[671]. Loc. cit. p. 60, n. XLVIII. Il Lanciani infatti non fa osservazioni contrarie.
[672]. Part. II, c. 4.
[673]. Aver cioè Paolo II «dato licenza ad alcuni suoi architetti di poter demolire alquanti archi del Colosseo».
[674]. Loc. cit. p. 376.
[675]. «Dilectis filiis etc. Non potuimus non turbari audientes sive ab altero vestrum sive ab aliis nostris offitialibus concessum fuisse ut quidam Colisei pars que Cosa vulgariter noncupatur pro restauratione quorundam domorum deiiciatur. Nam demoliri Urbis monumenta nihil aliud est quam ipsius Urbis et totius orbis excellentiam diminuere. Itaque vobis harum serie iniungimus et sub indignationis nostre pena precipiendo mandamus, ut si quid huiusmodi sive a nobis sive a quibus aliis concessum extitit penitus revocetis nec quovis modo permittatis ut et minimus dicti Colisei lapis seu aliorum edificiorum antiquorum deiiciatur: super quibus detis talem ordinem ut huiusmodi mandatum inviolabiliter observetur, contenti tamen sumus ut ille cui forsan talis concessio facta extitit, de locis subterraneis a Coliseo distantibus lapides evellere possit. Datum Florentiae etc.». (Lib. brevium Martini V, Eugenii IV et aliorum. Archiv. Vatic. Arm. XXXIX, tom. VII, c. 341, n. 319. Cf. Lanciani, Storia degli Scavi di Roma, vol. I, p. 51).
[676]. Architetto del palazzo di S. Marco o di Venezia, forse in compagnia di Giacomo da Pietrasanta.
[677]. Notizie della Famiglia Boccapaduli, p. 132.
[678]. Col permesso di Urbano VIII.
[679]. Not. ined., loc. cit.
[680]. V. Adinolfi, loc. cit., p. 379.