Stula nad senną zasłonę marzenia
I odlatuje, biorąc twe westchnienia;
Lecz nim odleci, kładzie wdzięki nowe,
Jak nowe suknie dziecięciu pod głowę.
Tak się piastunka jego co dzień budzi,
Z nową miłością u Boga i ludzi:
Ja bym dni wszystkich rozkosz za nic ważył,
Gdybym noc jednę5 tak jak ty przemarzył.
Przypisy:
1. miesiąc (daw.) — księżyc. [przypis edytorski]