[166]. Tutti e tre nomi di lieto augurio, tratti dal guadagno e dalla felicità; cosuccie, cui i grandi Romani prestavano grande attenzione.
[167]. Tertulliano, De anima, 30; Plinio, XXVII. 1. Vedansi pure Strabone e principalmente il retore Aristide nell'Orazione della città di Roma.
[168]. Πηλὸν αῖματι πεφυρμένον.
[169]. Nobilis obsequii gloria relicta est. Tacito, Ann., IV.
[170]. Lib. 49, tit. xv. leg. 5. § 2. ff. De captivis.
[171]. Semper autem addebat; Vincat utilitas. Cicerone, De off., III. 22.
[172]. Ann., II. 16; I. 51; II: 21. Maneat, quæso, duretque gentibus, si non amor nostri, at certe odium sui; quando, urgentibus imperii fatis, nihil jam præstare fortuna majus potest, quam hostium discordiam.
[173]. Terrarum dea gentiumque Roma. Marziale.
[174]. Leges, rem surdam, inexorabilem. Livio, II. 3.
[175]. Arriano, Ep. I. 4.