523. kaleta (daw.) — torebka, sakiewka. [przypis edytorski]
524. ostawić (daw.) — zostawić. [przypis edytorski]
525. pod wiechę — do karczmy, której znakiem rozpoznawczym była wiecha, tj. wiązanka gałęzi lub małe drzewko, przybrane i przybite nad wejściem. [przypis edytorski]
526. ceklarz — strażnik. [przypis edytorski]
527. połomić (gw.) — połamać. [przypis edytorski]
528. barć — dziupla z gniazdem pszczół w pniu drzewa w lesie; tu przen.: miejsce pełne skarbów. [przypis edytorski]
529. cekhauz (daw., z niem.) — arsenał, strażnica. [przypis edytorski]
530. wyzwolinowy — z okazji wyzwolin, tj. zakończenia służby u majstra, momentu, od którego młody rzemieślnik z terminatora staje się czeladnikiem, może już pracować sam i decydować o sobie. [przypis edytorski]
531. ino (gw.) — tylko. [przypis edytorski]
532. roki, roków (gw.) — lata, lat. [przypis edytorski]