do Halbana

Posąg nareszcie przemówił oczami

I jakieś ludzkie błysło w nich uczucie

Na chwilę.

HALBAN

do Kunona

Chodźmy! niech zostaną sami,

Bo Konrad nad nim dziwną moc posiada.

KUNO

Niech i tak będzie: zostawmy Konrada.