| Vrai, | echt (letterlijk: waar). |
| la chambre d’à côté, | de kamer ernaast. |
| sont assis, | zitten (lett.: zijn gezeten). |
| ils prennent une tasse de thé, | zij drinken een kopje thee (letterlijk: nemen). |
| Maman pose son porteplume, | Mama legt haar penhouder neer. |
| un petit-four, | een koekje. |
| j’ai mal aux dents, | ik heb tand- of kiespijn. |
|
elle verse, | zij schenkt in (lett.: zij giet). |
| en fumant, | terwijl hij rookt (letterlijk: rookende). |
| comme les enfants font du bruit, | wat maken de kinderen een leven. |
| qu’est-ce qu’il y a? | wat is er? |
| chez eux, | bij hen. |
| ils jouent à l’école, | zij spelen schooltje. |
| si fort, | zoo hard (sterk). |
| allons voir un peu, | laat ons eens kijken (lett.: een beetje). |
| ils se lèvent, | zij staan op. |
| pour aller voir les enfants, | om naar de kinderen (te gaan) kijken. |
| ils s’arrêtent, | zij blijven staan. |
| ils écoutent, | zij luisteren. |
| ils entendent, | zij hooren. |
| le chant est si gai, | het liedje is zoo vroolijk. |
| doucement, | zachtjes. |
| ils s’arrêtent de, | zij houden op met. |
| ils ne disent plus rien, | zij zeggen niets meer. |
| Avoir besoin de, | behoeven (lett.: noodig hebben). |
| qu’est-ce qu’il y a donc, | wat is er toch? |
| ils éclatent de rire, | zij barsten in lachen uit. |
| eh bien! | wel! |
| qui est-ce, | wie is dat? |
| il faut que Paul chante, | Paul moet zingen. |
| je n’y comprends rien, | ik begrijp er niets van. |
| en voilà un beau docteur, | dat is ook een mooie dokter. |
| la ficelle glissait tout le temps, | het touwtje gleed telkens (aldoor)
uit (lett.: den heelen tijd). |
|
j’ai mis la ficelle, | ik heb het touwtje gebonden
(letterlijk: heb gelegd). |
| un drôle de docteur, | een gekke dokter. |
| arracher une dent, | een kies (of tand) uittrekken. |
| au lieu de, | in plaats van. |
| ça ne fait rien, | dat hindert niets. |
| Toute seule, | heelemaal alleen. |
| deux semaines après, | veertien dagen (twee weken) later. |
| Marie en était très triste, | Marie was er zeer treurig om. |
| Jean savait si bien, | Jan kon zoo goed. |
| voilà qu’il était parti, | en nu was hij weg (letterlijk: vertrokken). |
| était assis, | zat (lett.: was gezeten). |
| Marie le sortit de sa chaise, | Marie nam hem uit zijn stoel. |
| elle le prit par la main, | zij nam hem bij de hand. |
| se promener, | wandelen. |
| sage, | zoet (letterlijk: wijs). |
| elle va conduire Paul à l’école, | zij gaat brengen (lett.: geleiden),
hier, zij brengt. |
| il faut qu’il apprenne à, | hij moet leeren. |
| calculer, | rekenen. |
| elle sonne au bouton de la porte, | zij schelt aan den deurkruk. |
| je viens conduire, | ik kom brengen. |
| mais d’un ton plus bas, | maar op een lager toon. |
| le voici, | hier is hij. |
| il faut qu’il devienne, | hij moet worden. |
| je m’en vais, | ik ga heen. |
| elle pose Paul par terre, | zij zet Paul op den grond. |
| un coin, | een hoek. |
| elle s’en va, | zij gaat heen. |
| Jour de classe, | schooldag. |
| aujourd’hui, | vandaag. |
| suspendu, | opgehangen. |
| le capuchon, | de cape (mantel). |
| le béret, | de muts. |
| le portemanteau, | de kapstok. |
| d’autres nouveaux, | andere nieuwelingen. |
| il y en a, | er zijn er. |
| tous ont l’air timides, | allen zien er verlegen uit. |
| quel âge avez-vous, | hoe oud ben je? (lett.: welken leeftijd hebt ge?) |
| en regardant, | terwijl hij aankijkt (letterlijk: aankijkende). |
| j’ai six ans, | ik ben (lett.: ik heb) zes jaar. |
| comment vous appelez-vous, | hoe heet je? |
| vous savez faire de la musique, | je kunt muziek maken. |
| sans doute, | zeker, stellig (letterlijk: zonder twijfel). |
| mais oui, | welzeker. |
| jouer de la harpe, | op de harp spelen. |
| très joliment, | heel mooi. |
| une jolie chanson, | een mooi liedje. |
| sa petite voix tremblait, | zijn stemmetje beefde. |
| pourtant, | toch (evenwel). |
| écoutez seulement, | luister maar. |
| il leva le doigt, | hij stak den vinger op. |
| commencez, | begin. |
| il récita, | hij zei op. |
| c’est tout, | is dat alles? (lett.: dat is alles?) |
| cette belle poésie, | dat mooie versje. |
| une poésie sur Pierre, | een versje over Pieter. |
|
s’amusait, | had pret (letterlijk: vermaakte zich). |
| en rentrant, | toen hij thuis kwam (letterlijk: thuis komende). |
| tant il s’était amusé, | zooveel pret had hij gehad. |
| je te la réciterai, | ik zal het voor u opzeggen. |
| Qu’est-ce que, | wat. |
| promis, | beloofd. |
| très bête, | zeer of erg dom. |
| quelque chose, | iets. |
| travaillé en classe, | gewerkt in de school. |
| Paul se taisait, | Paul zweeg. |
| toujours, | aldoor (letterlijk: altijd). |
| elle allait le prendre, | zij wilde (letterlijk: ging) hem pakken. |
| par le bras, | bij den arm. |
| secouer, | schudden. |
| elle se rappela, | zij herinnerde zich. |
| qu’il n’avait qu’un bon bras, | dat hij maar één goeden arm had. |
| le gronda, | beknorde hem. |
| seulement, | alleen maar. |
| heureusement, | gelukkig. |
| la porte s’ouvrit, | de deur ging open (lett.: opende zich). |
| ton petit Paul à toi, | jouw kleine Paul. |
| je veux bien, | graag (lett.: ik wil wel). |
| de toutes leurs oreilles, | met beide ooren (lett.: met al hun ooren). |
| Louis déclama, | Louis zei op. |
| a doré, | heeft verguld. |
| s’éveille, | wordt wakker. |
|
joyeux, | vroolijk. |
| il quitte, | hij verlaat. |
| sans peine, | zonder moeite. |
| son oreiller, | zijn kussen (van oreille = oor;
een canapé-kussen = un coussin). |
| soyeux, | zacht (lett.: zijdeachtig; soie = zijde). |
| au plus vite, | heel vlug (zoo gauw mogelijk). |
| il fait sa toilette, | hij wascht en kleedt zich. |
| le teint vermeil, | de roode gelaatskleur. |
| surtout, | vooral. |
| de sa peau bien nette, | van zijn zindelijke (reine) huid. |
| les jeux, | de spelen. |
| au grand soleil, | in de volle zon. |
| parfois, | somtijds. |
| amère, | bitter. |
| le savoir, | het weten. |