PAPHNUTIUS.[→] Ecce, tres mensurni pœnitentiæ Thaidis transiere, et ego ignoro utrumne Deo acceptabilis sit ejus compunctio. Surgam, et vadam ad fratrem meum Antonium, quo mihi manifestetur per ejus interventum.
SCENA DECIMA.[→]
ANTONIUS.[→] Quid insperatæ jucunditatis accidit? Quid novi gaudii mihi contigit? Num hic est frater et coeremicola meus Paphnutius? Ipse est.
PAPHNUTIUS.[→] Sum etenim.
ANTONIUS.[→] Bene, frater, venisti, bene me adveniendo lætificasti.
PAPHNUTIUS.[→] Haud minus tripudio tui visu, quam tu mei adventu.
ANTONIUS.[→] Quæ hæc causa tam acceptabilis, tam grata nobis, quæ te huc duxit de tuis latibulis?