Ep. V, 10.
«Scribere te, quae vix intelligat ipse Modestus
et vix Claranus, quid, rogo, Sexte, iuvat?
non lectore tuis opus est, sed Apolline, libris;
iudice te, maior Cinna Marone fuit.
Sic tua laudentur: sane mea carmina, Sexte
grammaticis placeant, et sine grammaticis.»
Ep. X, 21.
[132]. «legerat (Probus) in provincia quosdam veteres libellos apud grammatistam, durante adhuc ibi antiquorum memoria, necdum omnino abolita sicut Romae;.... quamvis omnes contemni magisque obprobrio legentibus quam gloriae et fructui esse animadverteret.» Sveton. De gramm. et rhetorr. 24.
[133]. In una questione con un grammatico dappoco le autorità invocate sono Plauto, Sallustio, Ennio, Virgilio (VI, 17). In un altro luogo un grammatico cerretano dice a Gellio: «si quid ex Vergilio, Plauto, Ennio quaerere habes, quaeras licet.» (XX, 10, 2).