Quis credat? invitis. Deúm vis hæc: Deúm

Deúm abditum hoc arbitrium est...

[479.] Lanz, Correspondens des Kaisers Karl V. Tom. I, p. 60. Gachard, Corr. de Carles V et d'Andrien VI, pag. 105, del 27 luglio e 5 agosto 1522.

[480.] Girolamo Negro, canonico padovano, al Micheli, da Roma 15 agosto 1522.

[481.] Sanuto, Diarj al 1523; presso il quale è un'epistola che dice: Vir est sui tenax, in concedendo parcissimus, in recipiendo nullus aut rarissimus; in sacrificio quotidianus et matutinus est: quem amet aut si quem amet, nulli exploratum. Ira non agitur, jocis non ducitur. Neque ob pontificatum visus est exultasse: quinimo constat graviter illum, ad ejus famam nuntii, ingemuisse.

[482.] Manuscritto nella Vallicelliana.

[483.] Epistole familiari. Tom. I, pag. 18.

[484.] Sta nella biblioteca di Monaco, e noi l'abbiamo inserito negli schiarimenti al libro XV della Storia Universale.

[485.] Adriano, ancor cardinale, di Lutero avea scritto: Qui sane tam rudes et palpabiles, hæreses mihi præseferre videtur, ut ne discipulus quidem theologiæ, ac prima ejus limina ingressus, ita labi merito potuisset... Miror valde quod homo tam manifeste tamque pertinaciter in fide errans, et alios in perniciosissimos errores trahere impune sinitur. Burmann, Analecta hist. de Hadriano VI.

[486.] Gachard, ubi supra, p. 245.