Vingt regards sur L’Enfant Jesus1
wdzięczą się chwile choć się czai trwanie
i je połyka jak żarłoczny kos
a one krwawią jak maliny w dzbanie
trup Oliviera pływa po Sekwanie
i śpiewa na cały głos:
nie darmo miłość rodzi się skrzydlata
a w sklepach goły pokutuje drób
bo to dla trupa jedyna zapłata
zwłaszcza gdy sądził że traci pół świata