— Ave color vini clari!
Ave sapor sine pari!
Tua nos inebriari
Digneris potentia. —
E tutti in coro, seguendo il ritmo e imitando la voce nasale del sacro cantore, ripeterono il ritornello:
Tua nos inebriari
Digneris potentia.
— La seconda strofa! la seconda strofa, Tebaldo!
— Riempite le ciòtole e ci vengo:
Primum gotum bibe totum!
Ad secundum vide fundum!
Tertium erit sicut primum;
Et sic semper bibe vinum.
— E adesso, figliuoli, tutti in coro, da bravi!
Bibitores exultemus
Vinum bonum quod habemus;
Adaquantes condemnemus
In æternam tristitiam.
— Amen! — cantò istintivamente fra Gualdo.
E tutti a ridere sgangheratamente, in quella che il loro Sileno vuotava d'un fiato la ciòtola.