Donosa Elisa mia!
Innantis de mi ponner in su mare
Mandare ti cheria
Un imbasciada pro di salutare.
Sas dies passo tristas
Ca non isco, donosa, coment’istas
Non mi poto allegrare
In su ritiru, ca non bido a tie,
Mi pongo a ti chircare
Faltu de sas montagnas nott’e die