo.


CANT DOUGEN[ (en français)]

LA MAU-PARADO

CIII

E fa tira la maio! Entre parèisse
Lou lustre dóu soulèu, à la remounto
S'es tourna metre en draio lou Caburle,
Fendènt lou Rose emé sa pro taianto
E clafissènt lou ribeirés de vido
Emé lou brand, la pòusso e lou tafòri
De sa cavalarié. La mistralado
Rounflo toujour. Lis aubre, que saludon
En brounzissènt, se giblon, s'estrigousson
A mand de s'estrounca. Lou vènt enfreno
Lou Rose vengu lisc coume uno glaço.
Contre aigo e contro vènt li coublo forto,
Lou mourre de-clinoun, adaut caminon
De soun pas atusa. La carlamuso
De l'auro fourmidablo, armounïouso,
Fai chauriha d'estounamen li bèsti.
A si capèu, à si bounet de pano
Mandant la man, emé li brego torto
Li carretié despacienta prejiton
Au Maïstrau un revoulun d'insulto:
—Boufo, bregand de Coucho-mousco! Boufo,
Desbadarna de Diéu, que te crebèsses!
I'aura dounc jamai res, o Manjo-fango,
Que tapara lou trau de mounte sortes?
I, capounas!—E d'uno petadisso
De cop de fouit embraion si gimerre.