Ut prius hic populus semper consuêrat humari.

Perturbatus enim totus trepidabat, et unus

Quisque suum pro re consortem moestus humabat.

Multaque vis subita, et paupertas horrida suasït.

Namque suos consanguineos aliena rogorum

Insuper exstructa ingenti clamore locabant,

Subdebantque faceis multo cum sanguine saepe

Rixantes potius, quam corpora desererentur.

A. del M. 3627, di Roma 326, avanti G. C. 428. Straordinaria siccità precedette alla peste, scoppiata in Roma, essendo consoli Aulo Cornelio Cosso, e Tito Quirizio Peno. Questa però, se pur fu vera peste, non vi fece grande strage, e lo spavento fu maggiore del danno. (T. Liv. Decad. I. lib. 4.).

A. del M. 3643, di Roma 342, avanti G. C. 412. Erano consoli Quinto Fabio Ambusto e Cajo Furio Pacillo, quando la peste tornò ad infestare la città di Roma. La storia non ricorda in questo corso del morbo alcuna particolarità (T. Liv. Decad. I. lib. 4.).