[233]. Nat. hist., XVIII. 2.
[234]. Jove tonante, fulgurante, comitia populi habere nefas. Cicerone, De divin., II. 18. — Servi, ancillæ, si quis eorum sub centone crepuit, quod ego non sensi, nullum mihi vitium facit: si cui ibidem servo aut ancillæ dormienti evenit, quod comitia prohibere solet, ne is quidem mihi vitium facite. Festo, ad V. prohibere.
[235]. Quid gravius quam rem susceptam dirimi si unus augur alio die dixerit? Cicerone, De leg., II. 12.
[236]. A Gellio, XIV. 9; Cicero, ad fam., IV. 13; S. Agostino, De civ. Dei, I. 3.
[237]. Cicerone, De divin., II. 47-49.
[238]. Plinio, II. 107.
[239]. Grutero, Vet. inscript., p. 309.
[240]. Plebei philosophi, qui a Platone et Socrate et ab ea familia dissident, appellandi videntur. Tuscul., I. 22.
[241]. Quid est igitur bonum? Si quid recte fit et honeste et cum virtute, id bene fieri vere dicitur; et quod rectum et honestum et cum virtute est, id solum opinor bonum. Paradox, I. È un paralogismo.
[242]. Quæ in nostris rebus non satis honeste, in amicorum fide honestissime, ut etiam si qua fortuna acciderit ut minus juste amicorum voluntates adjuvandæ sint, in quibus eorum aut caput agatur aut fama, declinandum sit de via, modo ne summa turpitudo sequatur. De amic., 16. 17.