Tullia. Ut tu Caviceum, sic te ego.
Octavia. Aperte loquere: quæ est ista verborum caligo?
Tullia. Sed primum a te tam venusta, tam formosa, [pg 12] tam tenera, abige etiam procul a te quicquid id est pudoris.
Octavia. Cum nudam me voluisti ingredi lectum tuum (et obsequuta sum), ut ingressuram me dixisti cum dabor Caviceo fruenda, nunquid satis pudorem procul a me omnem abegi?
Tullia. Nam Lydorum dixit olim Regina: «Exui tunicam simul et deponi pudorem.»
Octavia. Te hortante vici timiditatem meam, te duce vici me.
Tullia. Da mihi suavium, suavissima virgo.
Octavia. Quidni? quot voles et quod voles.
Tullia. O speciem oris divinam! O luce lucidiores oculos! O formam Veneream!
Octavia. Et operimenta dejicis? jam nescio quid timerem, quod tibi imprecor, si Tullia non esses. Ecce me nudam habes, quid præterea?