Lapsus et conversio Mariæ, neptis Abrahæ eremicolæ[243], quæ ubi XX annos solitariam vitam egit, corrupta virginitate sæculum repetiit et contubernio meretricum admisceri non metuit; sed post biennium præfati Abrahæ monitis, illam sub amatoris specie quærentis, reducta, larga effusione lacrimarum continuaque exercitatione jejuniorum, vigiliarum atque orationum per vicenos annos emundavit maculas criminum.
ABRAHAM.[→]
DRAMATIS PERSONÆ.
ABRAHAM.
EPHREM[244].
MARIA.
SCENA PRIMA.[→]
ABRAHAM.[→] Tune, frater et coeremita Ephrem, commodum ducis meæ adhuc confabulationi vacare, an quoad usque divinas expleas laudes, me vis præstolari?