MARIA.[→] Nullus.
ABRAHAM.[→] Humanum est peccare, diabolicum in peccatis durare, nec jure reprehenditur qui subito cadit, sed qui citius surgere neglegit.
MARIA.[→] Hei mihi infelici!
ABRAHAM.[→] Cur decidis? Cur in terra jaces immobilis? Erigere et quæ dicam percipe.
MARIA.[→] Pavore concussa corrui, quia vim paternæ monitionis ferre nequivi.
ABRAHAM.[→] Attende mei in te dilectionem et depone timorem.
MARIA.[→] Nequeo.
ABRAHAM.[→] Nonne tui causa desiderabilem eremi habitationem reliqui, omnemque[278] regularis observantiam conversationis pene evacuavi, in tantum ut ego verus eremicola, factus sum lascivientium conviva, et qui diu silentio studebam, jocularia verba, ne agnoscerer, proferebam? Cur demisso vultu terram inspicis? Cur respondendo mecum verba miscere dedignaris?
MARIA.[→] Proprii conscientia reatus confundor. Ideo nec oculos ad cœlum levare, nec sermonem tecum præsumo conserere.
ABRAHAM.[→] Noli diffidere, filia, noli desperare; sed emerge de abysso desperationis et fige in Deo spem mentis.