[777].

Felicia, Sibillen kint,

und Iuno, die mit Artus in dem berge sint.

H. von der Hagen, Minnesinger, Lipsia, 1838, v. III, p. 182.

[778]. Rabano Mauro non coglie più il pieno significato di quell'ingiurioso appellativo, con particolare intenzione usato contro Roma, quando dice, Adversus gentes, c. LXX: «Beatus quoque Petrus apostolus in epistola sua prima tropologice Romam Babyloniam appellat, sed utique in impiis et infidelibus, non piis et fidelibus. Sicut enim toto in mundo in justis et fidelibus hominibus Israhel, id est civitas Dei diffusa est, et rursum in impiis et peccatoribus Babylon, quae est civitas diaboli, in toto orbe terrarum dilatata est, ita et Roma vel quaelibet civitas in electis Dei Jherusalem, in reprobis vere Babylonia est».

[779]. Adversus gentes, VII.

[780]. Peristephanon, hymn. II, st. 105.

[781]. Cf. Lasaulx, Der Untergang des Hellenismus, Monaco, 1854, p. 12.

[782]. V. Mone, Lateinische und griechische Messen aus dem zweiten bis sechsten Jahrhundert, Francoforte sul Meno, 1850, p. 110.

[783]. L'Invectiva fu pubblicata prima dal Bianchini, poi dal Migne, ultimamente dal Duemmler, Gesta Berengarii, Halle, 1871, p. 138-54.