Menter ego in Berghem lauratus, et urbe Cipada, praeparor ad sonitum gringhae cantare diablos, Fracassique provas, horrendaque facta balenae, altorium vestro, musae, donate Cocaio. 5 Non ego frigidibus Parnassi expiscor aquabus, ceu Maro castronus, quo non castronior alter, dum gelidas Heliconis aquas in corpora cazzat, agghiazzatque sibi stomacum, vinumque refudat, unde dolet testam rumpitque in pectore venam. 10 Per quid? per quatros soldos; dum cantat in umbra —Dic mihi, Dameta—tondenti braga cadebat. Malvasia mihi veniat, non altra miora est manna, nec ambrosiae, nec nectaris altra bevanda. Scosserat a somno iam pulcher Apollo cavallos, 15 portabatque diem tam bellum, tamque tilatum, quam non portavit per multum tempus avantum. Ne volet ergo dies tam candida, sitque facendis tota malenconicis consumpta, Boccalus ad ipsos compagnos guidat Beltrazzum more scolari, 20 qui tremat atque cagat stopinos ante pedantum, nam male cum numero casum grosserus acordat; increpat hunc primo, facit inde levare cavallo. Cingar equus, Beltrazzus eques, spronatque Bocalus, qui dum bragarum sopraveste culamina scoprit, 25 ut queat impazzo menare stafilia nullo, omnis in allegro versa est gramezza cachinno. —Dic—Boccalus ait,—Beltrazze galante: «poëta», quae pars est?—Respondet:—Amen.—Boccalus ad illum: —Optime respondes, si vellem dicere messam.— 30 Quo dicto vibrat scuticam, vibrandoque clamat: —Non «amen», ast «ari» est, pru, sta, mala rozza, camina.— Ille tremens poverellus ait:—Perdona, magister, nescio gramaticam.—Boccalus menat un'altram, unde cito respondet ei callante secunda: 35 —Ianua sum rudibus.—Risu tunc Baldus et omnes se buttant herbae, seguitat sua coepta Bocalus, datque alias centum nudo sine fine quaderno, sic ve sculazzatus, Baldo mandante, fugatur per sylvas, nec plus oltra comparuit ille. 40 Ast, ubi conditio patuit turpissima cagnae, non disgroppantur Pandraghae vincula sic sic per dominum nostrum; sed strictior illa tenetur, ad cuius guardam stat Falco provistus in armis, dum duo busta simul comites soterare parecchiant. 45 Centaurus, nec non pariter Moschinus abirat quaerere marmoreum, quem vidit nuper, avellum, in quo binorum deposta cadavera stabunt, donec iudicii giorno taratanta sonetur. Giubertus, Cingarque simul cum torzibus ibant 50 tollere Lonardum, portareque iuxta Guidonem. Baldus retro manet solettus, et ossa parentis componit pheretro, violas et lilia spargit perque super corpus, perque altum, perque dabassum. Ghirlandam lauri merito dat tempora circum. 55 Inque manu eiusdem floret frons congrua palmae, congrua victori tot guerris, totque baruffis. Centaurus tumulum lactis candore biancum reppererat, qui sic vasto fabricatur in antro. Inter montagnas alias, quas nigra nigrorum 60 turba Sathanorum, Pandraghae astretta parolis, huc tulit, est Metrapas, quae lunam altissima toccat, portat et in testa semper nebulosa capellum. Ipsius in fundo scurissima tumba cavatur, cuius in introitu primo suspenditur ingens 65 petra sepulturae, qua sic epigramma taiatur: «Molchael et Bariel, alter magus, alter astrolech, ambo governarunt isto sua membra sepulchro». Quo lecto, Centaurus ait:—Ventura catata est. Ut quid perditio haec, si non tenet urna coëllum? 70 Molchael, auditor Zoroastris, tempore Nini floruit; an spatio tam longi temporis ossa non sua putrescunt, et tandem facta nientum? Bramo videre provam.—Sic dicens, fortiter urnae desuper annellos brancat, pro alzare copertum. 75 En Moschinus adest, Baldo mandatus, et illi porrigit altorium, donec dabanda gitatur. Quo vix cascato, niger ecce diavolus exit, atque super groppas Centauri balzat equinas. Hic illum crebro pugnadis chioccat acerbis, 80 nec scortesus eum lassat repiare fiatum. Hunc per curva tamen Moschinus cornua zaffat, sed corlans testam muzzat levis ille per umbras. Mox revolans iterum Centauri terga flagellat, atque iubet (si vult lassari) ponere librum, 85 librum, quem tulerat nuper per forza puellae. Centaurus reprobans certamen contra diablos, illum proiectat terrae, pacemque domandat, quem cito daemonium nullo prohibente rapinat, atque facit festam, velut esset laetus habere 90 scartafazzum illud, fuerat quo saepe domatus, et bastonatas susceperat ante cotoras. Obstupidant illi, tum magno corde sedentes constituunt penitus rerum cognoscere finem. Ille super saxum levibus se balzat in alis, 95 nulla quibus forma est, nisi quam gregnapola portat. Quattuor ingentes stant alto in vertice cornae, binae coperiunt montonis instar orecchias, binae incastrati surgunt bovis instar aguzzae. Mostazzus canis est morlacchi, cuius ab ore 100 hinc atque hinc sannae vista panduntur acerba. Non griphonus habet nasum, harpyaque becchum, tam durum, sodumque, aptumque forare corazzas. Barba velut becchi marzo de sanguine pectus concacat, et magno foetet puzzore bavarum. 105 Plus asini longas huc illuc voltat orecchias, deque cavernosis oculis duo brasida vibrat lumina, quae diris obscurant sydera sguardis. Serpentis caput est pars vergognosa davantum, codazzamque menat pars vergognosa dedretum. 110 Gambae subtiles pedibus portantur ochinis, sulphureumque magro culamina spudat odorem. Tunc ibi Virmazzus Moschino parlat in aurem, orat et ut vadat sociis hanc dire novellam. It via Moschinus, Baldum trovat, omnia contat. 115 Cingar erat giuntus tunc tunc, tuleratque Lonardum. Sic Giubertus adest cum Cingare, Falco vocatur. Itur et insemmam, cupiuntque videre diablos, si sit tam bruttus quam pingere vulgus avezzat. Iamque subintrarant tacito cum murmure tumbam, 120 cuius in ore trovant vacuum sine tegmine saxum. Centaurus latet hic quodam cantone copertus. Surgit et incontra veniens cum calce legero, voceque summissa parlat:—Guardate, fradelli, ad mancam guardate manum, niger ecce diavol.— 125 Sic dicens illum, digito monstrante, palesat, qui, licet astutus sit spiritus atque sotilis, non tamen a Baldo se se putat esse vedutum. Ergo facit danzam, guardat, sotosoraque voltat librum sacratum Pandraghae, vixque videndo 130 esse putat verum quod sit liber ille tremendus, quo rex Luciferus, quo gens inferna ligatur, quapropter saltis balzat matazzus alegris, scambiettosque facit varios, fingitque morescam. Compagni rident inviti, labraque chiudunt 135 saepe sibi stessis, propter retinere cachinnos, unde fadigabat mandare silentia Baldus. Non satis hic ridet Boccalus, at omnis in omnem se Baldum ficcat, nec lassat apena fiatum, nam timet atque tenet strictum busamen aparum. 140 Post longas festas, alter volat ecce diavol, voceque cornacchiae, passutae carne picati, sic raucus stridet:—Quid agis, Rubicane? quid istic te tenet impresae? num aliquod grafiabile speras?— Cui respondet:—Ita est, venias, Libicocche galante, 145 nos hodie talem noscum portabimus almam, qualem non maium sibi nostra Caina tiravit. Ecce, viden? liber est nigromantibus ille sacratus, qui tibi, quique mihi tantos dabat ante travaios; an cosam nescis? de gratia, scolta pochinum. 150 Quinque cavalleri fortes, quos Taula rotonda nuncupat errantes, capitarunt partibus istis, et potuere dolos Pandraghae rumpere nostrae. Illa quidem stat fresca modo: ter mille picatas, sive scoriatas pro avanzo nuda tiravit, 155 unde magis vellet penitus meschina brusari, quam sic squarzari, quam toto in corpore frangi. Perdidit en librum, quo damno se tenet esse spazzatam penitus, quia nos portabimus illam.— Tunc Libicoccus:—Heu, squarza, Rubicane, quadernum. 160 Heu squarza, ne forte illum magus alter acattet, et mala sint nobis peiora prioribus ancum. —Non—Rubicanus ait,—liber est squarzandus adessum, sed res a nobis facienda est ante galanta. Omnes quippe volo baratri giurare diablos, 165 aut si non omnes almancum trenta miores. O quantae, cernis? picturae! quaeso, pochettum has, Libicocche, vide: plus centum, plusque milanta! En Salomonis habet primum pentacula foium, aspice: quam multis sunt compassata righettis, 170 quadratis, punctis, numeris, centumque facendis! Pingitur en primo Zoroaster persa registro, qui prior inferno misit per forza cavezzam: tu scis, ipse scio, scit Pluto, sciuntque diabli, quos nunc ad virgam traxit, posuitque cadenae, 175 nunc bastonavit, fecitque vogare tapinos. Ecce magus Thebittus adest, destructio regni, atque Picatricis sculpita tabella magistri, per quam cum numeris ad amorem quisque tiratur. Picta Michilazzi patet hic proportio Scotti, 180 qua sex effigies cerae, mox una piombi fingitur, influxu Saturni, ac daemone Martis, unde per incantum miracula tanta fiuntur. Ecce idem Scottus, qui stando sub arboris umbra mille caractheres circo designat in arcto. 185 Quattuor inde vocat, magna cum voce, diablos. Unus ab occasu properat, venit alter ab ortu, dat mediusque dies terzum, septemtrio quartum. Consecrare facit fraenum conforme per illos, cum quo fraenat equum nigrum, minimeque vedutum, 190 quem quo vult tanquam turchesca sagitta cavalcat. En quoque designat magus idem in littore navim, quam levat in nubes, octoque per aëra remis navigat, et magnum tribus horis circuit orbem. Humanae spinae suffumigat inde medullam, 195 atque docet magicis cappam sacrare parolis, quae dum sacratur, sentita per aëra strident murmura spirituum, quia nos per forza tiramur. Hanc igitur cappam, seu mantum, sive gabanum quisquis, seu maschius seu foemina, mittit atornum, 200 non vedutus abit quocumque talentus avisat. Artaus en gladius, qui atrigat flumina, siccat pascola, grandineat fruges et amazzat osellos. En cessat calamita sibi coniungere ferrum, si baptizatur, sed cor de pectore scarpat, 205 atque hominum carnes in amoris vincula groppat. Cernis Apollonium Thianaeum? mox saracenum incantatorem Granatae? deinde Magundat quomodo chiamatis satiat sua vota diablis? Hic paduanus adest, cernis? Petrus Abanus ille, 210 ille Petrus, physica doctor, sed in arte magorum doctior; hic, comprans quae sunt mangianda vel altrum, spendet abundanter scudos, buttatque ducatos, inde casam rediens spesos sua borsa dinaros ad se se revocat; sed qui modo vendidit, unum 215 nec minimum retrovat bezzum, solumque baioccum. Imo putat clausam pugno retinere monetam, quando vero aperit, plenus carbone catatur, seu buschis potius, seu moschis, sive saiottis. En tibi cuncta patent, bellis depincta figuris; 220 ut quid ego indusio? iam sconzurare parecchio.— Sic ait, et circhium designat more magorum, in cuius medio Libicoccum stare comandat. Mox aperit cartas, legit has, relegit simul illas, in terramque facit virga ter mille figuras. 225 Magnum Semiphoram vocat audax:—Aglaque ya ya.— et quascumque magi faciunt, facit ille pregheras. Ecce fracassatas per sylvas impetus ingens advenit, atque facit totum tremolare paësum. Barbarizza venit, secum baiante cagnazzo. 230 —Quid, Pandraga—cridant;—quid nunc, Pandraga, comandas?— Verum sbeffatos se se Rubicane videntes, o qualem faciunt schioppanti ventre risaiam! Procedit Rubican folios voltare quaderni. Tres quoque terrisono veniunt stridore diabli; 235 Calcabrina prior, quem Gambatorta sequebat, terzus adest Malatasca, focum qui naribus efflat. —Quid, Pandraga, iubes; quid nam, Pandraga, rechiedis?— Uriel et Futiel magno huc rumore galoppant. —Quid, Pandraga, vocas; ad quid, Pandraga, domandas?— 240 Farfarellus adest, illi Draganizza secundat. Hi quoque ridentes se noscunt esse gabatos. Vix quibus adiunctis Malacoda ruinat, et ipsum insequitur Marmotta furens, Satanasque tricornis. —Quid, Pandraga, petis; quid nos, Pandraga, molestas?— 245 Cum vero nullam Pandragam adsistere cernunt, sed tantum magicae Rubicanem stare magistrum, o puta si rident, scherzantque insemma gaioffi! Astaroth in furiam properat, sic Belzebub unum portat forconem, seguitat Malabolza, nec asper 250 Grafficanis, habens rascum, succedere tardat. —Quid, Pandraga, spias; ut quid, Pandraga, ruinas?— Asmodeus adest, Alchinus, Molchana, Zaffus, Taratar et Siriel, omnes facto agmine sbraiant: —Quid, Pandraga, novi est; ad quid, Pandraga, vocamur?— 255 Stizzaferrus item, Melloniel, Acheron adsunt, quos Malabranca sequens Ciriattum guidat apressum. Magnum quisque facit tenebrata per aëra murmur: —Quid, Pandraga, iuvat; quid te, Pandraga, talentat?— Zaccara, Scarmilius, Paymon, Bombarda, Minossus 260 denique concludunt festam, dicuntque medemum: —Quid, Pandraga, iubes; quid nam, Pandraga, comandas?— Postea, scoperta Rubicani fraude, cachinnis talibus urlabant, quod terrae motus et ipsum nimborum tonitrum, coelique ruina videtur. 265 Unde viri virtus Baldi generosa repente se levat, et tollens animos in corde feroces irruit in medios, brando rutilante, diablos. Belzebub, ut princeps aliorum, baiat in auras more canis, bruttamque aciem rastellat in unum. 270 Tamburrinus adest gobbus Garapellus, et, ipsum tamburri ad lypitop—Arma, arma—cridatur ubique. Belzebub a tombis, solo sofiamine corni, evocat armatos sex centum mille diablos. Lucifer ignorat causam, spiat omnia, vultque 275 scire quid importat cotantum fare parecchium. Respondetur ei: non altras esse casones maiores ista, quae tantos possit avantum spingere diavolos, tantumque levare bagordum. Ille bravus, bravus ille diu sentitus abassum, 280 et menzonatus tenebrosa per atria Baldus, qui, velut in libris Seraphi Parca menazzat, debeat inferni per forzam rumpere muros, est nunc perforzo cuncti prohibendus averni, ne veniat giusum, scalisque ad bassa trovatis 285 Tartara descendat, te nosque, ruinet afattum. Baldus at inferni sbirros tutavia cridantes, urlantesque simul, sbraiantes, atque tronantes, ense sbaratabat nunc huc, nunc impiger illuc. Illi cum forchis, forconibus, atque tenais, 290 oncinis, graffis, ungis, cornisque fogatis, inforcant Baldum, grafiant, et cornibus urtant. Illico Centaurus sibi stesso terga flagellat, namque cavallus erat retro, paladinus avantum; evolat, et Baldo succurrere prestus afrettat, 295 ingentemque travem fert pro bastone gaiardus. Falchettus currit, Cingar, Moschinus; at ipse Giubertus properat Pandraghae mittere guardam, rizzatosque metu portat sua testa capillos. Ast animi Boccalus inops, et privus aiuto, 300 implerat muschio, nimia formidine, bragas. Hic illic quaerit latebras, huc illuc afrettat, nec retrovare locum scit, sconderolibus aptum, et quamvis aptum semper tenet esse palesum. De passu in passu se signat mille fiatas, 305 optat aquam sanctam, quae scazzet longe diablos, mille paternostros borbottat, Aveque Marias, Salveque reginas, sed nescit dicere Credo. At iuvat alquantos Baldi descrivere colpos, qui diavolorum facit ire ad sydera cornas. 310 Maximus illorum squadronus pugnat atornum, qui ferit in bandis, qui dretum, qui ferit ante: nil tamen ille ungias, nil dentes, nilque rapaces aestimat oncinos, forcas, rascosque tricornes, et quascunque usant illi schittare corezas 315 sulphureas, pettosque olidos puzzore carognae, qui nigras habitant Malabolgias, quique Cainam. Fulminat ensigero baldensis forcia brazzo; et cum mandrittis, et cum fendentibus, et cum diversis guerrae tractis, at maxime puntis, 320 spiccat ab inferni soldatis brachia, gambas, cornutasque facit volitare per aëra testas, quas qui longe vident, non testas, brachia, gambas, sed cornacchiones credunt, nigrasque mulacchias. Cagnazzus, cui testa canis grossissima baiat, 325 dentibus assannat Baldo post terga galonem. Ille roversonem, subito gyramine, tirat, cui cornas cum fronte duas levat ense politas, atque sub istesso colpo Malatasca trovatus accipit in testam satis amplo vulnere crostam. 330 Ambo viam fugiunt, implentque cridoribus auras. Barbarizza subit, magno forcone paratus, et forconadam toto conamine lassat. Baldus vero manu manca piat illico forcam, dumque piat, stringit, spezzatque ladiniter illam, 335 atque tutantrattum callat sua dextra roversum, cinquinumque facit naso largumque silacchum. Uriel et Futiel scampant, quos Baldus atrigat, namque, manudritto, sine gambis ambo caminant. Farfarellus eos cito vendicare parecchiat, 340 rampinoque suo barronem taccat in elmo, strassinare putans illum, seu tollere pesum. Baldus ei rotolat versus ventralia punctam, quae per vergognas de pisso ad stercora passat. Sed quid agit Cingar? quid Falco? quid ve Vimazzus? 345 Moschinusque simul? Levius certamen habebant, namque supratuttos vult solum Lucifer illum, qui dare (si scampat) grandes sibi debet afannos. Cingar abrazzarat se cum Rubicane, diuque nunc gambarolis, nunc forza, nunc ve rasone 350 exercet lottam, tentans deponere sottum. Sunt ambo astuti, sunt cimae, lanaque fina, pettenanda (velut dicunt proverbia) saxis. Falchettus bruschis Libicoccum pascit ofellis, qui bene passutus nimio lignamine boschi, 355 vult scapolare viam, sed non scapolare dabatur. Falco manu laeva tenet hunc, dextraque sedazzat, burrattatque illi solido bastone farinam. Huic dare se provat Sathanas quandoque socorsum, quum tamen extra pilos polvinum surgere guardat, 360 quantum stare potest, stat dislongatus ab illis. Zaffus afrontarat Centaurum fortibus ungis, at valeat Virmazzus eum stimare nientum, si duo diavoli non illum semper agrezent. Calcabrina retro falsus traditorus aferrat 365 per caudam, firmumque tenet, nec senza casonem: nullos namque potest sic calzos trare cavallus. Dum tirat ergo unus retro, multum alter agraffat, tertius en daemon fert Gambatorta tenaiam, Centaurumque omnem nunc hinc, nunc inde tenaiat. 370 Ille sed, a tali muscarum sorte feritus, dum sentit streppare codam, picigare culattas, sentit et ad nasum pariter montare senapram, cum bastone giocat, caudamque rescodit ab illo, dansque manum Zaffo per cornu buttat aterram, 375 unde tenaiarum tantummodo restat arengus. Non procul hinc Moschinus erat, Draganizzaque secum affrontatus habet multo sudore travaium. Hoc tamen in medio Malatascam Baldus amazzat, qui mortus fugit huc, fugit illuc absque corada, 380 fertque suam testam, quam troncam Baldus habebat. Inde Malacodam per caudam praestus achiappat, et cazzafrusti de more volutat atornum, inde manum slargans hunc lassat abire per auras, qui procul octo mios vadit cascare deorsum. 385 Quo saltu, Marmotta fugit, fugit Astaroth, atque Belzebub ipse prior longe calcanea menat. Ecce gravem tundis bolzam Malabolza balottis baiulat, et lanzat crudas boiazza nosellas. Non tamen ad Baldum timidus manigoldus acostat: 390 sat sibi, quod feriat, nec non lontanus amazzet, ut nunc qui schioppos, ut nunc qui tempore guerrae archibusa ferunt, moschettos, paraque moschas. Nonne saguratus quisquam, sguatarusque bisuntus, atque pedocchiorum plenus, destructio panis, 395 nonne retro muro latitans, et quattus adocchians, lontanusque pians miram, stringensque ribaldam mozzandamque manum, resonansque per aëra tuf tof, solus amazzabit, passabit pectora solus, aut tibi, de Medicis fortissime Gianne brigatis, 400 terribilem cuius forzam scit mundus atornum, aut, Borbone, tibi, francorum gloria prima, cuius consilio nostra aetas floret et armis? aut tandem Gonzaga tibi, Gonzaga Loyse, cuius magnanimum pectus, forzamque leonis, 405 grandezzamque animi, provas sine fine parandas omnibus Orlandis, imo Sansonibus illis, qui spezzant montes, portantque in tergore scoios, scit Carlus, Carlique duces, scitque ipse diavol, cui saepe intrepida cartellum mente dedisti? 410 Sic Malabolza procul, nunc sub, nunc supra volando, dardeggiat valido pomrancia ferrea brazzo, quae tam praecipiti mandantur fulgure Baldo, quam si bombardis ruerent scoccantibus arcem. Baldus, ab impazzo tali retenutus, adirat, 415 dumque parat se se vindictae, dumque cotalum vult sibi de pedibus omnino levare travaium, ille manigoldus scampat, scampandoque monstrat pro scherno guanzas culaminis, inde revoltus trat de carnero ballam, slanzatque, nec unquam 420 fulminat indarnum, sed chioccat semper in elmo. Qua re non opus est ut stet dormire guererus, nunc saltu schivat, nunc se se chinus abassat, poenitet et nullam secum portasse rodellam. Belzebub hac sola bellandi sorte guadagnum 425 sperat, et hoc fieri Malabolzae munere victor. Providus at Baldus, cernens non ultra cotantis posse canonatis obsistier absque riparo, Belzebub affrettat brancare, manuque sinistra fortiter afferrat per folta pilamina ventris, 430 inde levans, stesumque tenens cum robbore brazzum, sic sibi daemonium scuti facit esse reparum, opponitque illum Malabolzae contra balottas. Belzebub ergo, ducum princeps, archive diavol, quantos discaricat Malabolzae barca naranzos, 435 tantos per schenam, panzamque invitus anasat, unde comandatur quamprestiter archibusero: ut caveat regis personam laedere tanti. At nihil attendit simili Malabolza comando, imo capit pomum, quo quondam stravit Adamum, 440 pomatamque tirat, non quam vibrare iuventus napolitana solet, sed quam colubrina Milani. Stridulat illa volans, ducitque fogata lusorem, Belzebub hanc recipit, Baldo reparante, ceresam, meschinusque duas sentit sibi rumpere costas. 445 Tunc ea militibus praesumptio troppa videtur, totus in un solum Malabolzam exercitus arma vertit, et hunc iam iam facient in mille bocones, ni det ei aiuttum Baldus. Dat Baldus aiuttum, perque pedes ambos, ambabus Belzebub ipsum 450 azzaffat manibus, fodrumque reponit in ensem. Incipit (o bellam festam, giocumque galantum!) hunc diavolorum capitanum supra diablos valde menare giusum, totumque, per ipsa suorum cornua, forcones, grafios, lacerare tapinum. 455 Sed tamen Alchinus, Siriel, Malabranca, Minossus, quattuor egregii caporales, arma piarunt, atque piare suos faciunt insemma guereros, ut sint auxilio Malabolzae quippe cusino, namque cusinus erat germanus quattuor illis. 460 Trenta miara ruunt—Arma, arma—gridantia coelo, atque ad un trattum se totus inordinat ordo, scinditur in partes geminas exercitus omnis, quisque suam repetit banderam, quisque suumque persequit alpherum, capitano quisque secundat. 465 Fama sub infernum properat, ferturque per aures anxia Luciferi: gentem, cridat, esse levatam in se medesimam, ducibus scordantibus ipsis. Lucifer in mula, nullo sine tempore vecchia, huc salit, et dictum factum desopra venivit. 470 Sentit longe sonos, tamburros, cornua, trombas, aëra quae turbant sursum, Phlegethonta deorsum. Asmodeus, apro similis, Melloniel urso, cum sex mille lupis stygiis, totidemque cruentis singiaris porcis, adversa per arma feruntur 475 praecipites, guerramque nigram manegiare comenzant. His Acheron, Paymonque simul, squadraeque suorum cornibus obsistunt, ronchis, ronchonibus, atque dentigeris grugnis, quibus ossa miara teruntur. Taratar ante alios celsis se cornibus effert, 480 provocat atque hostes, si voiant prendere gattam. Stizzaferrus aprit bocchae bene quinque cavezzos, sannutusque vomit meschias cum sanguine bavas, Molchana non tardat, nec Zaccara, nec Graficanis, signa movent raptim, octo mille sequentibus illos, 485 hos Malabranca prior, post quem Ciriattus afrontat, denique terribili veniens Bombarda fracasso. Iamque spaventoso miscentur cuncta bagordo: scopius auditur cornarum maximus, atque sentitur grugnire sues, nitrire cavallos, 490 mastinos baiare canes, mugiolareque tauros, exurlare lupos, tygres squillare, leones ruggere, sed diros alte cifolare dragones. Baldus atrigarat se iam, non dante veruno amplius impazzum seu forchis sive balottis, 495 namque bimembris erat contentio nata fralorum. Nil tenet in manibus, quo plus combattere possit, spada quiescit enim, nec vult exire guainis. Belzebub, officio mazzae iam functus un'horam, iverat in centum settanta miara bocones, 500 inque manu Baldi tantummodo manserat unus pes ochae; sed membra quidem sua caetera, partim arboribus pendent, ut milza, corada, budellae; partim, per Baldi brazzum tridefacta minutim, aspersere nigram faciem cuiusque diabli, 505 unde tapinellus, sua quo desgratia menat, ibat membrorum quaerens fragmenta suorum. Certamenter habet pro doia plangere causam, sed quae membra sibi doleant nessuna trovantur, non qui bagnentur pietosis fletibus occhi, 510 non quae lingua cridet magnis urlatibus—Oyme,— non qui cum gemitu tampellent pectora pugni. Cingar cum sociis Baldo retirantur apressum, stantque simul stricti, nigram guardare bataiam. Quale cremonesis plenum caldare fasolis, 515 quando parecchiatur villanis coena famatis, seu quale in giorno mortorum grande lavezum, impletumque fabis, subiecto brontolat igne, magna fasolorum confusio, magna fabarum est ibi, dum saltant, tomant, sotosoraque danzant; 520 tale diabolicum rupto certamen averno mescolat insemmam bruttissima monstra baratri: scilicet absque coda vulpes, cum cornibus ursos, mastinos tripedes, porcosque suesque bicornes, atque quadricornes tauros, atque ora luporum 525 inficata super spallas et colla gigantum, montones, caprasque magras, simiotta, schirattos, maimonesque gatos, baboinos et mamotrettos, semileonazzos griphes, aquilasque dragonum, semique gregnapolas, civetones, barbaque zannos, 530 et qui rostra ferunt guffi sed brachia ranae, quique asinorum sub orecchis corna becorum. Haec ea garbulio vilupantur monstra medemo, diversumque sonum, neque talem forsan uditum seu per passatum, seu praesens, sive futurum, 535 fant simul, atque simul sex millia mille fit unum. Et nisi rex baratri veniat, magnusque monarcha regnorum inferni praestissime Lucifer adsit, cuius maiestas, cuius praesentia, cuius caesareus decor irarum brusamen amorzet, 540 de se, deque suis est actum, terminat aula, terminat imperium, res publica persa ruinat. Ergo venit, venit ille ingens, immensus, et altus mille quaranta pedes, horrendus, bruttus et asper Lucifer, atque facit per postas currere mulam, 545 octoque post illum proceres galopando stafezant. Grugnifer est primus, cui regis filia coniux, Mosca, Cutiferrus, Dragamas, Ursazzus et illi tres secretari: Calacrassus, Sesmilo, Poffi. Murmura bellantum sentibant inter eundo, 550 sed per aventuram cappant ubi forte Bocalus, non procul a cella Guidonis, fasce sub uno spinorum nascosus erat, fabricando tremantos atque tremolantos in zugni mense boienti. Tum vero ut sensit strepitum post terga novellum, 555 respicit angustam per bucam quacchius in umbra. Ecce diavolazzum, toccantem sydera cornis, cernit, in ingenti mulazza currere postam. O puta, quando videt monstrum tam granditer altum, monstrum horrendum, ingens, deforme, superque mulazzam 560 horrendam, ingentem, deformem stringere gambas, quae passando pedes grevos sibi ponat adossum, deque sua panza stampet fortasse fritaiam, protinus, ut vacuo surgit leporetta coatto, quam braccus bau bau latrando catavit anasum, 565 sic levat attonitus, sbuccatque frattonibus illis; per sortemque malam, spinas in veste tacatas, machionemque illum, quo se per forza ficarat, retro tirat fugiens, nec tempus habere videtur tantum, quo possit se distrigare viluppis. 570 Quondam ego Merlinus portabar supra mulettum, sat male cingiatum, velut est dapocago regazzi, sat bene passutum, velut est man larga famei. Dum fossum volui sprono saltare ficato in costis muli, se bestia matta levavit, 575 sellaque sub panza cingis mollantibus ivit. Ipse ego sub maltam teneram caput omne ficavi. Sed veluti mulettus, habens sub corpore bastum, se magis et magis ad cursum stimulabat, et alto cum collo nec non drittis currebat orecchis, 580 sic, sua strassinans post terga Bocalus id illud intricum duris de spinis deque rovidis, se magis incalzat, punctus sperone timoris, vestigatque locum, seu pozzum, seu cagatorum, in quo non dubitat, non spigam stimat aietti, 585 zibetto merdae soterarier ambraque cano, dummodo tanta suis de spallis susta levetur. Grugnifer, hoc viso, post illum protinus urtat sprone cavalazzum sine testa, et corpore magro, cui fiaschi possent ab utroque galone tacari. 590 Boccalus cazzat se stricta in limina cellae, mortus ubi et positus cadelaeto Guido iacebat. Illeque spinorum mansit defora viluppus, namque per angustum poterat minus ire foramen. Grugnifer hunc seguitat dentrum, Boccalus achiappat 595 sic improvistus crucifixum praestiter illum, qui pedibus morti, velut est usanza, tenetur; non quod eum, pro se deffendere, vellet aposta, verum nescio quae bona sors dat saepe socorsum improvisa bono, qui nil pensabat, homazzo. 600 Prohque Deum atque homines! nam quae maravilia maior esse potest? quae cosa magis tradenda librazzis historiatorum? quod opus mage nobile dandum est scarpellinis, pictoribus atque poëtis? Grugnifer, ut vidit sanctos in imagine vultus 605 illius aeternique boni, summique Tonantis, qui se consortesque suos castigat in igne, illico ronzonem voltat, calcagnaque menat, smergolat altisono clamore, petitque socorsum. Boccalus, cui sors ad casum presa riescit, 610 cum signale crucis properat post terga diabli. Lucifer imbattit, voltat quoque Lucifer, atque, quanta cum furia datur illi currere, currit: instat Boccalus,—Day dayque—cridando menazzat, vexilloque Dei regem propulsat averni. 615 Cornutam Ursazzus toccat sperone giraffam, Mosca sequens trepidus groppas bastonat Echydnae. Inde Cutiferrus cogit trottare Chimaeram. Fertque Minotaurus Calacrassum, fert Briaraeus Sesmilon, et Poffi portante Geryone muzzat, 620 ultimus est Dragamas, crocodili terga flagellat. Sic omnes insemma ruunt, vellentque tapini cuncta magis tormenta pati, quam cernere Christum. At nihil indusiat Boccalus currere dretum; donec arivarunt, ubi grossus praelia campus 625 mescolat, et nigri currebant sanguinis amnes. Ecce crucifixo procul apparente, diabli protinus, inque uno subito, miliaria mille stridentes abeunt in fumum, tantaque puzza linquitur ut prosit nasos stopare nientum. 630 Omnes andati sunt in malhora, nec unus munere Boccali malspiritus ultra videtur. Ergo Boccalus vivat, vivatque botazzus, vivat et antiquae domus inclyta nostra Folengae.
LIBER VIGESIMUS
Postquam, excazzatis crucifixi ad signa diablis, Baldus avantarat longo sermone Bocalum, inque sua dixit non pocas laude parolas; postquam sarcophago patrem sepelivit in illo, 5 quem modo reppererat Centaurus, eoque medemo condidit, appressum genitori, busta Lonardi, haec dicta, in facie tumuli sculpita, relinquunt: «Guido, pater Baldi, iacet hic». Quod nempe motivum est breve, sed maior stat eorum notio saeclis. 10 Ipse tamen vates, Baldo rogitante, Gibertus, postquam cuncta super tumulum suspensa fuerunt arma Leonardi, et factum de more trophaeum, sic cecinit, sic plura dedit nova carmina saxo: «Haec ea, vestibulo quae primo adfixa, viator, 15 suspicis arma, piis quaeso venerare susurris. Ipsa Leonardo decori, Leonardus et armis ipse fuit, viguere simul, simul ecce quiescunt. Martia Roma suis semper gratetur alumnis, hinc ornata Ursis, illinc suffulta Columnis». 20 Talia finierant, ut ut potuere barones; nam, rogo, quae frifolis est convenientia trombis cum campanarum sonitu Chyrieque lysonis? Quid piccas manegiare leves, disponere squadras cum Requiem aeternam, Miserereque, Deque profundis? 25 Basta, quod almancum, devota mente pregantes, signentam flexis genibus dixere coronam. At restat pagare suum Pandraga doverum, quam tenet arbor adhuc, cum soghis membra ligatam. Parvum de stipulis secchis fecere casottum, 30 in quo, mandato Baldi, gabiazza brusatur. Ipse tamen generosus abit lontanus ab illis, cernere non passus miseri spectacula facti. Ac ita finivit Pandraghae vita putanae, ac ita finiscant tot quot retrovantur in orbe 35 sgualdracchae similes, ruptaeque utrinque gaioffae. Sed vix tartareis descenderat illa paësis, ecce repentino se se movet insula cursu, spaventatque animos sic improvista gaiardos. At mox pensantes, memorant hanc esse balenam, 40 quam modo Guido senex Baldo praedixit et altris, quod, postquam stygias scanfarda calarit ad umbras, ipsa teneretur non amplius insula monstro: quae liquidas currit tam praesta per aequoris undas, quod non bombardam velocius ire videmus 45 et iam motu oculi complerat trenta mearos. Cingar desperans loquitur:—Qui trenta diavoi?— Centaurusque stupet, quia sic non fecerat ante. Falchettusque alios animat lassare pauram, cernere namque novas plus fit laudabile cosas, 50 ireque per mundum, variosque patire travaios, quam semper proprio panzam grattare paëso, nec bastare animum pagnoccam linquere dretum. At Baldus reticens novitatem masticat illam, commandatque omnes in littore stare sedentes. 55 Boccalus buffonus ait:—Gaudere bisognat, mysterumque facit, socii, quod stemus alegri. Non poterit pedibus nostris mancare terenus. Quid dare travalii tempesta marina valebit, si mare passamus, sub plantis stante tereno?— 60 Hinc non poca quidem sociis est orta voluptas, qui sbalzare vident de boschis, deque cavernis, ursos, cingiales, leopardos, atque leones, quos novitas rerum cogit se tradere ponto. Inde reguardantes, aliam videre facendam, 65 quam Virmazzus eis, digito monstrante, palesat: Guidonis post terga vident remanere sepulchrum, atque super scopulum mediis fundarier undis. Quin etiam anchoreo detenta est fusta bidenti, in mediaque maris campagna sola remansit. 70 Ast alia en maior visa est maravilia longe, namque super grossam navem persona gigantis apparet, drittusque haerens, se se arboris instar erigit, et brazzis velam sparpagnat apertis, namque mari et vento proprius cascaverat arbor. 75 Dico quod antennam scusant duo brachia longam, estque arbor bustum, torrazzo firmior omni. Flent venti, si flare sciunt, saltentque per undas, si saltare volunt, castrones aequoris albi: tam poterunt magnum fortemque movere gigantem, 80 quam calzus moschae roccam murosque Trevisi. —Doh diavol—ait Cingar,—quae cosa videtur? nonne gigantonem, compagni, cernitis illum? nonne tenens velam stat saldus more pilastri?— Cui Boccalus:—Amen, o infelix illa taverna, 85 in qua tanta quidem se machina ventris aloggiat. Integer huic minimum bos implet apena budellum.— Ast etiam ipse gigas, veniens incontra, stupebat: cur sic illa, velut navillius, insula currit. Hi mirantur eum, qui praestat ut arboris instar; 90 ille stupet, quondam firmam, nunc currere terram. Denique iungentes medio se gurgite, sicut fit quando Paduae per flumen, nomine Brentam, nunc andando rates, nunc se redeundo salutant, incipiunt occhis se se guardare ficatis. 95 Falchettus subito laeta cum voce favellat: —O Deus, insogno? est ne hoc phantasma? Fracassus, ecce Fracassus adest, ille est qui carbasa tendit.— Moschinus dictum confirmat:—Certe, daverum, illa gigantaei tota est persona Fracassi. 100 O Deus, en quali foggia retrovamur amici! Ire sub infernum tuti poterimus adessum, postquam nobiscum venit haec montagna gigantis.— Cingar alhora vocat laetus, cifolatque deinde. Sed quum Fracassus se se chiamare Fracassum 105 audiit, abiectis velis, ex tempore saltat, supraque currentem summa de nave terenum saltat, et ipsius magno sub pondere salti insula balenae pene est anegata sub undis. Currere quae coepit maiori percita cursu, 110 nam sibi spezzantur costae, saltante giganto. Quin etiam navis Zenovae grossissima, de qua sustulerat saltum, retro ivit quinque mearos. Naturalis enim mos est respingere barcam, quando quis in terram se buttat navis ab orlo. 115 Illum quamprimum Baldus et Cingar abrazzant, abrazzant, inquam, gambas vix supra cavecchias; nec non Falchettus, nec non Moschinus, et altri strinxerunt illum et multas fecere carezzas, nam boncompagnum se vultu monstrat alegro. 120 Boccalus, saltu tremefactus, fugerat inde, mox redit, et longam fert scalam, forte catatam. Id rident fratres, nec scitur causa facendae. Ut fuit inter eos, magnum petit ante Fracassum, vultque suis spallis scalam accostare tamagnis, 125 quod nisi cum scala sursum montare valeret. —Quid facturus—ait Baldus,—Boccale galante? scala quid importat? vis ne altam prendere roccam? —Non—Boccalus ait,—sed orecchiae dire parolam.— Risit amichevolam Boccali quisque novellam, 130 ac nihil alterus comportat cuncta Fracassus, ut bona cum schiettis compagnis semper usanza est. Attamen ipse stupet, crispata fronte, stupendam rem tantam, sensuque illam submaginat alto: quod ve videt propriis occhialis, credit apenam. 135 Miracli bramat tamen huius cernere causam, vultque quod effectum penitus sua vota sequantur. En se despoliat nudum, retinetque mudandam, ut nodare queat speditus, agente bisogno. Stant ibi perplexi: quid voiat inire Fracassus. 140 Quos pregat ut pariter cum secum corpora nudent. Id faciunt omnes, metuentes forte negari. Ergo gigas, duro qui magnas corpore forzas altus habet, nec se putat Herculis esse minorem, extirpat vecchiam manibus de littore querzam. 145 Hinc tirat e fodro cortellum, panis ad usum semper adopratum, cui brachia quinque misura est. Hoc totam querzam disfrondat, more stropelli, moreque flexibilis virgae, qua vigna ligatur: et faciens partem, quae grossior extat, aguzzam, 150 ingentem fustum calcans in littore ficcat, ut ficcare solet steccos oselator in agris, seu quum pernices, seu quum vult prendere quaias. —En—Boccalus ait,—porros mangiare bisognat.— Baldus cum sociis ridet, multumque Gibertus 155 miratur tantis de forzibus esse gigantem. Ecce magis fretolosa ruit prestezza balenae, namque suis sentit costis intrare cavecchium. Quo facto, longam drittamque rafrontat abetem; hanc quoque tam facilem, ruptis radicibus, extrat, 160 quam facilis tenero scalogna cavatur ab horto. Undique dispennat tronconem frondibus, atque vult habeat formam remi, vogare parati. Haec abies scusat remum; haec querza, tereno inficcata, dabit forcam, cui remus apoggiat. 165 Tum bene fundatis pedibus, distendere schenam incipit, et vogat balenae contra viaggium. Contra, inquam, cursum balenae remigat, et non onziolam lentat, magis imo magisque reforzat terribiles tanto schenae conamine brazzos, 170 ut per nervigerum strepitent ossamina corpus, deque alto caschet vultu larghissimus imber. Confessat nunquam similem tolerasse fadigam. Baldus, id aspiciens, aliis comitantibus, ultro altoriare parat, quem scridat valde Fracassus. 175 —Desine, Balde, precor: totum sic ducere mundum dat mihi nunc animus; rogo te, mi Balde, recedas.— Illico cessavit Baldus, sermone Fracassi, qui magis impellit spallas, gambasque, manusque. Sudat et horrendo repiat cum pectore laenam. 180 Nil per tres horas balenae cursus atrigat, nil tam praecipitem valet ille siare caminum, concita namque nimis cavat undis bestia fossam, et sforzata magis properat, nescitque trigari. Hinc sdegnata quidem mens est altera gigantis. 185 Tres ibi puntadas tanto dat pectoris urto, unam post aliam, quod naso tangit arenam, sic basso, sic ille chino se corpore slongat. Denique consequitur votum, iuxtaque talentum sistitur, imo retro cursum balena reflectit. 190 Obstupuere omnes tam fortis robur homazzi: quando hic sufficiens fuerit voltare caminum tam magni piscis, qui regnum tergore portat. Gambarus indretum sic sic andare videtur, ut nunc retrogrado praeceps ruit insula passu. 195 Non tamen interea cessat vogare Fracassus, vult per despresium naturae vincere guerram. Navigat, ingentesque facit, dum navigat, undas. Sed tamen impatiens tolti balena viaggi, et quod per forzam retro sua poppa tiretur, 200 ecce improviso longam super aequora caudam exerit, atque illa colpos menare comenzat tam grandes crudosque simul, tam valde sonantes ut strepitum nuper diabolica guerra minorem fecerit, et, nisi succurrat possanza gigantis, 205 non poterunt certe nostri scampare barones. Cauda erat (ut referunt annalia nostra Cipadae) longa quatercentos, nullo mancante, cavezzos. Hanc menat huc, illuc, per drittum perque traversum, inque infinitos nodos aliquando viluppat, 210 ut fit quando piat truncum villanus aguzzum, dormentemque viae serpam traditorus asaltat. Dextriter ad testam punctam bastonis acostat, inde premit, schiazzatque illi, velut ova, cerebrum; dumque tenet fixum, nitens in littore, palum, 215 illa nihil rehavere potens ab acumine testam, dimenat reliquum prolixi corporis, et nunc dat baculo formam thyrsi, nunc chioccat arenam. Sic tampellat aquas balena, tiratque roversos terribiles, spezzatque ornos vecchiasque cipressos, 220 ipseque gran strepitus sentitur otanta miaros. Tum quoque parte alia grossissima testa levatur fluctibus e mediis, et boccam sbarrat edacem. Pro quam magni oculi, quam larga foramina nasi! Cui montagna caput, cui frons campagna videtur, 225 dentorumque altos pinos longhezza somiat. Non, Fracasse, tamen brazzos arcare rafinas: et magis atque magis duplicatur fortia schenae. Hunc animat Cingar, dicens:—Fracasse gaiarde, nunc te nassutum Morgantis semine monstras. 230 Sta saldus, stagnusque simul, paladine valente.— Talia dum stimulat Cingar, balena coazzam, fulminis ad guisam, tanto conamine vibrat, quod, veluti paias, tridat plus trenta cipressos, altaque truncones volitant per sydera virdi. 235 Mox venit ad spallas medesima botta Fracassi, quae cantare animam facit illi in corpore vasto. Protinus, abiecto remo, Fracassus aferrat codazzam strictis manibus, retinetque gaiardus, cui tales donat streppos, talesve tiradas, 240 quod mugire facit, grossasque molare corezas. —Strictam—Baldus ait,—strictam, Fracasse, coazzam detineas: pulchrum faciam tibi cernere colpum.— Quo dicto, spadam de taio fortiter urget, ut possit taiare viam de netto coazzam. 245 At nihil offendit, retro quia spada resaltat, nam squamis passim duris erat illa coperta. Presta caput, tractum medio de gurgite, voltat, obscurasque aperit multo sofiamine boccas, et parat, incutiens sannas, mordere gigantem; 250 cui pede dat calzum tam grandem tamque gravosum ut smassellaret tres dentes extra ganassas. Illa boans, reboansque simul, stridensque per auras, aequora mugisonis coelumque revulnerat echis. Inde, cruentosos vomitans super aethera spudos, 255 Iunonis bellas imbrattat stercore damas. Mox iterum, dum sentit adhuc sibi stringere caudam, testonem volgit propter boccare gigantem; at Virmazzus erat brazzo dardoque paratus: hunc iacit, et dextrum sfronzando ficcat in occhium, 260 punctaque cervellas intrans penetravit ad imas. Cingar, Falchettus, Moschinus tela frequentant conglomerare procul: festucos, saxa, quadrellos, spinarum fasces, vulsos cum gramine cespos, omnia convolvunt, ridentque insemma novellum 265 hoc genus armorum, nec non risibile bellum. Assaltare lupum vidi talvolta vilanos, quando fame ductus quaerit, quem devoret, agnum. It bassus bassus per sulcos perque ruidas, donec aquistatur quid quid sua voia bramabat. 270 Ecce fugit, portatque agnum, cunctisque palesat. Turba vilanorum, velut est usanza gaioffis, sparpagnata ruit, coelum sbraioribus implet, cumque ruginosis spuntonibus occupat illum; qualem rumorem dictis factisque viluppant, 275 talem barrones misturant contra marinum monstrum illud, magnisque auras clamoribus implent. Baldus habet voiam prorsus taiare coazzam, non cessat punctas, mandrittos atque roversos, sed quo plus chioccat, plus mancum vulnerat ensis. 280 Ergo viam gittat spadam, plenusque furore se parat expectans: quod maxima testa resurgat. En iterum stizzosa menat cum dentibus unum terribilem morsum, sperans sorbere gigantem; sed Baldus, qui nudus erat tunc corpore, tostus 285 saltat, orecchionem manibus prendendo duabus, fortiter hunc retinet, subitus quoque Falco subintrat, atque aliam sudando prius zaffavit orecchiam. Cui tamen altorium donat Moschinus; at illa granditer exululat, stridisque assordat Olympum, 290 fatque sibi forzam, pro se retirare sotacquam, sed non posse datur, caudam retinente Fracasso, nec sua testa sibi est in libertate primaia. Illa tirat giusum, susum retirantibus istis, quod fieri non posse tibi fortasse videtur; 295 accascasse tamen sic sic monimenta recordant. Talia dum fortis Baldus sociique maneggiant, ecce iterum sprovistus adest pirata Lyronus. Hic simulac persam cognoverat esse galaeam, quam sibi sustulerat Baldus, Baldique sodales, 300 hos quaerit, giuratque illis mangiare coradam. Et iam sex centum leucas passarat aquarum, atque Zibeltarri per stricta canalia corsus, ire per oceanum spretis praesumpserat austris, et voltans proram contra afros parte sinistra 305 venerat in pelagum, non ante vogabile maium, cui sedet oppositum montagnae culmen adustae, quae, quia sustentat cervice solaria lunae, mons Lunae dicta est, quae busa est tota dedentrum. Has Lyronus aquas sulcat, cercatque nemigos, 310 blasphemat coelum, quoniam non retrovat illos. Armatas secum numero fert trenta galaeas, in quibus ad remos noviter per forza ligarat mille zenovesos, Colicutti ad littora presos, quos Mutinae princeps Philofornus duxerat illuc, 315 perque tradimentum fuerat dux captus ab illis. Fecerat et taiam Lyrono mille medaias, quas Petrus Iannus fino stampaverat auro. Lyronus tamen hunc solum cortesus honorat, ast aliis nervo ventosat terga bovino. 320 Trenta vehit fustas (seu fustas sive galaeas) namque, volens pelagi diversas quaerere bandas, suspicat aguaitos inimica per aequora tesos. Illum praecipue multi per regna tyranni cercant denariis multis trapolare pagatis, 325 namque diavol erat, non lassans vivere quemquam. Huc igitur properans, celerantibus ante galaeis, praecipit ad littus schiavones flectere proras; sed stupet, aspiciens caudam, testamque tamagnam, nec minus ingentem bustum, possamque Fracassi, 330 qui smisuratam tenet alto corpore caudam. Clarius hoc factum, meliusque videre talentat; egreditur primus, mandatque uscire seguaces, mandat et adduci sibi magnum Spezzacadenam (Spezzacadena fuit Leonardi quippe cavallus, 335 quem navali olim tulerat certamine Baldo). Saltat in arzonem armatus, sine tangere staffam, destrerumque acrem nullo sperone maneggiat. Cingar ait Baldo:—Num cerno Spezzacadenam? Balde, viden? num somnus hic est? num visio falsi? 340 Ille quidem latro est, ille, inquam, boia diabli, qui nostram rapuit navim, secumve cavallos.— Impatiens ullum Baldus stimare periclum, protinus accurrit contra, brancatque cavallum per frenum, bravans quamvis sit corpore nudo: 345 —Sta, latro saldus—ait;—non altro nomine scirem te nomare, latro es, dignus quem forca guadagnet. Iste tuus non est, meus est, desmonta cavallum.— Quando Lyronus equi briliam videt esse piatam, obstupet in prima facie, pensatque pochettum 350 quomodo vir nudus sic possit usare brauram, attamen in fianchis destrerum calcibus urget, ut quatris pedibus paladino balzet adossum. At Baldus, gatto similis, dabanda levatur cum salto, pariterque tirans in pectora stoccum, 355 fecit ei mancare lenam, quae appena ritornat. At mille interea veniunt in frotta latrones, quos praecedit atrox quidam capitanius, Hippol, qui frater Lyronis erat, corsarus et ipse: scaltritus, guerraeque avidus, famaeque sititor. 360 At quum Centaurus bellum videt esse paratum, armis armatur subito fulgentibus, atque it celer ad fustas, armato milite vodas, quos menat, exceptis cinquanta, citissimus Hippol. Caudam balenae non audet linquere prudens 365 ipse gigas, dubius ne se velut ocha trapozzet. Baldus ataccarat se fortem contra Lyronem, quem trovat expertum guerrae, validumque guererum. Circum circa illum, tanquam leonessa, regirat: cui facit, existens nudus, sudare camisam. 370 Nudus osat certare, tamen non dextera nuda est, sola sed armatur solito spadone, nec omnem aestimat hic mundum tanti sub tegmine ferri. Cingar alhora timet, sortem maledicit iniquam; Falco sed hunc scridat, dicitque morire batais 375 esse decus magnum; quo dicto fulminis instar, arma piat, ferroque omnem se providet, atque it retrovare ladros, quos mille haud stimat ofellam. Dumque ruit praeceps, cridat:—Mora, taia, retaia; gens maladetta, cave, non gens, sed merda diabli. 380 Non solettus ego vos unum stimo lupinum.— Et iaculans dardum, tres uno in vulnere passat. Mox alium lanzat, quo corpora bina tramazzant mortua, sanguineasque animas per guttura buttant. Inde pians mazzam, cum qua bellare solebat, 385 incepit spezzare elmos, spezzare corazzas; incepit schiazzare ossos, smaccare cerebros. Qua plus folta videt gentem sibi flectere piccas, se iacit, hastarumque facit de pulvere fustos. Nemo suam spectat mazzam, vult nemo rosadis 390 se bagnare suis, vult talia nespola nemo. Illi donat opem Cingar, qui armatus et ipse efficit in terram currentes sanguine rivos. Non discostus ei, Moschinus fortiter urtat: sanguificantque omnes forbitas sanguine spadas. 395 Centaurus miseros buttabat in aequora ladros, trentaque vodarat nigra de gente galaeas, non quod solsolus tam sanctam fecerit opram, sed, qui praeson erat, Philofornus viderat omnem pro se proque suis tandem succedere sortem, 400 si Baldo et sociis compagniter addat aiutum. Ergo valorosus trat spadam, menat et urtat: seque provat factis et verbis esse fidelem Centauro socium; squarzat, laceratque budellas. Inde zenovesos Christi de gente cathenis 405 eripit, ac extra ferros trat mille tapinos. Tunc data libertas animosos efficit illos: —Arma—vocant,—arma, arma—cridant, simul arma requistant, inque illos rabiem porcos e pectore sfogant. Nam bastonatas vecchias, bussasque receptas 410 seu mescadizzi loris, seu fuste bovino, valde recordantes, reddunt pro pane fugazzam. Hos Philofornus enim deduxerat extra galaeas, contraque mille ladros zenovesi mille bataiant. Portat inhastatam modo toltam forte gianettam 415 Cingar, et altorium cernens, animositer omnes, quot quot scontrantur, sbudellat, seque coralo fecerat aequalem rossedine sanguinis, atque magna suae memorat celebratae facta Cipadae. At se Boccalus, se se Boccalus in antro 420 sconderat, utque lepus quacchiarat membra coatto, nam qui non scampat mortem putat esse bachioccum. Dudum mirarat zuffam fortissimus Hippol. Obstupet armigeros tanta virtute barones. Nescit enim generosus homo deducere spadam 425 cortice corammi, brazzumque intexere scuto, namque voluptatem tacito sub pectore sentit, dum Baldum, Baldique viros cum caede suorum Orlandis guardat similes, similesque Rinaldis: despiccant etenim testas, brazzosque, manusque, 430 inque poco spatio tam multa cadavera fundunt, tota quod e mortis campagna coperta videtur. Quisque facit provas ingentes, corde gaiardo, purgantes miseram ladrorum stercore gentem. O quis vidisset barbutas, quis ve celatas, 435 scheneras, faldas, nec non spezzarier elmos, dixisset certe:—Nihil est horrentius orbi! non terremoti, non fulmina, voxque tronorum!— Sed tardare tamen nimium se viderat Hippol: impetuosus equum Rocafortam stringit, et ensem 440 targonemque ferens, it aquosi turbinis instar. Cingar, id adocchians:—Guarda, Falchette—cridavit.— Ecce ruina venit, sta saldus, non tibi manco.— Dixerat, et veluti nocchierus praticus, undam prospiciens magno venientem murmure venti, 445 hanc spezzare parat ferrato pectore navis; sic Cingar contra furibondos Hippolis ausus firmus aparecchiat se se, nec ab impete scampat. Hippol ad un trattum quod arivat fulminat ense, Cingaris ac tanto cervellum robore chioccat, 450 ut bene non sapiat si nox vel giornus adesset. Quum tamen oltraggium vidit Falchettus amico sic fieri, colera succenditur ultra misuram. Ferratam stringit mazzam, ferit Hippolis elmum, ac dishonesta quidem fuit illa nosella barono. 455 Nec sorbam interea Falchettus tardat un'altram; maiori, quam prima fuit, botta ipsa valore iungit et ad terram pennazzum buttat ab elmo. Mox ait:—Attenta, si nostra panada saletur— atque menat colpum terzum pur semper in elmum, 460 unde coactus equi collum ferus Hippol abrazzat, et bene tres voltas cascandi signa fuerunt. Non Mongibellus tanto vampatur in igne, quanto inflammatur collericus Hippolis ardor, dumque furit boffans, tempesta marina someiat. 465 Exulutat, ferrumque manus perstringit ad ambas, fendentemque gravem tantis cum forzibus offert, quod, nisi Falco statim balzasset alhora dacantum, in geminos illum squartasset nempe mezenos. Non tamen interea cessat dopiare feritas, 470 nam, vix fendentem complerat, protinus altrum, atque altrum lassat stizzosa voce roversum. Non potuit Falchettus eam schifare ceresam, quae sic brusca fuit, quae sic fuit illa gaiarda, ut smemoratus humo caderet, guanzale tridato. 475 Viderat hoc Cingar, currit furibundus in illum, atque super brazzum dextrum, qui deserat ensem, percutit, ut strato Falchetto porgat aiutum. Falchettus tamen ecce levat se saltibus altis, dumque Hippol voltans brancat cum Cingare guerram, 480 dumque ferire parat, canto Falchettus ab altro mazzatam donat; cui voltus, Cingare licto, dum dare parecchiat, Cingar succurrit amico, atque fiancalem spiccatum ad littora mandat. Sic leo terribilis, cunctisque superbior, usat 485 intra duos ursos rabido combattere morsu, qui vix tempus habet, spatiumque piare fiatum. Dum squarzare unum quaerit, mordetur ab altro, dumque istum retrovat, subito retrovatur ab illo: sic erat in medio fratrum validissimus Hippol. 490 Tanta ibi corripitur rabie, tantoque furore, ut focus ob nimiam stizzam vamparet in elmo. Ergo, dum Cingar nimium se cazzat inanzum, dat piatonadam toto conamine talem, non supra schenam sed supra Cingaris aurem, 495 ut campanellos audiret mille sonantes. Sbalorditus humo cascat, calzasque tirare apparet, ranaeque instar se stendit arenae. En cruor a naso, cruor ore, cruorque fluebat auribus, et rubeum mandat per gramina rivum. 500 —Ah ladrone—cridat Falchettus,—brutte ribalde bastardone, virum talem tantumque necasti?— Dixerat, et stricto manibus bastone duabus se levat in guisam balzantis ad aethera pardi. Mox ferit hunc tanta possanza desuper elmum 505 quod, quamvis Hippol se sub targone covertet, targonem tamen hunc spezzatum mandat ad herbas; tamque pesenta gravat durae tartuffola mazzae, quod Roccafortae groppas cervice flagellat Hippol, et in sella stando portatur apertis 510 huc illuc brazzis magno galopante cavallo. At corsarorum fratantum huc advolat agmen, surgentemque suas in plantas Cingara trovat. Non aliter rugit leo, cazzatore feritus, quando, canes inter seu corsos sive molossos, 515 unguibus et morsu carnarum frusta minuzzat, sicut alhora facit Cingar, quem Falco secutus mazzatas orbi nunc huc, nunc dirrigit illuc. Hi duo ben stretti simul agmina grossa fugabant, ante suamque iram voltabant terga ladrones. 520 Baldus at interea distemperat ense Lyronem, atque sui similem iam nudum fecerat armis et nisi Fracasso trarupta haec gara fuisset, absque ullo dubio finisset vita Lyronis. Moschinus, Centaurus item, Philofornus in uno 525 groppetto stricti spegazzant sanguine terram, atque coradellas, milzasque ad sydera iactant. Nullus alhora quidem remanebat supra galaeas, omnes in terra, tam mori quam zenovesi, combattunt, multosque alios Centaurus in undas 530 iecerat, inde suis tornarat ferre socorsum. Verum Giubertus, spatians in littore solus, se viat ad fustas, intrat, nullumque retrovat, et velut imbellis, nec usatus in arte scrimandi, cernit et horrescit tantam guardare bataiam. 535 Per nubes ingens hastarum fractio bombat, perque sinum ponti vocum fragor altus eechat. Fiunt squarzones carnis, fiuntque cruoris flumina, de mortis hinc inde fiuntur acervi. More bechariae pulmones, viscera, trippae, 540 atque coradellae, panzae, ventralia, milzae, arboreis ramis pendent, herbasque cruentant. O crudas bottas, o vulnera digna Rinaldo, millibus o doctis cantanda Maronibus acta! Hic ferit, hic reparat, taiat iste, sed ille taiatur. 545 Squarzatas maias, tridasque omnino piastras cernebas, avibus similes volitare per auras. Ad bassum volucres tanto pro murmure crodant, seque trabucantes fasso meschiantur in uno. Et cervi et lepores extra boschalia saltant, 550 piscesque attoniti bacchantur in aequoris imo. Et iam corsari voltant calcagna fugaces, instant nostrates miseram cazzare canaiam. Non tamen interea laxatur cauda Fracasso, qui clamans socios commandat linquere guerram, 555 atque ad vodatas raptim properare galeas: nam fare vult bellum tractum, dignumque corona. Tunc omnes rati, non posse tenere Fracassus amplius ingentem codam, quae lubrica muzzat, ut muzzat manibus nequiens anguilla teneri, 560 concurrunt, veluti cernis concurrere gentem, quae versus Paduam cupiens andare per amnem Brentae, qualcunam mirat discedere barcam, de cuius prora navarolus cridat:—A Pava.— Baldus mandatum negat exaudire Fracassi, 565 spernit ab impresa guerrae se tollere fortis campio, nec mortem curat mercator honoris. Si cum destrezza valeat fortezza coëllum, decrerat contra Lyronem vincere pugnam. Iamque gigas tanto caudam conamine torquet, 570 quod, dum torta caput voltat balena Fracassum boccatura, velut boccat bona cagna leprettum, illico dimittit caudam, caput illico brancat; inde pedes mittens, veluti si strangulet ocham, quattuor in crollis testam de tergore spiccat. 575 Ecce mari medio pigritatim littora circum incipiunt callare, simul surgente profundo. Insula disparet, quam portat bestia secum, et quisquam pedibus sentit mancare terenum; dumque bisognat aquis mergi, desiderat alas, 580 in moia quoniam se trovat habere culamen. Iam maris in fundo se se balena stravaccat, boscorumque trahit secum sex mille biolcas, per quos discurrunt pisces, novitate gioiscunt, saepe cachinnantes rident: pars incubat ulmis, 585 parsque capellutas mangiant de robore giandas. Miranturque capros, lepores, cervosque negatos, nec minus humanas facies, bustosque taiatos, et carnes, modo quas Baldi fecere sodales. At super innumerae testae sofiare videntur, 590 arma, trabes, tavolae, capannae, millia rerum: antea saltarant barrones supra galaeas, atque zenovesi, quanti de caede supersunt. Hi cuncti pariter fustas insemma tenebant, ad quarum spondas, dum se attaccare volebant 595 corsari miseri, pietosa voce cridantes, seu respingebant urtis et calzibus illos, sive trabant susum per orecchias, perque capillos, donec complessent remos, bancasque vodatas, atque cadenatis pedibus statuere nodaros, 600 qui tam desconcis usantur scribere pennis. Fracassus menat piscosa per aequora brazzos; ingentesque facit cumulos, dum nodat, aquarum, scindit eos manibus, gambasque racoltus inarcat, inde viam faciens calcagnis aequora pulsat, 605 et puntando pedes, sofiandoque gutture pleno, non tempestatem pelagi facit ille minorem, quam Borra et Gregus, sibi contrastante Sirocco. Dumque natat, casu vel sorte guidante, Bocalum, qui nil mangiarat, retrovat sine fine bibentem, 610 cui quasi tripparum compleverat unda misuram. Protinus hunc mittens in summo vertice campat, nec mancum Boccalus erat securus alhoram, quam castellanus seu Mussi, sive Salei. Hippol fertur equo gaiarditer extra profundum, 615 sustinet aequor equum, sed equus quoque sustinet ipsum Hippola, cui tantum schinchae bagnantur ab undis. Cingar in excelsa maioris puppe galeae stabat, et ad Baldum frezzosa mente cucurrit. —Me miserum—clamat;—num Baldus forte sotacquam 620 piscibus esca fuit? pro dii, qui fata guidatis, iustitia haec vestra est? tali ratione guidantur fata hominum? Non, non, stellis incago ribaldis: incago Marti, Phoebo, totaeque canaiae. Et mihi recrescit non scribere posse corezas, 625 in vestrum quoniam dispregum grande volumen dictarem, plenum de centum mille corezis. Non dii, sed potius vos estis merda diabli. Est sine cervello populus, qui pazzus adorat vos, seu beccones ravaiosos, sive bagassas, 630 aut imbriagos, homicidas, aut rofianos. Nonne Venus meretrix totius pubblica gentis, nonne Iovis soror est Iuno, contraria Troiae, Iuppiter accepit tamen hanc pro uxore gaioffam? An poterant bastare Iovi de mille puellis 635 cinquantae numero? centae? tandemque tresentae? Bestia matta fuit, qui te laudavit, Homerus, menchionusque Maro, nec non scola caetera vatum. Ecce tibi ficcas facio, stronzisque ledammo. Cancar te mangiet, penitus restante niento, 640 qui totum tantis implesti fecibus orbem. Dic mihi, merdipotens o Iuppiter, ut quid ab omni gentili vulgo totius factor Olympi esse putabaris? cum sit quod adulter, avarus, quod stuprator eras castarum boia sororum? 645 Taiasti patri genitivos, ladre, sonaios, ut non stamparet plures tribus ille fiolos. Stuprastique tuam post haec, manigolde, sorellam. Sforzasti Alcmenam, propter fabricare gigantem, qui palmam semper vastis in rebus haberet; 650 hunc tamen una uno stravit muliercula sguardo, ac in guarnello fecit filare gazanum. Tu quascumque tuis oculis, gaioffe, placerent seu consanguineas, seu non, sine iure, puellas turpabas, faciens asinaliter omnia secum. 655 Ergo (si vivis) possis tibi rumpere collum, postquam sic nobis crudelia fata ministras, postquam virtutum Baldus candela stuatur. Talia dum Cingar iactat, renegatque batesmum, Fracassus guardans coelum, sic ore braveggiat: 660 —Iuro per hunc sacrum, quod porto in fronte, batesmum, perque illum ventrem, qui me sborravit in orbem, tantum cercabo per montes, saxa, cavernas, per sylvas, boscos, per valles, flumina, terras, mox diavolorum per tecta, per antra, per amnes, 665 et si conveniet per celsa palatia coeli, donec seu vivum, seu mortum, sive malatum inveniam Baldum, cum quo vel vivere semper in coelum statuo, vel sub stigialibus umbris. Sed prius arripiam Plutoni regna gaioffo, 670 cuius de testa pavidam streppabo coronam, subque meo stabit sceptro diabolica proles.— Mox ait:—O comites, animum deponite moestum. Ut vindicemus Baldum tantummodo restat. Me seguitate, precor, nigrumque calemus ad orcum. 675 Dixerat, atque omnes capitanos chiamat in unam maiorem fustam, reliquasve seguire comandat. Egressique undas finaliter, aequora lassant, Fracassusque rapit sumpto bastone viaggium. Moschinus seguitat, Falchettus, et altera turba. 680 Cingar vult solus cighilinum stare dedretum, si mare fortassis tret morta cadavera ripis, ipsius ut Baldi det membra negata sepulchro. Centaurus remanet cum Cingare, caetera squadra non sine ploratu vadunt post terga gigantis. 685 Quisque suam vitam non binas stimmat ofellas. In qua parte via est magis aspera, tenditur illuc; nil curant spinas, nil curant saxa, ruinas, nil tempestates, pluvias, nil frigora, caldum, nil tigres, apros, nil serpas atque ladrones. 690 Omnibus his, quae saepe trovant, gaiarditer obstant. Si retrovant, mangiant; si non,—Patientia—dicunt. Ad grandis tandem radices montis arivant, quem appena queant ertum superare camozzae. Non saliunt illum, tenebrosa sed ora cavernae 695 intrant impavidi, montagnaeque antra busatae. Cercat iter pedibus, vadens Falchettus avantum, insegnatque alios, quo debent ponere plantas. Est opus, ut gobbo Fracassus tergore vadat, nam grandazzus homo daret ipsa in saxa zucadas. 700 Cingar at interea per longam solus arenam ibat, passeggiando pedes, grattandoque testam, et ficcans oculos in terram plorat amicum, quo sine scit certe non vivere posse quatrhoras. Saepe sibi stesso cazzasset in inguina stoccum, 705 praesens Virmazzi nisi tunc persona fuisset. At tandem gravis ecce venit de longe cavallus, ille cavallorum meliorum maximus, ecce Spezzacadena venit, portans se fluctibus extra fortiter, inque suo (quis baiam non vocet istam?) 710 inque suo dorso duo grandia corpora gestat: scilicet in groppam Baldum, arzone Lyronem; nam Baldus, quum sensit aquas subcrescere, cumque Lyronus subito voltasset fraena cavallo, non se curarunt coeptam finire bataiam, 715 quod nimis importat barronibus ire negatum. Baldus it in groppam saltu, brazzatque Lyronem, cui Lyro datque manum, dat verbaque dulcia, dat cor, amboque contraris fiunt in rebus amici, hostes quippe facit fratres commune periclum. 720 Spezzacadena ruit, cuius tantummodo musus apparet, testaeque hominum modo supra videntur, et modo sub latitant, velut usat mergus et ocha. Peiorem sed Baldus habet, stans retro, pitanzam; saepe trapozzatus gorgadas tirat aquarum. 725 Is tamen alto animo divinum sperat aiuttum. Cingar, id aspiciens, sperat, clamatque sodalem, monstrat ei digito cosam de longe nodantem. Quid sit enim, nescire datur, quia copia vistae deficit humanae tam longos currere tractus. 730 Centaurus tamen ipse cito se cazzat in aequor, parte cavallina nodans, tandemque rivatus gurgite qua medio iam Spezzacadena fiatum spingebat grossum, nimiae sub pondere somae, suscipit extemplo Baldum, supraque groperam 735 hunc tirat, allevians straccati dorsa cavalli. Prospicit haec Cingar, sentitque per ossa medullas discolare suas, ut cera liquescit ad ignem. Gustat enim tantam dolzuram intrinsecus, ut non in brenta mellis voluisset habere culamen. 740 Denique perveniunt omnes ad littus arenae, fit novus hic gustus basorum, fit nova festa, mille carezzinae fiunt plus zuccare dulces. Baldus amorevola sic sic piat arte Lyronem, ut Lyro disponat Baldum seguitare per ignem. 745 Venerat ad ripam nec non gaiarditer Hippol, cui iacet appressum sellis Rocaforta bagnatis. Hunc Lyronus adit, strictumque abrazzat, et inde supplicat ut sortis voiat incagare travaio, seque valenthomini penitus committere Baldo. 750 —Sum contentus—ait,—faciam quaecumque comandas.— Quo dicto, ad Baldum brazzis currebat apertis. Baldus eum subito sembiante apprendit alegro, germanosque sibi forti charitate cadenat, pro quorum forzis non mundum prezzat un aium. 755 In Roccafortae post haec se arzone piantat. Lyronus charum non lassat Spezzacadenam, Hippol it in sellam Pardi, Philofornus at ipse Centauri iussus groppas montavit equinas. Cingar nil curans, stafferi more, pedestrat. 760 Iamque recedebant, quando sibi trenta galeae in mentem veniunt, quas sic sine rege relinquunt. Baldus Lyronem, fratrem quoque saepe pregavit, ut classem tantam, pro seque suisque, nequaquam prorsus abandonent: satis est quod ametur ab illis. 765 At nec Lyronus vult hoc audire, nec Hippol, ac minus hanc voluit Philofornus prendere curam: tanta sodalicii calamita tiraverat illos. Ergo abeunt, fustasque omnes, gentemque relinquunt, nam nimis importat mistatem linquere Baldi. 770 Solus it ad staffam Cingar, solusque pedestrat, donec villanum qui binos menat asellos obvius incontrat, pensatque robare coëllum. Ast ille, ut vidit soldatos, protinus altrum brancat iter, sylvaeque asinos per devia cazzat. 775 Cingar eum chiamat:—Quo, quo, sta, scolta, gazane. Scolta parolinam solam; sta, dico, bonhomme.— Cui respondet homo:—Blabla, chiz, felchena, gozca.— Sic parlans, cursum duplicans calcanea menat. —Quo diavol abis?—respondet Cingar:—adessum 780 te faciam gustare tuam, villane, paciam.— Quo dicto, insequitur clamans tutavia:—Vilane tangar, ni smontes, pentibis; scende, gaioffe. Lege comandatur nostra, quod quisquis habebit sive duas tunicas in dossum, sive gabanos, 785 det male vestito seu quellum sive quelaltrum. Non aliter quicumque duos menat ante somaros, iure viandanti donare tenetur asellum.— Rusticus exurlat, neque vult smontare iumentum. Non inthesus ait:—Flep, chelp, cocozina, boaster.— 790 Dumque suas similes baias sbraiando frequentat, Cingar eum currendo rivat, caudamque somari corripit, inde trigat, fossumque gaiardus in unum patronem ac asinum, sociis ridentibus, urtat. Quo facto, subitum spiccat de littore saltum, 795 supraque colaltrum balzat leggiadrus asellum. Iam non francesum sub se voluisset ubinum, non orecchiutas quas mulas Roma cavalcat, nam portantino passu trampinat asellus, foiadasque paret pedibus taiare minutim: 800 tichi tich et tichi toch resonat per mille lapillos, ponitur in fallum pes nunquam parvulus, et non pontigero suffert costas sperone tocari, nam subito calcem laxat, pariterque corezam. Miraculum, si asinus tret calzos absque corezis! 805 Ergo inter comites orta est non poca voluptas; dum spronat Cingar, mollat celer ille fiancum, et caput in gambas ficcans de retro levatur, unde bisognabat Cingar tommare deorsum, atque super littus maiores prendere bottas, 810 quam si frisonis caderet de arzone cavalli. Talibus in festis compagni tempora passant, donec arivarunt ubi maxima surgitur alpa: alpa columna poli, quae saxi culmen aguzzi ficcat in aethereas sedes, ac sustinet astra. 815 Haec lunae montagna quidem chiamatur, et illic ad fundum socii magnam reperere cavernam, totaque per circum grottis montagna busatur. Centaurus norat vestigia pressa Fracassi, terribiles quoniam mostrabat arena pedattas. 820 Cuncti gaudentes statuunt seguitare gigantem. Baldus smontat equum, smontat Lyronus et Hippol. Cingar asinaster, reliquis derdanior, inquit: —«Qui stat retro seret portam», proverbia dicunt.
LIBER VIGESIMUS PRIMUS
Venimus ad pavidum Malamocchi denique portum, gurgite qui medio fert centum mille diablos, naviculamque meam fluctu sorbere menazzat. Contra fortunam grandis matezza videtur 5 spingere schirazzum, quando est garboius in undis. Ergo ego quid faciam? spicchetur ab arbore velum, butteturque giusum maioribus ancora soghis. Non bastat nobis animus transcendere passum, passum tam durum, tam horrendum, tamque cativum, 10 in quo multoties barchae gentesque negantur. Non mihi sufficiens cor est, non circa coradam aes triplex, ut grande velim tentare periclum. Impegolata pocum sub fundo navis, ab omni parte forata, cagat stuppas, aperitque fenestras. 15 Ergo inquam, quid nunc faciam? timidus ne redibo? Semper difficilis est scortegatio caudae. At quia non modicum video mihi nascere scornum, qui iam vogarim tercentos mille miaros, non formidarim cagnae latramina Scillae, 20 non me terruerit rabies ingorda Carybdis, et Malamochaeos trepidem tentare diablos? Fac animum, paveasque, Striax mea Togna, nientum. Grandis erit (confesso quidem) straccatio schenae, dum contra pegoras opus est intendere brazzos. 25 Ergo sub infernas Baldum sociare masones est opus, o Musae, populosque catare stryarum, quos maris in fundo strya Gelfora sola governat. Ibant obscuri Baldus, Baldique seguaces nigra cavernosae peragrantes clymata tombae. 30 Nec mirum si dant crebras per saxa zucadas, ac per inaequales petras si schinchibus urtant. Quapropter rident, animoque feruntur alegro, et boncompagni sua damna libenter abrazzant. Non procul ante meant alii duo tracta balestrae, 35 scilicet insemmam quattri, post terga Fracassi, qui testam ruptam banda portabat in omni. En sentit tandem post se pistare cavallos: quid sit, avisatur; cridat:—Ola, manete pochettum, audio cum ferris contundere saxa cavallos. 40 Numquid erit Centaurus, equi cui forma dedretum est? Vix ea finierat, Cingar veniendo, cridabat: —O o, Falchette, o o, Fracasse, Bocale.— Giubertus fatur laetus:—Vox Cingaris illa est. Expectemus eum;—tunc illi firmiter adstant, 45 conveniuntque omnes, nec se discernere possunt. Fracassus voluit brazzis amplectere Baldum, sed tulit in saxo magnum cum fronte garofol. Tum quoque Boccalus Baldum toccare volebat, et quasi cum digito steso sibi vulsit ocellum. 50 Cingar ait:—Properate ultra, videamus abyssum. Ipseque Falchettus praecedat, guida, caminum. Quattuor in voces post haec cantare comenzant, nam (velut accascat tal volta) fuere tralorum quattuor insemma voces, cantare scientes. 55 Accipit ut gracili sopranum voce Gibertus. Suscipit at firmum Philoforni bocca tenorem. Gorga tridans notulas prorumpit Cingaris altum. Trat grossum Baldus extra calcanea bassum. Quattuor hi varios ita sic andando motettos 60 cantant, et simili nihilant dulzore fadigam. Gorgula phoebaei frifolat magis alta Giberti, deque «ci sol fa ut», modulanter surgit ad «ela». Semicromas, minimasque notas sic ille menuzzat, ut pratichi frollam trinzantis dextra vacinam. 65 Longas atque breves Philofornus pectore squadrat, sustentatque omnem relevata voce camoenam. Interdum pausas expectat quattuor, octo, viginti, et trenta, velut est usanza tenoris, dumque silet, ternis resonat modulatio linguis. 70 Non minus aure canit Cingar, quam voce peritus: nunc usque ad coelum vadit retrovare sopranum, nunc usque ad baratrum scalam descendit ad «are». Nulla quidem vox est aliorum promptior, et quae plus notulas nigras crevellet more farinae. 75 Baldus at educit tremulo de gutture bassum, hunc quoque flamengum iurares esse canonem, nam fundans simulat cannam, velut organa, grossam. Est sibi pochettum, gamautti tangere cordas, bassior at giusum canevae descendit in imum. 80 Plus ascoltantum sopranus captat orecchias; sed tenor est vocum rector, vel guida canentum. Altus apollineum carmen depingit et ornat. Bassus alit voces, ingrassat, fundat et auget. Cantus flamengos, talianos, atque todescos 85 hi cantant, quia sic passatur inutile tempus. Sunt tamen insani quidam, pazzique balordi, sunt quidam stronzi, dico, bis terque cagati, qui tam dulcisonis plenam concentibus artem esse legerezzam dicunt, tempusque gitatum, 90 plusque volunt aut esse asinos aut esse cavallos, et tamen attracta reputari fronte Catones. Plusque suam boriam preciant, et ventre pieno, lardatisque gulae paffis, vultuque botazzi, praelati insignes dici, quam scire coëllum 95 seu sit parlandi, seu sit doctrina canendi. Imo macer quidam bos Chiari, tortus, et omnes scomunicatus habens materno a lacte diablos in gobba, hypocritus, gnato, vecchiusque crevatus, est qui sbaiaffat, gracchiat de hac arte canendi. 100 Musica continuo versatur in ore deorum, musica concordi fert circum cardine coelum, musica nascendo humanos compaginat artus. Cur hymnos, psalmos, cur cantica tanta vetusti disposuere patres gesiis cantanda per orbem? 105 cur, dico, antiqui doctores atque magistri ornavere libros responsis, versibus, hymnis, Kyrie leysonis, Introitibus ac Aleluis? Ite genus pecudum, pacchiones, ite gazani, vos quicumque fero laceratis dente camoenas. 110 Cessarant comites cantu, nam Cingaris ipse, Cingaris ipse asinus firma cum voce comenzat canzonem cantare suam, mostrare volendo non minus esse bonam sibi vocem, non minus esse cantandi garbum lingua, gorgaque palesum, 115 quam fuit Agricolae quondam, magnoque Bidoni. Vox asini grata est asinis, neque gratior altra esse potest, quamvis frifolet Philomena per umbras. Ingentem interea strepitum sentire comenzant. —Auditis—Falchettus ait. Tunc quisque tacendo 120 stat chetus, ac longis rumorem brancat orecchis. Cingar ait:—Seguita, quo te via praevia guidat. Fortasse invenies quo causa cridoris habetur.— Falchettus paret, tastatque andando petrarum passibus intoppos, sociisque annuntiat illos; 125 et quem Cingar ait, curat captare viazzum, namque vias quandoque trovant velut ypsilon ire. Quo magis accedunt, sonitus magis ille rebombat, et iam vix unus parlans auditur ab altro, tam strepitus rumurque ingens assordat orecchias. 130 Horrescunt omnes, quamvis sint pectore franco, seque putant venisse nigri Plutonis ad umbras. Denique per quandam fissuram splendulus ignis apparet, modicoque viam dat lumine claram. Huc Baldus celerans alios restare comandat, 135 elevat hinc oculos, quantum lux parvula monstrat; ecce videt portam, vario quae sculta metallo est. Accurrunt, placet ire intus; Fracassus in illam ter pede chioccavit portam, sed tanta ruina fit martellorum quod nil sentitur ab intro. 140 Impatiens Fracassus eam bis tergore crollat, atque cadenazzis rutpis sine chiave recludit. Conticuere omnes martelli ferra domantes, nec sonat ulterius tich toch incudine pulso. Stant ibi ferrari centum, totidemque gaioffi, 145 qui carbonorum portant in tergore saccos, qui quoque manticibus ventosis semper afogant, quique domant ferrum martellis atque tenais. In pede saltatus, vir grossus alhora pigrezzam fert testudineam, et tanquam bosaccarus inflat 150 ingentem panzam, et plenum fece botazzum. Tresque gulae cascant de mento ad bigolis imum. Is Baffellus habet nomen, primusque boteghae stat faber, e zoppi Vulcani semine zoppus. Introit en Baldus, coetu seguitante, bravosus, 155 ut soldati intrant albergos tempore guerrae. Cui Baffellus ait:—Nimium, compagne, superbis. Tu ne meam sic sic audes intrare fosinam?— Baldus respondet ghignans:—Te affretta, magister, expedias bonas armas, comprabimus illas.— 160 Sic parlans rugat, buttatque sosopra botegam. En rursum fabri nudo cum corpore menant martellos magnos, candentia ferra domantes. Pars facit huc, illuc vivas saltare favillas; pars cum manticibus, pars cum carbone fogato 165 abbrasant durum venti sofiamine ferrum; pars elmos limat cristatos, parsque corazzas, aggroppantque tridas circum bragalia maias. Sunt qui multifores, velut ars merscalca docetur, excudunt ferros pro ramponare cavallos. 170 Dumque lavoratur, Baffellus praesidet illis, dat quibus interdum crustas bastone cotoras. Sunt omnes nigri, ruginentes, absque savone, malque petenati, nudi, plenique pedocchis. Nec Baffellus eis lassat mancare bocalum, 175 nam male ferrari martellant absque bocalo. Dumque ita perficitur, parlantque insemma fradelli, de penitus finis se se fornire piastris, velleque vestiri rutilis per forza corazzis; ecce suum Baldus sentit nitrire cavallum, 180 Lyronusque suum, quos nunc deffora ligarant, atque asinus bis sex pontadis protulit—A a.— Quid sit, nescitur; currunt ad cernere causam. Spezzacadena magis nitrit, raspatque terenum, Roccaforta simul magno rumore balanzat, 185 calzibus et duris cum Pardo marmora spezzat. Vult Baldus saltare foras denantior altris; sed pede vix posito super aerea limina portae, maximus hunc spingit ventus, drentumque rebuttat. Obstupuere omnes, iterum vult bravus apertas 190 transpassare fores, at flatus fortior urtat, quem simul et socios alios sotosora butavit. Ter sic tentavit, ter sic indreto tomavit. Tunc Baffellus ait:—Grandis desgratia vestra est. O sfortunati, vos nempe morire bisognat. 195 Sic sic ausi estis secreta subire deorum? nec formidastis grottas intrare dearum? Non hic mortales fas est calcare pedattas, ni dea concedat vobis Smiralda caminum.— Fracassus dixit:—Qui dii, quae Smerdola, quod fas? 200 Est Deus in coelo, quo lux nitet absque tenebris. Vos mage diavoli brutti, lordique stryones, qui fugitis radios giorni, qui semper in umbris, more civettarum, gufforum, gregnapolarum, vivitis, et vos met divos, divasque vocatis. 205 Iuro tibi: quod non discedam partibus istis, donec iter retrovem, quod nos deducet ad orcum, Luciferumque tibi patrem, fratresque diablos discornare volo, totosque relinquere pistos. Dic: quod nomen habes?—Respondet:—Tu ne Tiphoeus? 210 tu ne Briaraeus, quia me deitate segurum sgomentare putas? Ego sum, qui fulmina magno condo Iovi, praesumque istis sine fine cavernis. Iuro deos: faciam vestras pentire pacias. Hinc uscite foras, praestum: quid statis? an anchum 215 vultis, ego dicam bis vobis? ite deforas. Vos altramenter tot porcos, totque cavallos cangiabo, veluti dii transformare cativos, malvagiosque solent homines in turpia rerum.— Cui Fracassus:—Habes magnam, confesso, rasonem, 220 dummodo, qui faciant illam, retroventur adessum. Attamen invenias seu divos sive diablos, qui te, quive tuam possint defendere causam. Non aliud ius nos, aliud non numen habemus, quam cor magnanimum, spadam, mazzamque feratam. 225 Ergo, quid indusio? nimium parlare codardos arguit; arma meis de compagnonibus: ut quid me sguerzis guardas oculis? da praestiter arma.— Sic dicens, calcem calidum vibravit eidem, quem smagazzavit rafioli more tenelli, 230 merdaque corporeis cunctis de partibus exit. Hinc alius, terrere putans bravegiando guereros: —Praesti—ait,—o famuli, quid statis? prendite tela scazzemusque istos temeraros extra fosinam. Exite, o tristes asini, gentesque ribaldae.— 235 Ac ea dum parlat, martellum corripit unum, et martellatam dat Baldo supra cerebrum. Quando fabri nudi zuffam videre comenzam, expediunt raptim martellos atque tenaias, parsque graves limas, chiodos et azale fogatum, 240 hisque armis audent mastris se opponere guerrae. Ridebat Baldus, nec fodro educere stoccum se dignat, quamvis nesplum gustaverat unum. Quamprimum festinus eos Boccalus asaltat, seque valenthomum nuda inter corpora monstrat. 245 Sed poco in spatio cuncti periere ferari, sunt etenim nudi: ceu fresca povina taiantur, nec per miracolum mansit, qui viveret, unus. Spezzacadena intrat per apertas denique portas, ruptaque de collo pendebat soga cavezzae. 250 Se se cum Pardo cantonem tirat in unum. Roccaforta tamen sentitur calcibus extra, qui pistando petras frangit, qui boffat et hinnit more cavallorum, quando fit gara tralorum. Tunc Fracassus, equo cupiens praestare socorsum, 255 vult exire foras, sed grandis ventus in illum ecce ruit, vastumque facit retro ire gigantem. Baldus ait:—Certe guastabitur ille cavallus.— Respondet Cingar:—Si sic fortuna repugnat, quid nostras ultra cercamus rumpere testas?— 260 Hoc dicens, sotosora domum voltare comenzat. Giubertus ponit carbones, excitat ignem manticibus, rossasque facit dare lumina bronzas. Lyronus retrovat vivo de marmore saxum, quod removet, speratque aliquem accatasse thesorum. 265 Ecce repentinus fit terrae motus, et antra undique tota sonant, faciuntque stupire barones. Attamen interea saxum Lyronus abrazzat, mox levat, et buttat per portas extra fosinam. Ecce drago (horresco referens) longhissimus intrat, 270 intratusque ruit propter squarzare Lyronem, qui sic arditus fuerat scoprire cavernam, qua latet haeroum pretium, palmaeque ducarum. Tunc causa hic patuit, quare tres ante cavalli saltabant fremitu, quos luridus anguis agebat. 275 Hunc tamen accensi, tractique insemma, cavalli calzibus assaltant, morsu, pedibusque davantis. Nil drago deffendit se fortes contra cavallos, imo venenoso cercabat dente Lyronem sternere, dum grottam vult ille intrare scovertam. 280 Baldus et Hippol ei currunt praestare socorsum, qui contra bissam crebro deffenditur ense. At focus interea morzatur flamine venti, quo tenebrae totum penitus rapuere lusorem, nec possunt socii proprias cognoscere fazzas. 285 Baldus ibi clamat:—Nihil, eia, timete, barones. Nostra quidem virtus magicas non extimat artes. Sed precor intantum (quia sic lusore caremus): nemo menet spadam, ne mutua vulnera dentur. Sola cavallorum sit guerra incontra dragonem.— 290 Sic ait, atque animat stimolanti voce cavallos, ut stimulare canes in porcos saepe solemus: qui, nunc mordendo, nunc calzos trando, domabant foetentem dragum; quamvis non vistus ab illis quaeritur ad nasum solummodo, namque cavalli 295 nil penitus possunt tenebris discernere foltis. Pardus agit calzis, nec lassat prendere flatum; Roccaforta tenet portam, prohibetque volenti se scampare fugam, tenet ac per forza dedrentum. Ille sed interea, nigrum vomitando venenum, 300 sibilat, et se se tumefacto gutture gyrat. Porrigit attentas quisquam compagnus orecchias, interdumque suas per gambas ire tralorum sentit, eumque procul sospingit calce Fracassus. Omnes coguntur nasum stoppare, nec oybo 305 dicere tempus habent, tantus iam puzzor amorbat. Tandem non potuit plus Spezza tenere cadena, Spezzacadena dragum lassat scampare tirantem. Ille viam liber scapolat, seguitantque cavalli; alter cum calzis agitat, sed morsibus alter. 310 Ille fatigatus sibi iam ingrossare fiatum sentit, ed intornum bassis volat anxius alis. Fracassus validum menaret saepe tracagnum, sed timet aut socios aut desertare cavallos. Pardus, habens animum furiatum contra nemigum, 315 dum tirat calzum, percusso Cingare, fallat. Cascat humi Cingar, Pardusque retornat, et ipsi Boccalo supra schenam saltavit adossum. —Heu—Boccalus ait,—succurrite, namque butavit me sotosora draco, magis imo diavolus extat.— 320 Respondet Cingar:—Patientia, contra doverum, contra meam voiam patientia, cara brigata. Me quoque nunc fecit saligatam rumpere culo.— Giubertus ridet.—Rides, Giuberte, facendam istam?—Cingar ait,—mihi nulla est voia grignandi. 325 Scilicet hic habeo ventosas atque cirottos, cum quibus acceptam possim medegare schenadam.— Talia dum placidis mottis baronia solazzat, egreditur cifolans oficinam denique serpens, quem Rocaforta suis calzis prohibere nequivit. 330 Ille cavernosas vadit stridendo per oras; dumque seguire parant guereri, protinus ecce, ecce fores bronzi, portaeque serantur apertae. At pede cum dextro, vasconum more, Fracassus currit, et ad terram, scarpato cancare, mandat 335 cuncta sotosopram, clamans sic voce tonanti: —Me seguitate ducem, quo nobis nostra codardis forcia smarrita est? ubi nostra prodezza, diavol?— Sic ait et signans se se, ruit extra botegam, quem non ulterius ricolavit forcia venti. 340 Tunc illi imbrazzant scudos, brandosque filatos disfodrando, foras armato pectore balzant. Hos quoque destreri drittis seguitantur orecchis, mortifer at dragus tenebrosa per antra vagatur, tumbarumque cavas cifolis ingentibus explet. 345 Ad quorum strepitum socii vestigia drizzant, tantonesque abeunt, quaeruntque per orba draconem, quem vel habere volunt mortum vel perdere vitas. Tum novus exoritur rumor, tantusque bagordus, ut non esse putent nisi centum mille diablos. 350 Vox confusa procul loca per scurissima bombat, quae venit innantum sensim, crescitque gradatim. Est id cunctarum rabidissima schiatta ferarum; quaeque suas reddit voces, ut usanza ministrat. Dat leo rugitum horrendum, lupus elevat urlos, 355 bos bu bu resonat, bau bau mastina canaia, nitrit equus, nasoque bufat, raspatque terenum. Sgnavolat et gattus, et adirans eiulat ursus. Mula rudit, mulusque simul, tum ragghiat asellus, denique quodque animal propria cum voce favellat. 360 Hi pariter celerant incautos contra guereros, duraque cum rabidis afferrant morsibus arma. Si manegiare volunt spadas, est grande periclum ne sibi medesimis mortalia vulnera figant. Quisque suum corpus sentit morderier, atque 365 per tenebras ullam nescit comprendere cosam. Longa cavernarum via, nigris plena latebris, tomboat istarum vario cridore ferarum. Fantasticarat multo iam tempore Cingar, quam retrovare guisam possit dare lumen ad orbos. 370 Invenit ascortus, gratans sibi denique testam, commenzatque petras azzalo tundere spadae: quae, quia spagnola est finissima lama, favillas per cecos passim busos facit ire micantes et pocho alquantam praestat lusore vedutam, 375 unde avisantur saltem, gnarique fiuntur compagni, si stent sibi retro aut ante diabli, namque diabli erant, induti membra ferarum. In quorum medio Baldus se primus afrontat, ignudoque feras brando smembrare comenzat. 380 Fracassus, pariter, longe bastone butato, cum manibus tantum brancat, perstringit, afogat, atque caneggiatos duris necat unguibus apros. Cum manibus, dico, tantum, cum dentibus atque squarzat, et in tepido se totum sanguine sbroiat. 385 Virmazzus, nec non iunctus Philofornus apressum, contra duos tauros magnam coepere baruffam. Cingar crebra menat per duras vulnera cotes, quem drago predictus post schenam falsus asaltat, vultque vetare illum ne sic det lumen amicis. 390 Clamitat altorium Cingar; Moschinus aiuttat, et spadam abiiciens, illi se buttat adossum, per collumque tenens, manibus stringendo, cavalcat. Serpa, viam currens, Moschinum tergore portat. Viderat id factum Falchettus, donat aiutum, 395 insequiturque cridans:—Quo te, Moschine, diavol, quo, Moschine, drago te portat? smonta, miselle, nanque tuae timeo vitae, cito, salta deorsum.— Moschinus non audit eum, sed fertur ab angue, quem validis pugnis sempre ferit inter orecchias. 400 Ecce ambos raptim volucer Falchettus arivat; ut giusum balzet, crebro clamore monendo. Moschinus vero, post se cum sensit amicum, quadruplicans animos, tam fortiter ilia serpae stringit, ut illa cadat terrae, mancante fiato. 405 Falchettus subito per dextram zaffat orecchiam, serpentemque retro nunc huc, nunc protrahit illuc; Moschinus stat firmus equo, calcagnaque menat, cumque manu armata guanto tampellat et urtat; se retrahit serpens, nec vadere curat avantum. 410 Non aliter quum vacca neci sit tracta becaro, plus redit indretum, quo plus guidatur inanzum, squartatas quoniam cernit de longe sorellas, inque cruentatis pendentia membra cavecchis. Cingar ibi assistens totum dentaverat ensem, 415 qui iam non brandus sed dentea sega videtur. Non tamen e saxis flammas excudere cessat, exiguosque suis sociis praestare lusores. Ipse drago noscit se mortum, protinus altram vertitur in spetiem, quoniam (mirabile dictu) 420 quae nunc anguis erat, formosa putina videtur, cui nomen Smiralda fuit, de gente luparum. Cascat Moschinus, dum sub culamine longa schena deest, formamque piat drago ille novellam. Falchettus stupuit, cuncti mirantur in illam, 425 a capite ad plantas indutam vestibus albis, quae manibus librum retinet, mussatque parolas, seque coprit latitans ne sit compresa baronis. Sed rapit in socca Falchettus praestiter illam, cui fugit e manibus vestis; Falchettus, osello 430 praestior, hanc iterum per trezzas illico zaffat, medesimoque actu scarpat de pectore librum. Admiranda nimis comparuit ecce facenda. Vix Falchettus eam raperat, librumque serarat, omne repentinas animal se scampat in umbras, 435 imo abeunt in frotta simul sex mille chiapini. At Smiralda cridat, planctumque comenzat amarum, Falchettumque rogat supplex, sic ve:—Ayme—losingat,— ayme ego, non curans hominum consortia, vitam his teneo castam grottis, servoque pudorem. 440 Ah miserere tuae famae, Falchette, nec istud dignum laude putes, teneram offendisse putinam. Quid facias de me, quae sum muliercula? de me, quae sum de numero nympharum Palladis una? Ergo, precor, voias toltum mihi rendere librum, 445 perque meam me andare viam permittere fas sit.— Talibus ingannans, Falchettum porca carezzat, barbozzoque eius digitis putanella duobus fat squaquarinellum, velut est ars vera piandi, sive carezzandi menchiones atque dapocos. 450 Venerat huc Baldus, Cingar, cunctique barones. Hique simul quantum sit bella fiola stupescunt: alter ait:—Scelus est bellam ammazzare putinam;— alter ait:—Scelus est bruttam scapolare putanam.— Dum tamen hanc Falco, mossus pietate, parecchiat 455 linquere, quae vadat quo se sua voia comandat, dumque putat secum proprii dishonoris afettum, ecce procul vox alta tonat, cum voceque lumen apparet radians, quae clamat:—Prendite rursus, prendite, barrones, lordam foedamque bagassam. 460 Mundus namque omnis tali pro peste ruinat.— Lyronus repiat subitus per colla puellam, quae se de teneris Falchetti solverat ongis, hanc ve tenet firmam, donec barbatus arivat illuc vecchiardus, similis gravitate Catono, 465 qui primum laeta compagnos fronte salutat. Mox iubet, ut voiant magicum sibi tradere librum. Illa statim cridat:—Ne des, Falchette, quadernum. Iste malus vecchius vos ingannare parecchiat.— Cui senior conversus ait:—Strya pessima, iam iam 470 tempus avicinat, quo debes rendere contum de tot perdutis animis, ad averna gitatis pro te, proque tuis paribus de prole stryarum. Dic, meretrix Satanae; dic, concubina Chiapini: dic nunc quae pars est? dicis, te Palladis unam 475 de nymphis, cum sis Porta ipsa Comasna Milani, per quam tot gentes vadunt redeuntque frequentes? O nimium te te passa est vindicta Tonantis; quam dare iam poenas, quam iam decet ire sub orcum. Eiice nunc, Falchette, librum, nunc eiice pestem, 480 carrognamque orbis totius et aetheris oybum.— Falchettus Baldum guardat, cui Baldus acennat barbato parere seni. Falchettus arenae librettum gittat, nec apena butaverat illum, ecce repentinus strepitus, motusque tereni, 485 turba diavolorum properant, zaffantque ribaldam, quae meschina cridans tunc strassinatur ad orcum, cumque putanabus aliis, sex millia voltas per quancunque horam, cibus est et fezza diabli.
LIBER VIGESIMUS SECUNDUS
Nunc bastum caricare tuum, mea mula, gravoso est opus incarico, sub quo sudando cagabis, atque fachinando foenum speltamque padibis. Tu mihi monta susum, tu mecum, Grugna, cavalca, 5 nanque necessamur coeptum complere viaggium. Malferrata licet pedibus sit chiucchia davantis, importanza tamen multa est acatare poëtam, illum barbatum, vecchium, grassumque poëtam, quem praecedentis sub fine voluminis esse 10 dixisti apparsum Baldo, Baldique brigatae. Ut tamen ad plenum vatis chiarezza cotanti nota sit, historiam primo repetamus ab ovo. Est lagus Italiae, Degardam nomine dicunt, quem mea cantavit soror olim Gosa Maderno 15 tempore quo Gardon vastabat regna Monighae, inque Rivoltella cathedrabat papa Stivallus. Hoc de ventre laghi grandis flumara cavatur, quae, qua Pescheriae rocchae fortezza menazzat, trottat praecipiti per pascola virda camino. 20 Menzus habet nomen, qui fregat moenia Godi, donec Mantoae muros circumfluit urbis, parque fit oceano, quum vastis calcitrat undis. Ast ubi perque urbem properat, circumque muraias, ventronesque menat zosum, cagatoria purgat, 25 en iterum stringit ripas, fit flumen, et ancum currit ad ingentem retrovare Governolis arcem. Primius ille tamen, quam tornet currere, factus de pelago flumen, binas trovat ecce nemigas per scontrum terras, quas inter Mintius ipse 30 defluit, atque tenet spartitas more luparum, quae rapido vellent addossum currere morsu. Sic Hosthya Padi Revero spartitur ab undis, sic Stellata sedet Figarolo sgiunta per amnem. Illas ergo inter terras sua flumina Menzus 35 fert vaga, ne vastis meschientur cuncta ruinis, et male dispostos rabies diabolica stighet. Altera stat valli, chiamata Pyetola dextrae. Altera stat monti, chiamata Cipada, sinistro. Illa bravat contra totos, ut Roma, paësos; 40 ista suas spresiat, veluti Chartago, brauras: unde piat forzam capitalis guerra tralorum. Sed quia Virgilium studiosa Pyetola vatem gignerat, et se se decorarat nomine tanto, morsibus invidiae marcebat flegma Cipadae. 45 Omnibus impresis nolebat cedere mundo, hoc solo in factu sibimet Cipada corozzat: quod nullis esset penitus fornita poëtis. Quid facit? eligitur, sancto mandante senatu, ambassator, habens lettras magnumque saperum, 50 qui doctoratus totum messale sciebat. Is Curtatonis de portu ad regna gregorum pervenit, et claram Nigroponti fertur ad oram. Protinus accurrunt gentes, magnumque Cipadae ambassatorem multo sumpsere triumpho. 55 Postea, quid tandem vadat faciendo, rechiedunt. Ille sibi poscit guidam, qua ductus arivet mons ubi Parnassus forat alto vertice lunam, namque habet ut Phoebo parlet, Phoebique sorellis. Praestiter admissus fuit ambassator ad undas 60 belorophontaeas, et, factis mille carezzis, ambassariam scoltavit Apollo Cipadae. Quae fuit: ut, veluti de vate Pyetola tanto Virgilio godit, sic magna Cipada poëtam possideat talem, qui nervo carminis ipsum 65 non tam Virgilium, sed Homerum buttet abassum, qui nec sint digni sibi nettezare culamen. At Phoebus, reputans cosam maturiter omnem, sic tandem responsa dedit:—Diversa metalla sunt, quae diversis soleo partire poëtis. 70 Cui datur argentum, cui stagnum, cui datur aurum, fluxile cui plumbum, cui tandem cagola ferri. His de materiis magazenus noster abundat, praeter quod solos per Homerum, perque Maronem scattola vodata est auri, nec dragma remansit. 75 Illi poltrones sicophantae cuncta vorarunt, nec migolam fini liquere nepotibus auri. Si mihi Pontanum proponis, Sanque Nazarum, si Fracastorium, si Vidam, sive Marullum, crede mihi, alchimia est quidquid dixere moderni. 80 Qua propter nostrum ne spernas carpere sanum conseium, si vis impresae talis honorem. I magis ad sguataros, et clara trovare procazza regna lasagnarum, felix ubi vita menatur, ocharumque illic verax paradisus habetur. 85 Sicut ego hic cytharam pulso, danzantque Camoenae, intornumque mihi faciunt saltando coronam, sic illic pivam Tiphis sonat intra sorellas, quae sibi pancifico faciunt in frotta morescas. Huc fretolosus abi, ne migam tarda caminum: 90 nullus adhuc illa praecellit in arte novella, prima manet siquidem macaronum palma Cipadam.— His ambassator sentitis, masticat alto cuncta supercilio, Phoebumque rigratiat, inde per Zibeltarri strictum canale trapassat, 95 oceanumque secans per drittum perque roversum, cercat, vestigat, petit hic, interrogat illic, donec acattavit montes finaliter illos, gens ubi salsizzis vignas ligat, omnis et arbor talibus in bandis tortas parit et tortellos. 100 Hic patrem alloquitur Tiphim, Tiphisque sirocchias, grataque praestata est tanto udientia messo. Ergo novam tandem tulit hinc Cipada recettam, per quam trippiferum valet aquistare poëtam, cui Maro sit zagus, et mulae striggiator Homerus. 105 Ergo putinellus clara de stirpe Folenghi eligitur patribus populoque insemma dunato, ponitur in medium, quem publica spesa Cipadae nutriat, et tassis nemo scusetur ab illis; utilitas quoniam cunctis est publica, quando 110 sit comunis honor cunctis nutrire poëtam, qui sonet et cantet cum piva gesta Cipadae. Mox fuit apparsum toto miracol in orbe, quale aiunt magno quondam evenisse Platoni, quem pascebat apum squadronus melle putinum: 115 sic quoque quottidie passabat nigra frequenter merla Padum, portans infanti pabula becco, qua propter nomen Merlini venit ab inde, motivumque frequens coepit celebrarier illud: —Merla Padum passat propter nutrire Cocaium.— 120 Traditur inde viro savio, doctoque pedanto Merlinus puer, et versu prosaque peritus cum sociis multis ivit studiare Bolognam, et philosophastri baias sentire Peretti; unde comenzavit super illas torcere nasum, 125 inque Petri hispani chartis salcicia coxit. Ad macaronaeas potius se tradidit artes, in quibus a teneris ungis fuit ille Cocaio praeceptore datus, pinguisque poëta dicatus. Dum Pomponazzus legit ergo Perettus, et omnes 130 voltat Aristotelis magnos sotosora librazzos, carmina Merlinus secum macaronica pensat et giurat nihil hac festivius arte trovari. Ergo per obscuras dum praticat ille cavernas, ecce hic apparet Baldo, velut ante notatur, 135 Smiraldamque magam iubet hinc portare diablos. Mox acarezzanter Baldum, Baldique sodales stringit, et abrazzat, ducitque in tecta fabrorum, quos super adstantes faciens residere cadregas, sic favoleggiat eis:—Bene nunc veniatis, amici. 140 Sunt anni centum, sex menses, octoque giorni, quattordesque horae, quod ego Merlinus in istis vos attendo busis terrae, grottisque diabli. Sors bona me fecit tales meritare barones, qui vadant penitus, magno guidante Serapho, 145 Gelforeas guastare casas, scornare diablos. Conveniet grandes vobis passare travaios; ut desperati vitae quandoque saritis. Gratia sed coeli, quae voscum semper habetur, non aberit vobis, nec vos possanza diabli 150 offensare potest, si rerum factor aiuttat. Attamen, ut Giesiae vetus est retrovatio sanctae, nuntio vos omnes: mihi confessare bisognat, namque pretus sacratus ego sum lectus ad istam legitime impresam, per quam peccata lavantur. 155 Nec confessandi vobis vergogna sit ulla, namque bonum talis meritum rossezza ministrat.— Cingar, id ascoltans, toto se corpore stringit: o quam dura cosa est homini confessio pravo! At Baldus, cui semper inest syncera voluntas, 160 laetus ait:—Nobis parlatio vestra gradivit. Sic, Merline pater, tibi confessabimus omnes. Dudum coelestis nota est clementia Patris, qui non misurat quantum peccamus in illum, sed nos optat, amat, tirat, salvatque ribaldos; 165 nos imo elegit, nos imo vocavit ad esse iustitiae invictos soldatos atque barones. Spondeo sic igitur, per iusti pignora dritti, ille sibi fidos nos cheros semper habebit. Vos agedum, socii, mentem brancate gaiardam, 170 quisquam nostrorum sua nunc malefacta sedazzet, discutiatque suum veteri de sorde gabanum.— Tunc omnes taciti subito loca singula prendunt, seque sibi testam grattant, cerebroque travaiant: utque sciunt, aut scire queunt, peccata recordant. 175 Cingar plus aliis habet, unde tapinus ab imo pectore suspiret: nescit qua in parte galonem voltet pensandi montes, pelagumque malorum. Dum memorare studet, scelerum confusio surgit, dumque malum putat hic, subito domenticat illic. 180 Baldus adest primus, deponit cingula spadae, fronteque summissa, curvoque utroque ginocchio, incipit, et miro sua facta sub ordine narrat. Post quem Falchettus quidquid commiserat ipse parte viri (ut naso, gustu, visuque) fatetur, 185 sed quae parte canis, tacuit, tenuitque budellis, namque canes Gesiae non confessare tenentur, et Falchettus erat vir ante, canisque dedretum. Crimina Fracassi multum pochetina trovavit, namque bonus certe semper fuit ille polaster. 190 Sat Lyronus erat caricus, sat plenus et Hippol, corsarus quoniam fuit hic, fuit ille ladronus. Moschinus sequitur, cantorque Gibertus; et ambo defectus dixere illos, illasque fusaras, quas aqua sancta lavat, quas pulsio pectoris arcet. 195 Centauri non longa fuit confessio, nam, quo parte cavallina peccatur, culpa niuna est. Inde satisfecit Philofornus, et inde Bocalus, quem sibi quamprimum Merlinus ab ante levavit, cogebatur enim gravitatem rumpere risu. 200 Casus quos dixit, censuras quas memoravit, non Pisanella tenet, non Summa Rosaria versat, non Deffecerunt, non altri mille libelli. Manserat extremus Cingar, chiamatur ad ultim, it velut ad forcam, montagnam portat adossum. 205 In primis nescit signum formare crosarum. Postea confundens simul omnia, quidquid in ore concipitur, spudat, clausisque eructuat occhis. Baldus id advertit, suspiria Cingaris audit, et mussando suis cum compagnonibus, inquit: 210 —Em em, stat freschus, colmus est saccus et arca.— Illi non possunt non risum promere, quando Cingaris advertunt, dum se confessat, afannum. Quem suspirantem, quem fazzam saepe sugantem contemplant poverum, stanchisque dolere ginocchis. 215 Confessus tandem, fuit assolvestus ab illo, cui datur, ut potuit credi, penitentia grandis. Omnia promittit Cingar; gran cosa parebit, si de promissis attendet forte mitadem. Illico se tollens a confessore, scapavit, 220 promittitque Deo: posthac, dum vita manebit, non confessandi plus oltra piare fadigam, qua non est maior, qua non stentatior altra. Talibus exactis, surgit Merlinus et inquit: —Eya cavalleri, quae vos indusia tandem? 225 Non est tardandi, quum tempus habetur agendi, vos estis mundi, vos netti, benque sgurati, quae tardanza trigat? tantum peccare cavete. Peccantes iterum grandissima poena moratur.— Dixerat et nullo biscottos zuccare factos, 230 persuttumque satis ranzum, modicasque nosellas, apponit tavolae, cunctosque sedere comandat, excusamque facit de rerum paupere mensa. Denique post epulas et aquati pocula vini, hos menat introrsum, petramque levare molini 235 praecipit: huic paret fortissima schena Fracassi, dimidiam removet montagnam, vastaque rupis bocca scovertatur, per quam datur ire facultas. Tunc Merlinus ait:—Tombam rugate per ipsam. Nil dubium, magna hic ventura catabitur, ite.— 240 Baldus it in prima: descendit mille scalinos, succedunt alii, solo remanente Cocaio. In fundum scalae porta ingens clausa trovatur, cardine quam rupto cum calce Fracassus aprivit. Introëunt altam, longam largamque masonem, 245 lux ubi tanta nitet, tantoque lusore coruscat, ut iurare queas ibi solis stare palazzum. Lucis causa petra est, petrarum maxima, carbon: quae non gallinae, sed struzzi grandior ovo est, et subterranae scurezzam noctis agiornat. 250 Protinus huc trahitur Baldus splendore rubini, fulguritas cuius vistam sibi tollit ab occhis. Circum circa salam sunt arma tacata murais, pulchra nimis, totum nec talia vista per orbem. Stant omnes stupidi, veterum gestamen honorant, 255 relligioque sibi est tales toccare facendas. Ad caput ipsius camerae stat maximus elmus, elmus Nembrotti longo surgente penazzo. Baldus ait:—Nembrottus erat persona gigantis, tuque gigantescam portas, Fracasse, staturam. 260 Ergo gigas cum sis, caelatam sume gigantis.— Paret Fracassus, ferrique in vertice brettam calcat, et altanum despiccat in aëra saltum. Hectoris arma, nigris aquilis ornata, manebant fixa similmenter muro, quae fina metallo 265 argento et auro, duroque azzale coruscant. Temporis haec spatio godivit Roma totanto, quot tanto tenuit mundi signora bachettam. Ast ubi se stessam nimis alta superbia stravit, arma retornarunt sub terram Brontis in antrum. 270 Quae modo magnanimus merito sibi Baldus adobbat. Sunt ibi, quae greghi stiparunt corpus Achili; sunt quae fortis Aiax, quae Theseus, atque bravazzus Pirhus adobbabat, quae Orlandus, quaeque Rinaldus, quaeque Durastantus, Rodomontus, quaeque Gradassus, 275 Zanque Picininus, Nicoloque et Gattamelada, Barthoquelomeus, quem gens dixere Coionem. Pendula stat travis etiam corrazza Goliae, ipsaque Sansonis dentata ganassa gigantis, ipseque Morgantis de pesis mille bachioccus; 280 Fracassus piat hunc, licto bastone, sonaium, cum quo campanas inferni rumpere sperat. Baldus ait:—Nulla hic armorum copia mancat. Quae viltas animi, vel quae reverentia trigat vestros nunc sensus, ut non bona tela pietis?— 285 Tunc ibi compagni, nudato corpore vecchis protinus arnesis, ferro se se undique fino circundant, fibiantque auro, gemmisque corazzas. Inde piant scudos, targas, tondasque rodellas, affectantque atris iam se meschiare baruffis. 290 Verum Boccalo non ullam contigit armam proposito retrovare suo: butat omnia, versat omnia, nec penitus, quod passim cercat, acattat. Tandem vista sibi fuit unica cosa volenti: Margutti squarcina, olim cantata Loyso, 295 in quodam cantone iacet, sine cortice fodri, unde refulgebat multo rubiginis auro. Hanc avidus brancat, basat, cingitque galono, incusatque alios compagnos esse fachinos; atque insensatos, omnique rasone carentes 300 clamitat, ut, nullis qui possint ire gravezzis, en voiant sic sic ferri portare valisas, sic ve fachinales usare ad pondera spallas. Baldus, id ascoltans, inquit:—Boccale, quid armis non te sicuras? en aspice, quanta superchiant!— 305 Respondet:—Non me ferrum natura creavit. Sum de carne caro, sic sic de carne manebo.— Cui Baldus:—Dagam Margutti quid geris ergo?— At Boccalus:—Ego sensi, credoque quod ipso sub Phlegetonte bonas anguillas illa brigata 310 peschet, et inflatas multa grassedine ranas. Si tibi mancabunt illic, menchione, vivandae dic: quid mangiabis? qua guisa, quove modello anguillis poteris, vel ranis tollere pellem? En ad propositum nostrum squarcina trovatur, 315 quae cavet anguillis soccam, ranisque camoram. Suntque illic oleo caldaria plena boiento, ut Bariletta docet predichis, fraterque Robertus; frizere padellis quis ranas posse vetabit, anguillasque illas ad arostum ponere speto?— 320 Talia dum rident socii, compagniter ipse Baldus in aspectu magno se lanzat in auras, leggiadrusque cavans brandum scrimire comenzat, intornumque agilis ventos colpizat inanes. Cingar in instanti trat de gallone spadettam, 325 verdugumque habilem cum cappa ferre stocadas, subque rodelletta se totum curvus abassat. —Quid tu—inquit,—bravas? pentibis forte, pochettum stimo bravamentum rofiani, guarda, sta saldus.— Sic dicens, tractum tres colpos fecit in unum, 330 mandrittum, puntamque statim, celeremque roversum. Baldus cuncta schivat, nec semet aretrat un'onzam, ridet et it circum, nec adhuc tirat, imo repossat, miratque attentus quod Cingar porrigat unum ante pedem; quod si faciet, sotosora tomabit. 335 Ergo piatonadam distesam denique menat, et pede supra pedem posito simul, ecce repente Cingar humi cascat, culoque sigillat arenam, namque, pedem proprium calcatum sub pede Baldi dum retirare putat, propter scansare roversum, 340 non potuit subito, Baldi sub calce retentus. Inde statim, Baldo plantam relevante retrorsum, in schena tomavit humi, iacuitque stravoltus. Omnes quam subito laetos movere cachinnos! Cingar et ipse ghignans sursum levat illico, cridat: 345 —Eya cito, fratres, quid statis? ducite spadas, atque simul mecum Baldo chiocchemus adossum.— Tunc omnes pariter brandos in fretta cavatos menant de piatto, Baldumque toccare procazzant; qui ferit in fianchis, qui retro, qui ferit ante. 350 Ast ita non pirlat, quum foemina fila revolgit, guindalus, aut naspus, vel petra rotonda molini, ut rotat hic Baldus nunc huc, nunc praestiter illuc arduus, atque parans sibi muscas undique brando. Denique toccavit cunctos, intactus at ipse 355 constitit et scrimmae ludique reportat honorem. Tunc Cingar gemmam, cui par cum sole lucerna est, despiccat muro, Baldique reponit in elmo. —Hunc tibi victori—dixit—largimur honorem. Per baratrique domos tali nos luce guidabis.— 360 Annuit huic barro, scalamque salire comandat. Ianque superveniunt, stippati corpora ferro. Tum Merlinus eis ita paucula dicta favellat: —Dux eris, atque pater sociorum, Balde, tuorum. Nulla superstitio poterit te vincere solum. 365 Sic tibi disposuit savii mens alta Seraphi. Ite viam tandem, vos tandem lasso, valete.— Dixerat, et clauso restavit solus in antro. Cingar it allegrus, balzatque legerus ad auras: sustulerat spallis vastum confessio pesum. 370 Bertezzat, burlat, soiat, titaloraque cantat. Aures Falchetto tirat, nasumque Bocalo, qui quoque Merlino salsa de carne mezenum robbarat, quamvis confessus alhora fuisset, et licet ad grepias restarant retro cavalli, 375 quos promittebat Merlinus pascere foeno, seu Demogorgonis spelta, seu Pinfaris orzo. Ipse tamen Boccalus, habens quod habere bisognat, menabat caricum multis de rebus asellum. Increpat hunc Baldus, poverum spoliasse romittum. 380 Cui Boccalus ait:—De mangia in pace biavam. Et tu non portas in bocca forte molinum? Scilicet ad baratrum poteris retrovare tavernam.— At Baldus:—Plenae bastant de pane sachozzae. —Imo—respondet Boccalus,—Norma recordat 385 quod «solo non pane potest homo vivere mundo». Nonne caro carnem facit, attestante pedanto Doctrinale meo, declinans nomina terzae? Nonne flagellabat mihi saepe culamina propter rectis «as es a»? qui mattus nascitur, unquam 390 non guarrire potest, etiam medegante Galeno.— His mottis allegra ibat brigata per umbras. Quisque piat festam pro Cingare, proque Bocalo nam concurrentes sunt ille, vel ille magistri arte Bufalmacchi, Neli, mastrique Simonis. 395 Vadunt praeterea follas narrando facetas, ut via longa nimis videatur curta brigatis. Baldus in excelso carbonem baiulat elmo, qui nihilat grossas radianti luce tenebras. Iamque caminarant miliaria multa per umbras, 400 quando novus rumor post terga auditur ab illis. Stat Baldus, pariterque alii, drizzantur orecchiae. En vox multa sonat:—Sta, guarda, vade, ritorna.— Quali cum guisa regem sociare videmus, mille alebarderos inter, totidemque barones, 405 per quos huc illuc dabandam stare iubetur, dicitur et—Largum largum,—baculique menantur; tali vicinat se se barronibus agmen, qui non contra venit, sed post sua terga caminat. Baldus ait:—Mirum! quo nascitur ista novella? 410 Disfodrate cito brandos, date brachia targhis.— Dixit, et ad bandas stradae cito dividit omnes. Fit via per puntas spadarum, utrinque paratas sforacchiare illos, qui ultra passare menazzant: sic sic per piccas seu guizzer, sive todescus 415 trapassare solet, crudeli morte necandus. Ecce rivat tandem multae confusio gentis, nulla sub alphero quos ordinanza coërcet, sed variis foggis franceso more cavalcant. It fretolosa cohors, spronatque trotone serato 420 non miga zanettos, curtaltos, atque frisones, sed pro, num dicam? quis credat? nempe cavalcant quadrupedes ligni scannos, tripedesque scanellos, fornari gramolas, descos, misasque farinae, concas, telaros, conocchias, guindala, naspos, 425 cadregas, cassas, cophinos, lettiria, scragnas, barrillos, secchias, gratarolas, mille novellas. Omnes ingentem faciunt per saxa tumultum, trentaque para sonant, dum tirant retro per umbras schiodatas tavolas, dum stringunt ilia buttis. 430 Per medios passant muti tacitique guereros. Unde prior Cingar sbroccat de pectore risum, postea conclamat:—Quae gens? ola, ola, quo itis? quae vos fretta menat? nobis parlate coëllum.— At nemo respondet ei, tutaviaque passant. 435 Rident compagni factum, tamen omnia cauto stant mirare oculo, brandos menare parati, si qua sibi forsan tunc noia fiatur ab illis. Falchettus loquitur:—Longa est ea tira virorum, credo tirintanam penitus hanc esse stryonum. 440 Est hodie giornus zobiae, giovedique triumphus. Ad Demogorgontem properant, cursique madonnam. Non tamen ulla mihi certezza; domanda, Bocale. —Non—Boccalus ait—faciam; tu stesse, domanda. Fortunam tentare nocet spessissime multis. 445 «Quando canis dormit, noli distollere somno».— Vix ea finierant, extremior ecce ruebat, atque stafezabat magrazzam supra cavallam, scilicet in dorso magni grossique botazzi, dumque ultra passat per spadas undique nudas, 450 Cingaris extremo toccavit pollice nasum, quo facto ad totam briliam dat frena botazzo. Res miranda statim comparuit ante vedutam; Cingaris en se se nasus gonfiare comenzat, ut fit quum flatu porci vesica repletur. 455 Iamque fluens giusum barbozzi ad menta calabat, iamque bighignolus lambicchi paret aguzzus, quo stillare solet bozas spetiarus aquarum. Obstupet hic Cingar, nescitque movere parolam; nescio quid monstri pensaverat esse, vel umbram, 460 unde manu reparare volens urtavit in ipsum nasazzum, qui iam terrenum longus arabat. —Me miserum—clamat,—quae cauda? quis iste budellus? Unde mihi magnus subitano tempore nasus? Cernitis, o socii? quo tanti copia nasi? 465 Qua mihi de banda nasorum maximus exit? Nunquid totus ero crescendo denique nasus? Deh per amore Dei, deh non permittite, fratres, ut sit opus tanti mihi nasi ferre valisam.— Baldus non potuit non fata dolere sodalis. 470 —Ne timeas—inquit,—ne fle, mozzabimus istum nasonem petito, cui pristina forma redibit.— Hinc Boccalus ait:—Nescis, marzocche, coëllum. Imo tibi invideo de longi munere nasi. Nonne manens drittus poteris nasare melones? 475 Nec peponessarum plus oltra chinabis odori?— Quo motto risit Cingar.—Patientia—dixit,— me iam per nasum bufali de more tirabis. Sed quia trenta pedes iam nasi forma trapassat, andantique mihi gambarum crura molestat, 480 hunc volo prolixum dare circum circa colengum, deque meo naso triplicem formare colanam.— Sic ait atque facit; collum ter nasus abrazzat. Sed quia continuo crescens humore pesabat tanquam bos Chiari, nec eum ferre ultra valebat 485 Cingar cum spallis propriis, nisi detur aiutus, illico Falchettus, dulci compassus amico, illius a collo nasum distorthiat omnem, supra suosque humeros nasonis pondera gestat, cui, mutando vices, succedunt saepe sodales. 490 En pater interea veniebat a longe Seraphus, garzonesque duos uno menat agmine secum. Alter erat mulus, greghesco patre creatus, cui mater calabresa fuit: pensate, fradelli, quae mistura brodae, quae messedanza salattae. 495 Barrus erat, giottus, latro, fur, forca, trufator. Quid restat? stradiottus erat, queo dicere peggium? Sed quia per guerras stradiotica semper usanza est ferre scaramuzzas, aut appizzare baruffas, inde attaccatis armis se trare dabandam, 500 Pizzacapellettus seu Pizzaguerra vocatur. Hac hominis spetie sibi servit cura Seraphi, impresasque novas ad efettum mandat ob ipsum, sicut certa monet sibi constellatio cosas. Alter erat iuvenis, quo non formosior unquam 505 Narcissus fuerat, non castior ipse Iosephus. Is nihil omnino mangiat, pissatque, cagatque, sed fortunato semper nutritur amore. Bellus amat bellum, bello redamatur amante, nec zelosiae squarzatur dentibus unquam, 510 nanque fit a stellis bene iunctis certus amari. Haec quoque gratificat complexio diva Seraphum, egregiasque facit, prout chiedunt tempora, provas. Cui Rubinus erat nomen, cognomen Ubaldus. Ergo hic Seraphus traxit de pectore librum, 515 dumque legit, magni tres cervi protinus adsunt. Ore brias, ut equi, gestant et tergore sellas. Hos montare iubet, redinasque molare, Seraphus, unde simul strictis calcagnibus, oreque chiuso, menteque raccolta per opaca silentia trottant, 520 imo volant, quoniam portantur supra diablos. Itur ad orbescam quocumque guidatur ab illis, inque oculi motu post Baldi terga fuere. —Sistite—tum dixit Serraphus,—sistite cervos, ecce mihi Baldi grottas illuminat elmus.— 525 Tunc dismontatur, cervosque andare iubetur. Inde petras upupae signentas quisque stupendas collocat in bocca, quo facto nemo videtur, ast invisibilis vadit, neque cernitur usquam. Ergo simul properant: alios comprendere possunt, 530 at non comprendi, velut est essentia rerum. Inter compagnos Baldi compagniter intrant, quo muti, taciti, cheti, nulloque veduti, incipiunt menare manus ac ludere pugnis. —Oyme—cridant omnes,—quid enim novitatis habetur?— 535 Serraphus ridens Boccalo tirat orecchiam: —Oy—ait,—oy, quis erit tantum indiscretus ut aures de testa streppare mihi…—Dum dicere «voiat» ille parat, chiappa culi picigatur in una. —Vah cagasanguis, ego non possum vivere, cancar, 540 Balde, tibi veniat; quo me in bonhora guidasti?— Pizzacapellettus gambam transversat inanzum Lyrono, qua se simul ille intoppat, et ancum it simul in terram, rumpitque cadendo ginocchium. Hippol ait:—Nihil hic giovat portare lucernam, 545 cum sit quod nobis tollatur vista videndi. En ego tampellor pugnadis, Balde, cotoris, nec prorsus video, sed tantum sentio goffos. Attamen esse tibi pazzus fortasse videbor.— Sic ait, et colera tactus, chioccante Rubino, 550 incipit ad ventum palmas vibrare seratas, morsibus et calzis foltas bussare tenebras. Saepe menat gambas picigatus ubique Fracassus, villanusque paret, qui scalzus tempore caldi non valet a moschis gambas reparare caninis, 555 aut a zenzalis duram deffendere pellem. Serraphus subito Falchetti e tergore nasum Cingaris abstulerat, passimque menabat ut orbum. Ille cridat:—Ducor per nasum buffalus, et quo, et quis me ducat, minimum non cerno cotalum. 560 O gran cosa quidem, pazzi qui talia cercant.— Vult illi Moschinus opem conferre, sed unum accipit in fianchis punzonem, retroque factus vindicare parat, schiaffumque roversat acerbum, ut tres de bocca dentes smassellet ab umbris; 565 at rigidum colpit saxum, recipitque figuram iuxta materiam, et meritum mercede pagatur, namque super digitos sofiat, velut assolet ille, qui nimium caldam properat mangiare polentam. Multoties huc se voltat Giubertus, et illuc, 570 dum sponsonatur pugnis ab utroque galono. Ipse similmenter trahitur Philofornus, et ictus dum recipit stranios, banda se torquet in omni. Denique post aliquod susceptum utrinque solazzum, Serraphi iussu de bocca quisque lapillos 575 extrahit, et clari cunctis patuere visaggi. O puta, si rident ac laeto corde solazzant! Noscunt Serraphum, cui chinans Baldus honorem rendit, et abrazzat Pizzam, iuvenemque Rubinum. Supplicat inde: voiat, si alcuna potentia libris 580 est magicis, contra praestigia tanta stryarum, Cingaris a vultu tam grossum tollere nasum. Cui Serraphus ait:—Bene si consydero cosam, Cingar habet tortum, proprium nec ad utile guardat, dum bene fornitum cercat deponere nasum. 585 Si bene quidquid agat nescit retinere cerebro, ad nasum faciat tres, quattuor, octoque groppos.— Cui Cingar:—Serraphe pater, non curo quatrinum, esse parum memorem, cerebrumque ostendere gatti, dummodo tanta mihi scarichetur sarcina nasi. 590 Nam quis rinoceros naso nasutior isto? Deh, per amore Dei, pactum veniamus ad istud: tollite vobiscum nasum, totumque cerebrum; tantum, quos habeo dentes, serventur in ore, ut mangiare queam, si non memorare, quid inde?— 595 Tunc Serraphus, habens plenam de nescio quidnam tascazzam, cavat inde, velut chirurgicus, unam ampollam unguenti mira virtute pieni. Ungit utranque manum sibi stesso, deinde perungit nasonem leviter, pressatque tirando deorsum, 600 ut pressare solent qui mungunt ubera vacchis. Ille calat sensim, candelae more brusantis, quae venit ad virdum, parvo remanente mochetto. Dumque redit primum guttatim nasus ad esser, stat Cingar prontus, raptimque se ab ungue Seraphi 605 eripit, ut vidit sgrossatam denique codam. Nec fuit ordo unquam posthac, sibi tangere nasum, addubitans etiam prigolos incurrere nasi, de quibus exierat sola mercede Seraphi: cui grates reddit, docto sermone, galantas. 610 Inde vale dicto se compagnia diremit: Baldus it ad bassum, Serraphus tornat ad altum.
LIBER VIGESIMUS TERTIUS
Iamque caminarant giornatas quinque per umbras, donec ad extremum fines reperere cavernae. Non datur ulterius procedere posse pedattas, nam smisurato trarumpitur orbita saxo. 5 Hinc sibi destranium paret reflectere gambas et replicare viam, tanta stracchedine factam. Ergo impazzati restant, velut usus habetur; quando formicae spatiantes ordine longo, sive super murum, seu vecchiam supra nogaram, 10 vadunt et redeunt se crebro insemma basantes; at si per medium squadrae transversa notetur linea carbonis, faciunt ibi protinus altum agmina nigrorum, seque omnis campus adossat. Denique sub pedibus sibi petram Baldus adocchiat, 15 hanc ve alzare iubet, datur haec impresa Fracasso, qui speditus eam, firmis in littore plantis, elevat, et pozzum sub retrovat esse profundum. Apponunt aures, si quid sentitur ab imo: hinc auditur aquae strepitus per saxa sonantis, 20 cernere nil possunt in fosso valde cavato. Cingar confestim pensat descendere bassum, taccat se manibus pedibusque ad saxa cavernae, tandemque in fundo se repperit esse calatum. Hic trovat undantem lagum, sentitque per atras 25 montagnae tombas liquidum properare canalem. Tunc ibi compagnos vocat alta voce deorsum: —O—cridat,—o socii, baratri descendite scalam.— Quo vix audito, spadarum cingula, nec non cavezzam et cingias asini simul undique groppant, 30 perque sogam similem descendunt unus et unus: de quibus ipse asinus prior extitit, inde Bocalus, tandem se quisquam retrovat cum Cingare giusum. Baldus ibi stagnum rutilo fulgore palesat: elmus enim, cui petra nitet, fugat undique noctem. 35 Hic lagus ingenti grembo se largus alagat, quo magnum egreditur flumen, neque magnius altrum est reperire quidem, si flumina tota misuras. Compagni ad longum ripae, perque arginis orlum, ire comenzarunt, ceu flumen currit abassum. 40 Ecce procul medio cernunt in gurgite vecchium, vecchium cui pectus longhissima barba covertat, supraque longa sedet crocodili terga nodantis, quem quoque tres alii crocodili pone sequuntur, gestantes strato bellas in tergore nymphas. 45 Ut videt ille senex lumen procul, atque brigatam ire solazzantem, brandos targasque ferentem: —Quae nova res?—inquit—delibero noscere quare.— Mox contra Baldum brava sic voce comenzat: —Quo te, matte, pedes? quae vos per littora Nili 50 trentapara guidat? praesti reflectite gambas. Guarda gaioffazzos, quae, quanta superbia menat.— Baldus respondet:—Coelo cascamus ab alto, imus ad infernum, nobis insegna caminum.— Cui vecchius:—Facilis cosa est descendere bassum, 55 sed tornare dretum bragas sudare bisognat. Attamen has nostras per stradas ire dolebis, et nisi tantostum tornare fretabitis istinc, dat mens quod veniet grandis desgratia vobis. Vos ne, hominum stronzos, sanctum imbrattare paësum? 60 Ergo retornetis, vestrasque reducite plantas, poltrones qui vos estis, bastonibus usi. Ad quos parlo modo? num terzam dicere voltam me vultis? asini, porci, gens plena pedocchis.— Omnia supportat Baldus, prenditque solazzum 65 de rimbambito vecchio, cui flegma superchiat. At non Fracassus dentrum tenet amplius iram, sed crollans testam scridat:—Nunquid deus es tu? Aut dii cornuti tombis versantur in istis? Archidiavol eris potius, baratrique carogna.— 70 Cui vecchius, dictis alquantum mitibus, inquit: —Gelfora diva mihi regnum dedit istius amnis, hasque per aeternum tempus iam subdidit undas. Nilus habet nomen, qui drizzat in aequora septem undantes rivos, nec quo nascantur in orbe 75 scitur Aristotolo, Piatone, aliisque pedantis, qui sua de innumeris scripsere volumina frappis. Vos tantum nunc mente mala, nunc corde cativo, nascimenta huius superis ascosa trovastis, et pede mortali calcastis littora divûm. 80 Ista galantarum servit mihi squadra dearum, sublimemque deum fluvii me Gelfora fecit, quae maris in fundo sibi maxima regna locavit, distribuitque suis barronibus atque vasallis flumina, stagna, lagos, fontes, canalia, rivos, 85 deque deûm numero sum dictus nomine Ruffus. Ergo, velut deus et plenus deitate deorum, impero, commando, iubeo, scomunico, giuro, desgratiae sub sorte meae, sub crimine forchae, tollite carneros, praestique netate scapinos. 90 Et quibus haec mando? via, protinus, ite, ribaldi.— Baldus ait:—Deus es merdosae forte latrinae, si tamen, ut gracchias, tutus deitate probaris, en te, scanfardasque tuas deffende ruinis.— Sic dicens, chinus tollit de littore saxum, 95 quod iacit et testam crocodili spezzat in undis. Ruffus it ad nodum, frustraque negando repettat, extra tenet musum veluti ranazza lavacchio. Turba puellarum commenzat batere palmas, confugiuntque super crocodilos valde fugatos. 100 Intrarat sed iam medium Fracassus in amnem, et Ruffo veluti pollastro colla tiravit. Baldus it ulterius, facit altris lampade scortam, multaque ragionant de Nili fonte latentis, dumque simul tempus simili sermone trapassant, 105 ecce nigram boccam montis reperere forati, quae totum largo sorbet sbusamine flumen. Hic mancant ripae Nilo, totumque meandi hic vanescit iter, drittas fluit unda per alpes. Compagni fixas sabiae tenuere pedattas, 110 nulla pedestrandi conceditur ultra facultas, nec datur andandi senterus euntibus illuc, ni sibi sint pennae, seu nandi, sive volandi, sed nec habent ullam barcam, nec Dedalus illic ullus adest, qui tunc inceret bracchia pennis, 115 nec nodandi etiam modus est, aut tempus et ordo, namque sub armorum peso traherentur ad imum. Ergo hic Fracassus medias se balzat in undas, quas spruzzare facit ter centum bracchia sursum; et licet ingentis bustum manifestet homonis, 120 sgozzolat ipsa tamen madefactis braga culattis, per moiamque menat grossos andando galones. —Heus—vocat,—o socii, cunctis provisio rebus semper adest, modo sit cordi prudentia nostro. Supra meam schenam saltate gaiarditer omnes: 125 sum dispostus ego vos totos ferre per amnem.— Baldus ait ridens:—Poteris, Fracasse, quid audes?— Respondet:—Non vos, minimi qui ponderis estis; verum, si sit opus, populum portabo Milani. Herculus, ille gigas, fertur portasse cadregam 130 Iuppiteris, qua tota sedet fameia deorum. Nec pulmonus ego saldus sub pondere stabo octo putellorum, qui nostris forzibus estis?— Tunc omnes saliunt schenam, spallasque gigantis, ac si cum scalis fortezzam prendere voiant. 135 Lyronus dextrum caricat sine pondere tergus: cui frater se se manibus tenet Hippol apressum. Baldus at e contra laevae se brancat orecchiae, Giubertumque tenet retro, iustatque bilanzam. Nec somae, ut solitum, fuit addere saxa bisognus. 140 Calzarum stringhae Boccalus nectitur uni, rampat in orecchiam Philofornus, rampat in altram Moschinus, camerasque illic habuere patentes. Cingar supra caput se rampegat altius altris, Centaurus non vult adeo caricare gigantem; 145 sicut parte canis Falchettus crura dimenat, sic quoque Virmazzus gambettat parte cavalli. Solus retro manens, asinellus raggiat, et orat non ita destitui solettus in ore luporum. Ire per undosum cursum male semet arisgat, 150 nec sibi vult nulla guisa bagnare gonellam. Hunc piat ergo gigas leviter, cubitique sub ala collocat, et striccat faciens lentare corezas. Sic facitur, quum piva sonat ventrone pieno, quae cubito dum stricca canit dat musica versum; 155 sic bona dat chiaros asini proportio cantus. Tot passarottos Fracassus ferre videtur, totque graves pesos iurat pesare nientum. Quo sustentatur, portat sua dextra bataium, ac ita prolixis cum passibus ille viatur. 160 Se per gallonem quandoque revoltat eundo, saepeque terribili sfrantummat saxa bachiocco, nam trovat intrigos per stricta canalia multos, transversasque petras azali stipite rumpit. Tandem post longos tractus, multosque miaros, 165 ecce procul giornum cernunt, finemque cavernae. Incipiunt cantando simul dissolvere linguas, canzonesque iubet cantari Baldus alegras: —Forselament, De tous, Dungaltre merque, Petite.— At Cingar tandem cecinit cotale motivum: 170 —Postquam de coeca sumus hac praesone cavati, Tur lu cantemus, Tur lu capra mozza sonemus. Quid Ramacina facit quia non venit illa marito? Cantemus tararan, cantemus tantara taira.— Denique perveniunt ubi giorni lusor habetur, 175 ac ibi discarigat se pondere schena gigantis. Non tamen extemplo potuerunt cernere lucem, sed fecere velut facimus quum mane iacentes poltronizamus nolentes surgere lecto, quamvis ad mezam sol spargat lumina gambam, 180 sed quum fanteschae veniunt aperire fenestram, slongamus cordas, asinorum more, lautti, nilque lusimentum giorni guardare valemus. Sic isti, egressi tenebris, vix lumen inalzant sursum oculorum, barbaiati lampade solis. 185 Sed mox vezzati, mirantur quomodo possit esse sub hac terra, aut terrae in viscere giornum. Hic alium siquidem mundum catavere novellum, hic ve novum solem, nova saecla, novasque posadas. Artibus at magicis memorant ea facta sotacquam, 190 nam maris ad fundum noscunt se denique giuntos. Hic absque arboribus grandis campagna videtur, qua non est maior per longum perque traversum, Veronae campagna vetus, campagna vel illa qua se menchiones Godii super aethera iactant. 195 In medio campi magnus petit astra palazzus, de quo mille vident longe fumare caminos. Illic scroffa suam plantarat Gelfora sedem, banditamque tenet semper maga pessima chortem, perque suum regnum multas fabricarat Arenas, 200 atque Colossaeos, qualem Verona theatrum nunc habet, atque illic tenet omni tempore vaccas, ut simili tota urbs semper stet netta ledamo. Sed magnum factum, mirandaque folla videtur: quod pelagi fundus stet in altum more solari, 205 nec fluat abassum, quamvis agitetur ab austris; per quem sol radios spargit, penetratque liquores, ac si per vitrum brusans candela trapasset. Unde novus paret mundus, nova vitaque gentis. Compagni tutavia stupent, clamatque Fracassus: 210 —Doh, diavol, erit nunquid tibi tanta potestas ut naturales possis voltare statutos? Sicine tu pelagi fundamina pendis in altum? Aut, velut aër, aquae per te gravitudine mancant? Non, non, quid facimus? nimium tardata ruina est.— 215 Respondet Boccalus:—Habes, maruffe, ragionem. Sed quod mangemus nihil ultra portat asellus.— Cingar ait:—Fameo.—Sequitur Moschinus:—Ut orbus nil video.—Centaurus item:—Mihi brontolat intus panza fame.—Mangemus—ait Fracassus—asellum.— 220 Quo dicto, piat hunc pedibus, colloque tirato strangolat antrattum, veluti massara galinam. Scortigat huic gambas Cingar, Boccalus adoprat Margutti dagam, dum spaccat pectora, dumque ventre cavat trippas, rognones atque figatum. 225 Baldus azalino de saxis ense favillas accipit in ferulam, festucos aggerat omnes Hippol, et altandem Lyronus suscitat ignem. Fert Philofornus aquam, nec non Giubertus in elmis, diversosque lavant asini de corpore quartos, 230 qui partim lessus, partim mangiatur arostus, et tandem saturi vadunt incontra palazzum. Nec bene finierant andando trenta cavezzos, en procul occurrit vecchius sciancatus, et una it secum mulier vultu peregrina zoioso. 235 Gestant ambo manu bordones atque capellos, parvaque dependet baculo de utroque tabella, qua sua depicta est facto desgratia voto. Immantellati breviter, cinctique fiaschis, seque fadigatos monstrant longo esse camino, 240 quapropter, stratis umbrosa in valle gonellis, membra solo buttant, forzasque sedendo raquistant. Illuc conveniunt socii, pietate moventur: namque viandantus cent'annos tempore monstrat, cui reposare magis, quam circum ire bisognat. 245 Tum peregrina virens facie, tenerinaque multum ad prigolum vadit ne sole scoletur eundo. Blandidulos oculos in terram semper abassat, quos aposta levat quandoque, tiratque saëttas, deque balestranti vista dardeggiat acutas. 250 Praecurrens socios hanc primius Hippol adocchiat, et iam sicut erat solitus veschiatur in illa. Baldus amorevolo vecchium sembiante salutat. Mox ait:—Unde venis, quo vadis, quod tibi nomen?— Respondet:—Venio paradisi e partibus alti, 255 vadoque ad infernum, Pasquinus nomine dicor.— Baldus ait:—Quis te paradisum linquere fecit? nonne bonum bravumque illic tu tempus habebas? Cambius iste tuus malus est, lassare beatos, ire ad damnatos, miror quae causa sit ista.— 260 Respondet malvecchius:—Ego sum pratica mundi, nec tegit indarnum mihi barba grisissima pectus. Crede mihi experto, te stessum fallis, amice; ingannatur homo, paradisum qui putat esse deliciis plenum, allegrezzis atque solazzis. 265 Sunt cinquanta anni quod ego plantando tavernam ostus eram Romae, tam toti cognitus urbi, ut mea perpetuis ibi stet nomanza diebus, meque patres statua decorarint, sicut usatur de signalatis fieri, dignisque triumpho. 270 Non est poca tibi virtus, aquirere famam talibus in rebus, quales gradire videbis regibus et papis, mitris, rossisque berettis. Quapropter studium tribus artibus omne trovavi: arte coquinandi, buffonis, tum rofiani. 275 His ego pro meritis larghissima dona rochettis saepe guadagnavi, multosque insemma placeros; unde sciens hominum tantorum facta, prodezzas, artes, virtutes, meritos et caetera vitae, solus ego toto possum de his omnibus orbi 280 rendere bon contum, secretaque pandere genti. Si praestanda fides sanctis est ulla prophetis, credite Pasquino schietto savioque prophetae. Quidquid ait Credo est, quam sancta Ecclesia cantat. Iam mihi decrepito moriendi venerat hora, 285 pro me tota simul monstrabat Roma gramezzam. Supplicat ad Patrem Sanctum: me voiat, onustum bullis et brevibus, coelo mandare beato. Collegium subito pro me papa ille radunat, postque ragionamen varium, quod cive tamagno 290 sic sic perduto grandis iactura sequetur cortesanorum iuvenum, cortesaque narum, ecce mihi tandem datur indulgentia talis: ante ussum coeli vadam plantare tavernam, ut quando venient paradisi ad regna godentis, 295 supra suas mulas ben grassi, benque pafuti, praelati Gesiae, sim praestus, simque paratus hos mihi bon meritos pingui recetare taverna, quae cameras habeat fornitas more todesco; sed meus in Roma genius stet semper in una 300 marmoris effigie, qua non magis altra catatur digna maraviliis, si sit pensata brigatis. Nunc tibi sum maschius, nunc sum tibi foemina Romae, nunc ego relligio, nunc sum victoria, nunc ve sum tibi Pasquinus slancatus et absque mudanda, 305 fazzaque merdifluens privatur munere nasi. Haec mihi contingit saxo desgratia, propter civem Marphoium, cui cuncta archana paleso, nosque ragionamus nisi non heroica miris diversisque modis, neque deest facundia nobis, 310 quamvis abstulerint puerilia saxa loquelas. Ergo super limen paradisi nostra tre annos ostaria fuit modico celebrata guadagno. Namque cadenazzis chiusae, stanghisque seratae semper erant portae, nulloque intrante mufosae, 315 et sua taccarant gambati lintea ragni. Passabant giorni vel sex tal volta vel octo, nemo foresterus bandas veniebat ad illas. Si tamen ullus erat tandem, qui accederet illuc, vel zoppus, vel gobbus erat, vel lumine sguerzus, 320 vel cantans borsis coram latrone vodatis. Nemo, qui scottum posset pagare tavernae, qui vellet cameram, qui lectum, quique biavam: quisque carens soldis, soliti dormire paiaris, strazzati tunicis, cercantes, atque pecentes, 325 deque pitocatis implentes viscera tozzis. Raro pontifices vidi, regesque, ducasque, raro signores, marchesos, raro barones, raro capellutos, mitratos, raro capuzzos, qui mihi scudiferas possent aperire crumenas, 330 quique zafranatos vellent pagare capones, splumatosque toros, dulces garbasque caraffas. Hi sunt, qui riccas faciunt, pinguesque tavernas; hi sunt, qui spendunt et possunt spendere scudos. Procuratorem si quemquam forte videbam, 335 sive potestatem, advocatum, sive nodarum, vix illud credens clamabam:—O grande miracol! Hac ego pro causa sdegnatus ab inde scapavi, sed tunc praecipue quando Demogorgon abbas, cui brocoli, sardae, fighi, fava frantaque curae, 340 affuit in mula tam magra tamque stryata, ut fiascos posses duris taccare galonis. Non habuit marzum pro me sua borsa quatrinum, quo vasum calidae posset pagare polentae, accedit clausae paradisi denique portae, 345 qua pregat introrsum recipi, fierique beatus cittadinus ibi, aut aliquo cantone locari. At Petrus in colera miserum de limine sburlat, mox ait:—Hinc abeas, destructio fava menadae, non es, nec maium fueris dignatus Olympo, 350 donec apud chiericos madonna Simona manebit, quam dum permittit mundo sic vivere Luscar, nec tu, nec tua stirps poterunt intrare chidentrum. Vade, nec ultra chioches portam, ne forte chiocheris.— Talia dum fierent, exibant extra seraium, 355 deque schola coeli guizzabant mille putini, qui male vestiti, qui nudi, malque politi, malque petenati, magri, tegnaque coperti, intravere meam nullo prohibente tavernam. —Nos angeletti sumus—aiunt:—trade merendam.— 360 Quo dicto, coepere meas sbandare pignattas, et mihi cassonem fresco de pane vorarunt, tresque simul porcos, vaccam unam, trenta capones, gallinas totidem, cum becco sex quoque capras, octoque persuttos, plenumque saluminis ursum. 365 Quid plura? et gattas, asinum, mulamque magrazzam mangiarunt, et plus post mangiamenta famebant, unde nisi raptim scapolassem nudus ab illis, meque, meamque simul cazzassent ventre fiolam. Pensa mò post mortem quae consolatio restat!— 370 Talia mal vecchius dum chiachiarat, Hipol acostat se se dongellae, vultque illam tollere secum. Cingar ei scaltritus opem donare parecchiat, qui tenet abbadam, scortam facit atque subocchiat Falchettum: tandemque omnes favere sodali. 375 Id solum ignorat magni prudentia Baldi, tempore qui simili vult castos esse barones. En subito tremefit totum campagna per orbem, disfantat vecchius se se ingannator ut umbra. Obstupuerantque pedes Baldi, steterantque capilli, 380 quando repentina se volta repperit illic solum solettum, neque coram vidit amicos. Quid faciat, seu quo stampet vestigia, pensat, mente Deum clamat, Serraphum voce domandat. Denique Gelforeas meium putat esse masones 385 vadere, smarritos ubi forte catabit amicos. Sed vix tardigradis cum passibus ire comenzat, Pizzacapellettus procul obvius ecce ruebat, qui super amblantem, stradiotti more, zanettum currit, et altivolam giavarinam sustinet armo. 390 Baldus eum norat, vocat:—Heus, o Pizzacapelle, angelus es nunquid Gabriel, qui forte novellas portes zoiosas? Ubi stat spes nostra, Seraphus?— Respondet:—Non, barro, novas may porto cativas. En cape scondificam Serraphi munere petram. 395 Hanc optalamiam dicunt; hanc nemine vistus ore ferens, intra stanzas ubi Gelfora praesul vaccarum albergat, mandrasque governat earum. Ille senex, qui se Pasquinum dixerat esse, non est Pasquinus, verum Demogorgon ille, 400 qui solet ut cauda vivaces battere fadas, atque stryas ipsas asinarum more cavalcat. Teque, tuosque viros veniebat fallere, sed tu solus es immunis tanta de fraude rimastus. Compagni tolerant meritorum facta suorum, 405 quos tamen altandem cum tecum laetus habebis.— Dixerat, et subitus campagna sgombrat ab illa. Baldus in ore petram claudit, neque cernitur usquam. Versus Gelfoream se drizzat protinus aulam, multas incontrat comitivas saepe stryarum, 410 per medium quarum subtilis ut umbra trapassat, atque voluptatis causa tirat hic, tirat illic guarnellos, calzosque menat, goffosque frequentat. Pervenit ante fores palazzi semper apertas: omnia sunt aurum, cornisia, limina, voltae. 415 Introit, armatumque videt lanzonibus agmen, guardam reginae quod iudicat esse probatam. —Gaude—Baldus ait,—mi brande, cibaberis esca carnis, et aethereum guazzabis sanguine vultum.— Transit ad obcintum largo gyramine claustrum, 420 quod decorant circum centum cinquanta columnae. Omnia splendificant auro, mirisque richezzis. Aurum pillastri, frisi, capitella, peduzzi. Quos Baldus mores trovat illic, quas ve bruturas, quos bordelliacos actus, deshonestaque facta, 425 utile non posset scribi, si scribere vellem, nam neque simplicibus sunt omnia danda palesa. Ostia per gyrum camerarum plurima iusto discompagnantur discrimine, semper aperta, semper et andantum discursibus, et redeuntum 430 trita pedum, veluti patet esse palatia regum. Cuncta sigillatim latitans vult cernere Baldus. Se viat ad primam spatioso intramine portam, de qua non pocam videt ire, redire brigatam. Intus tic tocchant duri mortaria bronzi, 435 nam speciariae locus est et pharmapotechae. Intro ascosus abit, vult omnia scire gradatim. Obstupet innumeras ibi vecchias esse dunatas, quae simul innumeros homines, magis imo striones semper amaëstrant in rebus mille nefandis. 440 Sunt itali, greghi, spagnoles atque todeschi; et ricchi et poveri, laici fratresque pretique, matronae et monachae, tandem genus omne brigatae. Solicitant varias basso cum murmure cosas. Multaque conficiunt unguenta, cerumina, pastas, 445 unctos, impiastros, pilulas, confetta, cirottos. Mille serant, reserant scatolas, voltantque, revoltant, urceolosque tegunt, retegunt, solvuntque, resolvunt vasa triacarum, bozas, magnosque bocalos. Pars mensurat aquas varia de sorte bilanzis, 450 pars chioccat pavidas crebris pistonibus herbas, taxum, cambrossen, squillas, aconita, cicutas; electuariis pars implet bissola nigris, compositis noctu quintae sub lampade lunae, de spuma rospi, de ladri carne picati, 455 de pulmone asini, de virdi pelle ranocchi, de lue matricis, de argenti sulphure vivi, deque cadaveribus violenta morte peremptis, de sudore lupi rabiosi, deque sagina viperea, de felle upupae, de lacte cerastae. 460 Praeterea fingunt miscentque sacrata prophanis: pascalis caerae candelas, chrismatis unctum, baptismique salem, multasque insemma novellas, quas praeti dant saepe mali poltronibus istis. Quas uti componant, fors fors describere possem; 465 sed dubito ne, dum errores reprendere vellem, errorum fierem praeceptor, meque thomistae dignum censerent mitra, Christique cavallo, ac asini, de more briae, mihi cauda daretur. Talia pro magno nec haberent forte lavoro, 470 namque oratores, physicos, strologosque, poëtas, fratres et praetos, et qui dant iura brigatis omnibus in zobiis ad cursum vadere trovant. Sed quia rispetto cedit drittezza rasonis, atque solent grossi pisces mangiare minutos, 475 disventuratae quaedam solummodo vecchiae sunt, quae supra asinos plaebi spetacula fiunt, sunt, quae nobilium culpis velamina tendunt, sunt, quae sparagnant claris incendia femnis. Baldus it ascosus, consyderat omnia, versat, 480 inscriptasque legit scatolas, urzosque notatos. Non nisi mortiferum passim legit esse venenum. Librazzos aperit, vel apertos lectitat omnes. Non nisi letales consyderat esse recettas, scilicet: ut pueri faturentur odore marassi, 485 quomodo stuprandi causa dormitio fitur, uxorisque suae vir fusos noscere tortos possit et in facto proprio retrovare ribaldam; quomodo formosae cogantur amare puellae, sinceraeque harum mentes per forza tirentur; 490 quomodo non pregnet cum drizzat foemina cornas, quomodo si pregnat fantinum pisset abortum, quomodo vix natum corrumpant fascina puttum, quoque modo siccent odiati membra mariti; quomodo de birlo mentem, de corpore vitam 495 brutta stryazza cavet puero teneraeque puellae. Foetentes ibi sunt, inquam, vecchiaeque beghinae, quae vadunt redeuntque, ferunt referuntque novellas: scilicet urzettos, scatolas et multifacendas. Has sequitur Baldus, vultque omnia tangere visu. 500 Est locus alter ibi, ter centum brachia longus, bis centum largus, centumque sofitta levatur. Hic amaëstrantur partim, partimque maëstrant tot streghae quot arena micas, quot sylva Bacani dat foias, quot Puia nigras parit arida muscas. 505 Sunt ibi scarcossae, sdentatae, et lumine sguerzae pinzocarae, mediaeque sores, quas Gelfora doctas esse pedantrices statuit, satrapasque senati. Quae pedagogarum de more galantiter artem dispensare sciunt, dantes praecepta stryandi, 510 atque per unguentos operandi multifacendas. Qualiter hae furiant, moveantque tonitrua coeli, ut segetes, vignasque simul tempesta ruinet: qualiter huc lunam tirent per forza deorsum, qualiter et stellae schegnent reflectere gambas, 515 qualiter et detrum voltent cava flumina spallas, deque mari ad proprios referant carneria fontes, qualiter in formas diversas corpora mutent, inque lupos voltent homines, ursosque, canesque, seque met in gattas, in monas, inque civettas, 520 augurium quae triste canant per tecta casarum; qualiter et praetos doceant faturare comadres, atque malos fratres mulas equitare diabli. Nunc hic, nunc illic Baldus praecepta stryarum audit, et advertens si quam cognoscat in illis, 525 Cingaris uxorem mirat, Bertamque magistras esse puellarum: traxit quasi turbidus ensem, at circumspiciens ibi multas esse madonnas, nobilium uxores hominum, pluresque papessas, mucchiachias Sathanae, se prostituisse diablis, 530 bassavit coleram, tacuit, latuitque libenter, confortumque piat secum, semetque reprendit: velle per un nihilum cotalas prendere gattas. Namque videt chiarum: quod, quas hic esse putamus Harsilias, illic Thaydarum squadra trovantur. 535 Sed laudavit eas, quae furta coprire sciebant. Semiremissa quidem culpa est quam coltra covertat. Tecta nitent aurum, muri, pavimenta, cadreghae, strataque coltrinis variis, lectique parantur argento, raso, samito, canzante, veluto. 540 Conspicit hic iuvenes circum scherzare puellas, leggiadros motu, bellos, facieque galantos, stringatos, agiles, semper saltare vedutos: quos Baldus cernens cito iudicat esse diablos, humanum vestisse caput, moresque virorum. 545 Quas gestent auri vestas, brettasque veluti, praetereo, et calzas ostri, rensique camisas; quin etiam petras pretiosas pono dacantum, muschium, perfumos, zibetti vascula, namphas. Sentit et ad nasum storacis, aquaeve rosadae 550 spiramenta, quibus sbrofatur saepe palazzus. Florida porfidicos ornant spalleria muros, in quibus adfixi dant specchi lumina circum. Illic meschinae stant se doniare puellae, imponuntque genis, fronti, colloque biaccas, 555 atque coralinos faciunt parere labrettos, increspantque comas ferro, ciliique tosantur, streppantur ve pili, strazzis stuppaque dedentrum ingrossant humeros, slargantque ad pectora mammas, ut, quam pensamus sembianzam Palladis esse, 560 sit saccus paiae, vel forma sit illa puvoni, qui discazzandos ad osellos ponitur hortis. Pono da banda lyras, flautos, atque organa, cetrhas, scambiettos, danzas guantos de Spagna, morescas, et ballum qui fit cum torza cumque capello. 565 Ipsa voluptati praestat maga Gelfora tantae, quae super auratam stat salae in fronte cadregam. Talia dum crespo considerat ore baronus, ecce cadenatum grandi rumore Bocalum huc strassinari, calzis pugnisque domari 570 prospicit a vulgo sguataro, turpique canaia. Undique, guardandi causa, populazzus adibat; undique concurrunt, poverumque offendere cercant. Spingitur ante thronum reginae calzibus, urtis, pugnadis, goffis, schiaffis persona Bocali, 575 qui cridat et chiamat, perdonum saepe rechiedit, inque fededium giurat fecisse nientum. Gelfora capturae causam tumefacta domandat. Respondetur ei: quod pessimus iste giotonus intrarat furtim propter robbare cucinam, 580 et iam fardellum de caso, deque botiro, fecerat, inde duos guataros bastone gratarat, nec quod scriptus erat regalis servitor aulae, nec quod sallarium bruttus manigoldus habebat, nec qua venisset banda parlare volebat. 585 Gelfora sdegnoso voltat sembiante visaggium, et pariter spudans veluti stomacata, locuta est: —Hinc via, hinc, oybo, procul hunc menate gaioffum. Hinc cito, quae indusia? me mastinazzus amorbat. O quam poca fuit discretio vestra, balordi! 590 Vos ne meis oculis hanc praesentasse carognam? Ite viam, rozzamque eius voltate figuram.— Protinus hoc iussu streppatur ab inde tapinus, totaque turba retro seguitat—Day dayque—frequentat. Extrorsum trahitur, suffertque in corpore bottas, 595 quales non asini comportat schena pigrazzi. Baldus apena tenet se se: bis, terque, quaterque spadonis manicum propter sfodrare cavarat. Pur tamen alquantum patitur pro cernere finem, ut qui diversas optat cognoscere provas. 600 Denique nescio quo Boccalus tingitur uncto. Ecce statim longas paulatim stendit orecchias, mostazzumque procul mandans quasi toccat arenam. Brachia deventant gambae, quae quattuor extant. Tandem tota pilos vestit persona bretinos, 605 efficiturque asinus, is qui fuit ante Bocalus. Iam non «oyme» cridat, tantum pronuntiat «a a.» Cursitat huc, illuc, bastonibus undique toccus; vult trare non solitos, pro se deffendere, calzos, sed cadit et duros piat ille cadendo tramazzos. 610 Se stupet in semet, mirans non esse Bocalum, ast asini bustum, quo non bertinior alter. Raggiat in Arcadia, dum portat grana molino, dumque revolteggiat sibi tosto in pulvere schenam, nunc strassinatur per caudam, nunc per orecchias, 615 excutiturque aspris pulver de pelle tracagnis. Baldus at oltraggium tandem non sustinet illud, scorzat de fodro saturandum sanguine brandum, irruit in caecam lapidis virtute catervam, ac velut undicolas falco secat ungue folengas, 620 sic Baldus miseram distemperat ense fameiam. Quisque sibi membrum, seu brazzum, sive galonem spiccari sentit, nec ferrum cernitur ullum. Deserit extemplo gens haec malnata Bocalum, atque per albergum latitans fugit huc, fugit illuc. 625 Fama novellatrix reginae accepit orecchias, quae transmutavit fazzas in mille colores. Pensitat esse magum, seu Coclen, sive Seraphum, quos sibi mortales semper provat esse nemigos, introit a cameris aliis penetrale remotum, 630 exercere solet magicos ubi porca susurros. Baldus at interea solus straviaverat omnes, deque cadaveribus compleverat atria multis. Manserat in tuttum clauster de gente vodatus, quae se per stanzas ficcando seraverat ussos. 635 Baldus it, atque asinum vult secum trare Bocalum, quem stimulo pungens solitum pronuntiat «ari»: —Ari la, rozza, pru, sta.—Sic dicens, factus agaso, extra fores claustri cogit trottare somarum. Bestia Boccalus nescit quis retro goiolet, 640 nec comprendit adhuc qualis molinarus agrezzet, saepe caput voltat si factum cernere possit, nempe videt stimulum, sed non videt ille biolcum. Ut procul astarunt, trat Baldus ab ore petrellam, cum qua per gentes prius invisibilis ibat, 645 atque suam charo faciem scovertat asello, qui, licet exterius beretina pelle tegatur, signorile tamen Baldi quum praespicit actum, protinus alzatis se gambis rizzat, ut ille rumpere qui voiat cum mula virginitatem. 650 Brachia dat Baldi collo, musoque bavoso, discretus velut est asinus, dat basia bocchae. Non potuit Baldus non magnum rumpere risum, quando tanta sibi tunc machina venit adossum; attamen, ut cunctis erat ille benignior altris, 655 qui cortesiae causa discommoda nescit, saepeque vilificat se met gentilis ad omnes, sustinet amplexus atque oscula foeda Bocali, et quater eiusdem per se desgratia fleta est. Postea, de sociis si sciret forte coëllum, 660 chiedit, at ille asini cum bocca raggiat et urlat, nec brancare potest Baldus quid ragget et urlet. Ergo dum lingua, manibus quoque, dicere nescit, annuit almancum, scossisque moteggiat orecchis: ut Baldus, sese quo praeparat ire, sequatur. 665 Baldus it a tergo, plantasque observat aselli. Non procul ecce iterum venit obvia pulchra puella, quam modo cum secum falsus Pasquinus habebat. Ipsa quidem tunc sex animalia fune ligarat: taurum, aprum, lyncem, simiam, vulpemque, cavallum, 670 retroque tirabat, posita feritate, tot agnos. At propius Baldo venienti quando propinquant, protinus incipiunt calzis et cornibus atque morsibus obniti, cercantes rumpere cordas. Miratur Baldus, remanensque interrogat illam: 675 quae sua vel virtus, vel fraus animalia vincat. Nil maga respondet, sed nectit in arbore funem, contraque barronem turpis meretricula currit. —Mecum (si sapias)—dicebat,—splendide barro, mecum balneolos venies intrare paratos. 680 Utere me liber, formosula, respice, quam sum. Candidulas habeo genulas, rubeosque labrettos. Fessulus es, nec ego minus exto lassula, mecum languidulos foveat noster tibi lectulus artus.— Sic ait, et Baldo sinulum lassivula solvit, 685 et dare basiolum celerat putanella baroni. Baldus eam subito cognoverat esse puellam, quam nuper vidit peregrinam cum peregrino. Transmutasse suos compagnos iudicat illam, inque animalorum fazzas voltasse tapinos. 690 Ergo manu celeri per trezzas corripit, atque mobilior gatto saltat, quum graffat osellum. At desdegnatur fragilem vir battere sexum: sat sibi bastat enim, quod primum tornet ad esse illa sibi socios, et vadat postea quo vult. 695 Nudam ergo spoiat, sed, dum spoiatur, in unam coepit converti vecchiazzam, dentibus orbam, sguerzam calcagnis, oculis et lumine gobbam. Baldus, garofolum qui se brancasse putarat, hanc ubi prae manibus miravit habere carognam, 700 protinus obscenam stomacosa fronte relinquit. Illa cito scampat, nudatis undique membris, dumque stat in pedibus Baldus mirare quo ibat, adfuit huc subito facies veneranda Seraphi, expediensque suas magicis cum versibus artes, 705 circulat in sabia numeros, quibus omne trematur protinus infernum, veniuntque in frotta diabli. Hic magus astringit cornutos carmine porcos tollere prestigium, nostrasque reducere formas humanis oculis, et res monstrare prout sunt. 710 Spingitur extemplo simiae de corpore Cingar, de bove Fracassus balzat, de linze Lyronus, Hippol singiarum disvestit protinus aprum, de toto Centaurus equo fit mezus, et ipse Falchettus vulpem reicit, Bocalus asellum. 715 Mutavere pilos; si vezzum nescio certe. At quia candela est ad virdum usque culamen, at quia consumpsit vodata lucerna stopinum, multa per adessum dixi, damatina venito.