DRUSIANA.[→] Laus et honor tibi, Christe, qui me fecisti reviviscere.
CALLIMACHUS.[→] Sospitatis auctori grates, qui te, mea Drusiana, resurgere dedit in lætitia, quæ gravi cum tristitia die fungebaris[238] extrema.
DRUSIANA.[→] Decet tui sanctitatem, venerande pater Joannes, ut resuscitato Callimacho, qui me inlicite amavit, et hunc resuscites, qui mei proditor funeris extitit.
CALLIMACHUS.[→] Ne dignum ducas, Christi apostole, hunc proditorem, hunc malefactorem, a vinculis mortis absolvere, qui me decepit, me seduxit, meque ad audendum horribile facinus provocavit.
JOANNES.[→] Non debes illi invidere gratiam divinæ clementiæ.
CALLIMACHUS.[→] Non est enim dignus resurrectione, qui auctor extitit perditionis alienæ.
JOANNES.[→] Lex nostræ religionis docet, ut homo homini dimittat, si ipse a Deo dimitti ambiat.
ANDRONICUS.[→] Justum.
JOANNES.[→] Quando etiam Dei unigenitus, idemque Virginis primogenitus, qui solus innocens, solus immaculatus, solus sine veterni sorde[239] delicti in mundum venit, omnes sub gravi onere peccati depressos invenit.
ANDRONICUS.[→] Verum.