Tullia. Tene, amplectere, Octavia, excipe... En, en fluit; furit pectus, ah! ah! ah!
Octavia. Hortus mihi tuus hortum meum incendit; abscede.
Tullia. Agedum, Dea mea, tibi ego vir fui, mea sponsa! mea conjux!
Octavia. O utinam mihi vir esses! quam amantem haberes uxorem! quam amatum haberem virum! Enimvero, etiam tu hortum meum imbre proluisti, quo me sentio perfusam: quam ignominiam depluisti in me, Tullia?
Tullia. Nempe perfeci opus; et Venereum virus ex cæca navis meæ sentina projecit in cymbam virgineam tuam amor cæco impetu. At in imis præcordiis, major unquam permovit sensus tuos voluptas?
Octavia. Nullam fere, ita me Venus amet! ex ea [pg 17] re quam fecisti, animadverti me percepisse voluptatem. Commotior paululum fui, cum te commotissimam sensi, et ex ardore tuo scintillæ aliquot in eam partem, quam obruebas tuis crebris subsultibus, inciderunt. Sed de incendio potius monuerunt, quam incenderunt. Verum, dic mihi, Tullia, iste etiam morbus tuus aliarum fœminarum mentem invadit, ut puellas ament et petant?
Tullia. Amant et petunt, nisi quæ sunt stolidæ et saxeæ. Nam quid gratius puella nitida et polita, ut tu nitida et polita es? Sic Iphim nondum puerum Ianthe urebat:
Iphis amat, qua posse frui desperat, et auget
Hoc ipsum flammas, ardetque in virgine virgo.
Vixque tenens lachrymas: «Quis me manet exitus?» inquit,
«Cognita quam nulli, quam prodigiosa, novæque
»Cura tenet Veneris? Si Di mihi parcere vellent,
»Perdere debuerant; si non et perdere vellent,
»Naturale malum saltem de more dedissent.
»Non patris asperitas, non se negat ipsa roganti,
»Nec tamen est potiunda tibi: nec ut omnia fiant,
»Esse potes felix, ut Dique hominesque laborent.
»Nunc quoque votorum pars nulla est vana meorum.
»Dique mihi faciles, quidquid valuere, dederunt.
»Quodque ego, vult genitor, vult ipsa, socerque futurus;
»At non vult natura potentior omnibus istis,
»Quæ mihi sola nocet. Venit ecce optabile tempus,
»Luxque jugalis adest; et jam mea fiet Ianthe:
»Nec mihi continget; mediis sistemus in undis.
»Pronuba quid Juno, quid ad hæc, Hymenæe, venitis
»Sacra, quibus qui ducat abest, ubi nubimus ambæ?»
[pg 18] Fatendum utique est, Octavia mea, libidinosissimæ sumus pleræque omnes. Audis Quartillam Petronianam? «Junonem meam iratam habeam, si unquam meminerim virginem fuisse: nam et infans cum paribus inquinata sum, et subinde prodeuntibus annis majoribus me pueris applicui, donec ad hanc ætatem pervenerim.»
Octavia. Hactenus, Tullia, et probe nosti, non corporis tantum, sed et puræ mentis agito. Stolidam voces et fatuam. Sentio tamen jam jam me libidine tangi, et Veneris cupiditate. Nuptiarum prope adesse mihi diem, etiam ultro æstui meo gratulor Venereo; nam, opinor equidem, si cubent nobiscum viri, solidam nos et veram tantum in eorum amplexibus nancisci posse voluptatem.