Ghe xe 'na vela bianca in fondo in fondo,
Squasi persa, la zo, fora del mondo;
E un cocal sora 'l mar el sta librà,
Ridendo co' 'l se vede rispecià.
«NO» E «SÌ»
Voleva dirte tante e tante cosse,
Ma te go dito una parola sola;
Te xe restada ogni risposta in gola;
Le ganassete[1] tue s'à fato rosse.
Co la testa, a dir «no» ti te afanavi,
Ma rossa rossa, sempre ti restavi….
Ma se à tasesto quei to' bei lavreti,
«Sì» m'à dito el rubin dei to pometi[2].
[1] ganassète = ganasciue, guancie.
[2] el rubin dei to' pometi = il rubino delle tue guancie.
AH! POVARETA MI!…
—M'à visto el barba[1] Bortolo
Ferma a parlar co ti….
Madona! quante ciacole[2]
Desso el farà su mi!
«Fermarse in strada!…» subito
Sbragiar[3] me sentirò….
«Mi te go vista in estasi
Filar el rococò!…[4]