Non falsas fabulas studio meditaris inani.
Illis nam capitur felicis gloria vitae,
Istis succedunt poenae sine fine perennes.
Unde cave frater vanis te subdere curis» etc.
[267]. Herbert. de Losinga, Epist. p. 53-56; Cf. p. 63, 93.
[268]. Iohannes, Vita S. Odonis, Act. S. saec. V, p. 154; Cfr. Brucker, Hist. Philos. III, p. 651; Du Mèril, Mèlanges archèolog. p. 462. Un altro racconto simile, relativo a S. Ugone, abate di Cluny, trovasi presso Vincenzo di Beauvais (Spec. hist. 26, 4) «Alio tempore cum dormiret idem pater, vidit per somnium sub capite suo cubare serpentum multitudinem et ferarum, subitoque capitale excutiens et exquirens supposita, invenit librum Maronis forte ibi collocatum; mox, abiecto codice singulari, in pace requievit, cognovitque modum materiae libri visioni congruere, quem obscoenitatibus et gentilium ritibus plenum indignum erat cubiculo sancti substerni.» Cfr. Liebrecht, nella Germania di Pfeiffer X, p. 413, il quale però a torto suppone che ivi si tratti del libro di negromanzia attribuito al poeta dalla leggenda popolare, di cui parleremo nell'altra parte del nostro lavoro. Altra leggenda simile trovasi in Jacopo da Vitry; cfr. Lècoy de la Marche, La chaire française au moyen age, p. 439, ed in Passavanti, Specchio di vera penitenza, dist. I.ª cap. 2º.
[269]. Vit. S. Popponis, Act. S. VIII, 594.
[270]. Cfr. Lupi Ferrar. Epist. 20.
[271]. V. Ozanam, La civilisation chrét. chez les Francs, p. 485, 501, 546.
[272]. Glaber, Histor. ap. Bouquet, Rec. des hist. etc. X, p. 23; Cfr. Ozanam, Documents inédits p. 10; Giesebrecht, De litterarum studiis ap. Italos primis medii aevi saeculis, p. 12 sg.