O wy, róże edeńskie! u czystości stoku6
Odkwitnęły dni7 wasze pod wstydu liściami8,
Na wieki zatajone niewiernemu oku.
Teraz grób wasz spojrzenie cudzoziemca plami9, —
Pozwalam mu, — darujesz, o wielki Proroku!
On jeden z cudzoziemców poglądał ze łzami.
Przypisy:
1. Mogiły Haremu — W rozkosznym ogrodzie, wśród wysmukłych topoli i drzew morwowych, stoją grobowce z białego marmuru Chanów i Sułtanów, ich żon i krewnych; w pobliskich dwóch budowach leżą truny zwalone bez ładu; były one niegdyś bogato wybite; dziś sterczą nagie deski i szmaty całunu. [przypis autorski]
2. perełki Wschodu — młodociane piękności. [przypis redakcyjny]
3. truna — trumna; tutaj przenośnie zamiast: śmierć. [przypis redakcyjny]